BMW R1200RT 2019 – Εθεάθη σε δοκιμές

Πιθανότατα με σύστημα μεταβλητού βυθίσματος των βαλβίδων
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/3/2018

Φωτογράφοι έπιασαν νέο BMW R1200RT να κυκλοφορεί στον δρόμο πραγματοποιώντας δοκιμές, και είναι ο κινητήρας αυτός που περισσότερο τραβά την προσοχή. Με αυτοκόλλητα από το τωρινό μοντέλο, το RT πιθανότατα να προσπαθεί να περάσει απαρατήρητο, καθώς μία άλλη πηγή, πέρα από το motorcycle.com που δημοσιεύει τις φωτογραφίες, επιβεβαιώνει πως φωτογραφήθηκε κοντά στα κεντρικά έρευνας και εξέλιξης της BMW. Οι λεπτομέρειες όμως, όπως και το κλασσικό βαλιτσάκι καταγραφής των παραμέτρων κίνησης πίσω, δείχνουν την πραγματικότητα.

Το πρώτο που παρατηρεί κανείς φυσικά, είναι η νέα οθόνη των οργάνων που είμαστε βέβαιοι πως θα είναι ίδια με αυτή που πρόσφατα βγήκε στην παραγωγή, στο R1200GS του ’18, στα F850GS/F750GS που οδηγήσαμε αποκλειστικά πριν λίγες μέρες, αλλά και στον πρόσθετο εξοπλισμό του C400X που έρχεται σε λίγο καιρό. Όπως είπε και ο υπεύθυνος των ηλεκτρονικών, η BMW χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς μονάδα μέχρι και το ίδιο ακριβώς software (όλα κατασκευής της Bosch σε εργοστάσιο στην Πορτογαλία) που μόλις βγαίνει από την γραμμή παραγωγής, δέχεται έναν κωδικό που αυτομάτως δηλώνει και το μοντέλο στο οποίο θα τοποθετηθεί.

Το RT λοιπόν θα ακολουθήσει την τάση στα νέα όργανα, όμως ο κινητήρας φαίνεται να είναι κάτι καινούριο και ίσως να κρύβει κάποιο από τα συστήματα της BMW για μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων και όχι μόνο.

Η BMW φλερτάρει καιρό με μία τέτοια λύση, αλλά και παραπλήσιες τις οποίες έχει –έξυπνα- παρακολουθήσει χρόνια τώρα να δοκιμάζονται στην πράξη μέσα από άλλες εταιρίες που προσφέρουν τέτοιες λύσεις σε τελικούς πελάτες. Επίσης έχει παρακολουθήσει στενά την εξέλιξη τους και σε απευθείας συνεργάτες της. Η Γερμανική εταιρία Alpha είναι μία τέτοια περίπτωση, με την BMW να είναι στενός συνεργάτης, κι έχουμε αναφερθεί στο περιοδικό κι άλλες φορές για τα συστήματα μεταβλητού χρονισμού που έχει η BMW στην φαρέτρα της.

Παραθέτουμε λοιπόν όλα όσα είχαμε γράψει στα «Νέα Κόσμου» στο MOTO πριν από μερικούς μήνες:

Αναδημοσίευση από τ.574 1ης Σεπτεμβρίου 2017:

Alpha Βoxer με 145HP: Με σύστημα μεταβλητού βυθίσματος βαλβίδων

 

