BMW R18 Magnifica - Ορείχαλκος, αλουμίνιο και μαόνι

Μινιμαλιστική, εξωτική, και 100 κιλά ελαφρύτερη από μια R18
Από το

motomag

15/6/2022
Στα πλαίσια της έκθεσης Top Marques, που έλαβε χώρα στο Μονακό στις 8 Ιουνίου, η BMW παρουσίασε μία custom μοτοσυκλέτα με βάση την R18, η οποία αποτέλεσε τον καρπό συνεργασίας της με τη Radikal Chopper.
 
Η μοτοσυκλέτα αποτελεί συνδυασμό πολυτέλειας, ιδιαίτερων υλικών και φαντασίας. Η συνεργασία της Officine Riunite Milanesi με τον Andrea Radaelli της Radikal Chopper, οδήγησε σε αυτή την ριζοσπαστική σχεδίαση που βαδίζει ανάμεσα στους δρόμους του maxi – cruiser και του ακραίου chopper.
 
Ακολουθεί το δελτίο τύπου της BMW:
«Χειροποίητη, με χρήση υλικών όπως ο ορείχαλκος, το αλουμίνιο και το ξύλο, με σχεδίαση που δεν μοιάζει με καμία άλλη custom μοτοσικλέτα: αυτά είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την BMW R 18 Magnifica.
 
Η ιδέα της δημιουργίας μιας custom μοτοσικλέτας βασισμένης στην BMW R 18 οφείλεται στον Raffaello Polchi, ιδιοκτήτη της Officine Riunite Milanesi και λάτρη των μοτοσικλετών. Ωστόσο, το project και η εκτέλεση ανήκουν στον Andrea Radaelli της Radikal Chopper, γνωστό στο χώρο και ήδη νικητή του βραβείου MBE Award 2020 με την Ad Maiora του: μία ειδική έκδοση, την κατασκευή της οποίας επιμελήθηκε με πάθος, ξεκινώντας από μία BMW R 1100 S.
 
Η προσέγγιση που ακολουθείται στην κατασκευή των μοτοσικλετών Radikal Chopper είναι πραγματικά ριζοσπαστική, ενώ το ίδιο ανατρεπτική είναι και η σχεδίαση της R 18 Magnifica. Όπως λέει ο ίδιος ο Andrea, «η μοτοσικλέτα πρέπει να είναι δικό μου δημιούργημα, δεν μου αρέσει να φέρνω ξανά στο προσκήνιο ή να τροποποιώ μία φιλοσοφία που ήδη έχουν δημιουργήσει και εκτελέσει άριστα κάποιοι άλλοι».
 
Πηγή έμπνευσης για τη σχεδίαση της BMW R 18 Magnifica αποτέλεσαν οι vintage μοτοσικλέτες των δεκαετιών του 1920, του 1930, και του 1940 και ειδικότερα η BMW R 37, κατασκευές που «διαθέτουν μία απίστευτη γοητεία, την οποία ακόμα και σήμερα πολλές σύγχρονες μοτοσικλέτες δεν μπορούν να αντιγράψουν». Η χρήση ενός συγκεκριμένου υλικού όπως το ξύλο παραπέμπει έντονα στις μοτοσικλέτες του παρελθόντος, όπου έδινε το παρών σε ορισμένες λεπτομέρειες όπως τα γκριπ. Μία ιδέα η οποία ξεπήδησε από παλιά μοντέλα αυτοκινήτων BMW, της δεκαετίας του 1940, που διέθεταν ξύλινα τιμόνια. Η χρήση αυτού του υλικού ικανοποιεί επίσης την επιθυμία να υπάρχει κάτι 'ζωντανό' στη μοτοσικλέτα. Επιπλέον, το ξύλο ταιριάζει τέλεια στη σχεδίαση της R 18 Magnifica, προσφέροντας μία σικ, ρετρό και σύγχρονη πινελιά ταυτόχρονα.
 
Σφυρηλατημένη στο χέρι από ευγενή υλικά
Καμία μέθοδος CAD ή άλλου είδους απεικόνιση δεν χρησιμοποιήθηκε, παρά μόνο ένα σκίτσο της μοτοσικλέτας: τα υπόλοιπα είναι προϊόν της δημιουργικής φαντασίας του Andrea Radaelli. Η R 18 αρχικά εξετάστηκε χωρίς όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για μαζική παραγωγή, και στη συνέχεια αναθεωρήθηκε με σεβασμό στις αναλογίες μεταξύ του εμπρός και του πίσω τμήματος της μοτοσικλέτας, ώστε να επιτευχθεί μία οπτική δομή με αρμονία. Κανένα στοιχείο στην R 18 Magnifica δεν διατίθεται στο εμπόριο. Τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί στο χέρι. Εξαίρεση αποτελούν οι ζάντες που κατασκευάζονται από ένα ενιαίο κομμάτι μετάλλου και διαμορφώνονται με κατάλληλες μηχανουργικές διαδικασίες, αλλά πάντα σε σχέδιο της Radikal Chopper.
Ακόμα και τα καινοτόμα δισκόφρενα και οι δαγκάνες είναι ειδικά κατασκευασμένα.  Η ουρά και η σέλα είναι ένα ενιαίο κομμάτι που μοιάζει να αιωρείται στον αέρα. Το πίσω τμήμα κατασκευάζεται από μαόνι και φέρει ένα γυαλιστερό κεντρικό τμήμα από ανοξείδωτο ατσάλι, προσδίδοντας στη μοτοσικλέτα μία εμφάνιση που θυμίζει κόσμημα. Το πιρούνι έχει την ίδια κλίση με το αρχικό αλλά εμφάνιση που θυμίζει μοτοσικλέτες vintage. Εσωτερικά, ωστόσο, είναι σύγχρονο και κατασκευάζεται από ενιαία μεταλλικά κομμάτια. Το ηλεκτρικό σύστημα δεν έχει τροποποιηθεί, καθώς τα πάντα είναι πλήρως λειτουργικά. Οι διαστάσεις, οι ζάντες και τα ελαστικά παρέμειναν πιστά με εκείνα της αρχικής, με τη μοτοσυκλέτα να είναι απόλυτα πρακτική και εύχρηστη. Πίσω από τη ρετρό αισθητική της βρίσκεται μία τεχνολογικά προηγμένη μοτοσικλέτα, ελαφρύτερη κατά περίπου 100 kg: το βάρος της BMW R 18 Magnifica είναι στην πραγματικότητα περίπου 250-260 kg, συγκριτικά με τα 345 kg του αρχικού μοντέλου.»

Honda: Στην ιαπωνική αγορά τα CB400 Super Four και CBR400RR Four με E-Clutch - Tιμές και διαθεσιμότητα - Τι ξέρουμε για Ευρώπη

Παραμένει το μυστήριο σχετικά με τί και αν θα εξαχθεί προς δυσμάς
Honda 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/7/2026

Η Honda ανακοίνωσε στην Ιαπωνία πως σύντομα θα ξεκινήσει η εμπορική διάθεση των νέων CB400 Super Four και CBR400RR Four στη χώρα, αμφότερα με E-Clutch και δίχως έκδοση με συμβατική μετάδοση ως τώρα.

Οι δύο μοτοσυκλέτες βασίζονται στα ανάλογα CB500 Super Four και CBR500RR Four που κατασκευάζονται στην Κίνα και έχουν ήδη έναν χρόνο στην εκεί αγορά, ενώ τα 400άρια ανάλογά τους φτιάχνονται (για την ακρίβεια, συναρμολογούνται) στην Ιαπωνία και ως τώρα είχαν παρουσιαστεί ως πρωτότυπα.

Πλέον με τη νέα ανακοίνωση που εξέδωσε πριν λίγες μέρες η Honda ουσιαστικά αποκαλύπτει τις ημερομηνίες που θα ξεκινήσουν να πωλούνται οι δύο 400άρες εκδόσεις: στις 21 Αυγούστου θα αρχίσει το CB400 Super Four E-Clutch και στις 18 Σεπτεμβρίου το CBR400RR Four E-Clutch.

Οι δε τιμές τους στην Ιαπωνία ανακοινώθηκαν ως εξής:

CB400 Super Four E-Clutch: 998.800 γιεν, ή περίπου 5.400 ευρώ (ισοτιμία 17/7/2026)

CBR400RR Four E-Clutch: 1.199.000 γιεν, ή περίπου 6.500 ευρώ.

Επειδή η τιμολόγηση αυτή δεν είναι εύκολο να αντιστοιχιστεί με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, για να σχηματίσουμε μια πιο καθαρή εικόνα τη συγκρίνουμε με ιαπωνικές τιμές άλλων μοντέλων της Honda που κυκλοφορούν και στη χώρα μας.

Έτσι το CB400 Super Four E-Clutch κοστολογείται περίπου στα ίδια λεφτά με το NC750X (997.700 γιεν) και το CB650R (1.034.000 γιεν), ενώ το CBR400RR Four E-Clutch παίζει στα ίδια περίπου επίπεδα με τα Rebel 1100 (1.204.500 γιεν), CB750 Hornet E-Clutch (1.149.500 γιεν) και CBR650R E-Clutch (1.155.000 γιεν).

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ωστόσο: θα δούμε στην Ευρώπη τα νέα τετρακύλινδρα και, αν ναι, θα είναι τα ιαπωνικά 400άρια ή τα κινέζικα 500άρια; Απάντηση ακόμη δεν υπάρχει, καθώς η