Πρόσφατα το Γερμανικό περιοδικό Motorrad είχε στο εξώφυλλό του έναν κινητήρα BMW boxer με 1.250 κυβικά και μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων, ως ανανέωση του υπάρχοντος boxer LC με τα 1.170cc. Φαίνεται πως η BMW επιλέγει να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό μεγαλώνοντας σε κυβικά, για να μπορέσει να βγάλει περισσότερη ισχύ ενώ παράλληλα θα φτιάχνει την βάση για τις προδιαγραφές Euro5. Μια μέθοδος για αυξημένη ισχύ χωρίς θυσίες χαμηλά και στις μεσαίες είναι ο μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων. Στην περσινή Intermot όμως, και δίπλα στο περίπτερο της BMW, η επίσης Γερμανική εταιρία Alpha, γνωστή από τις βελτιώσεις των S1000RR, παρουσίαζε την δική της εκδοχή με βάση έναν κινητήρα boxer LC. Με μόνη αλλαγή τις κεφαλές που περιέχουν ένα σύστημα μεταβλητού βυθίσματος βαλβίδων (κι όλα τα υπόλοιπα στάνταρ εκτός από την ηλεκτρονική), το αποτέλεσμα είναι μέγιστη ισχύς 145 ίππων στις 8.200 και ως 10% μειωμένη κατανάλωση! Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα: Στην εισαγωγή δεν υπάρχει πια πεταλούδα, κι αυτό μπορεί να γίνει στα συστήματα συνεχούς μεταβολής βυθίσματος, όπου ο έλεγχος των στροφών γίνεται μέσω του βυθίσματος των βαλβίδων. Τα συστήματα αυτά έχουν εφαρμοστεί εδώ και δεκαετίες σε αυτοκίνητα, με τις Honda, BMW, Nissan, Toyota, GM και Fiat – Chrysler να έχουν παρουσιάσει τις δικές τους εκδοχές.

Η BMW στα αυτοκίνητά της παρουσίασε το Valvetronic το 2001, σύστημα που μπορεί να μεταβάλλει συνεχώς και με ακρίβεια το βύθισμα των βαλβίδων εισαγωγής. Ο έλεγχος των στροφών μόνο από το βύθισμα, χωρίς πεταλούδα, έφερε αύξηση της ισχύος και μείωση κατανάλωσης κατά 10-15%. Σε συνδυασμό με το σύστημα VANOS, που μεταβάλλει τον χρονισμό, και με το DIVA, που μεταβάλλει το μήκος των αυλών εισαγωγής, η BMW είναι η μόνη εταιρία που έχει σε παραγωγή και τα τρία συστήματα στον ίδιο κινητήρα. Οπότε, έχει την τεχνογνωσία για να εφαρμόσει και στις κεφαλές των GS ένα σύστημα μεταβλητού χρονισμού (VVT) ή μεταβλητού βυθίσματος (VVL), με τα πλεονεκτήματα του τελευταίου να υπερτερούν. Λόγω περιορισμένου χώρου και αυξημένης πολυπλοκότητας, ο συνδυασμός και των δύο ή και των τριών είναι δύσκολος σε κινητήρα μοτοσυκλέτας.

Το σύστημα που έδειξε η Alpha αντί για κλασικό εκκεντροφόρο έχει έναν κινούμενο φορέα με μίνι “στρόφαλο” που στο άκρο της “μπιέλας” του δύο ράουλα κυλούν πάνω σε ιδιόμορφα κοκκοράκια με ράμπα, τα οποία πιέζουν τις βαλβίδες όσο χρειάζεται ανά πάσα στιγμή ο κινητήρας, ανάλογα με το φορτίο και το άνοιγμα του γκριπ του γκαζιού. Με ένα σύστημα ατέρμονα και κοχλία αλλάζει η γωνία με την οποία τα ράουλα πιέζουν τα κοκκοράκια, μεταβάλλοντας το βύθισμα. Ο εκκεντροφόρος εξαγωγής είναι συμβατικός, κινούμενος με γρανάζι. Στο διάγραμμα της δυναμομέτρησης φαίνεται η σαφής υπεροχή του συστήματος έναντι των στάνταρ κεφαλών, με αυξημένη ροπή και ισχύ μετά τις 3.000 και ως τις 6.000, ενώ από κει και πάνω η διαφορά γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, με συν 20 ίππους. Ο Uwe Eisenbeis της Alpha Racing δήλωσε πως εύκολα το σύστημα μπορεί να βγάλει ακόμα μεγαλύτερη ισχύ.

Καθώς η Alpha δεν έχει ανακοινώσει πώληση των κεφαλών σε ιδιώτες, και με δεδομένη την παρουσίαση του συστήματος δίπλα στο περίπτερο της BMW που έχει μακρά εμπειρία σε συστήματα VVT και VVL, μήπως πρόκειται όντως για το σύστημα που θα χρησιμοποιούν οι μελλοντικοί boxer; Ωραίο θα ήταν!

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες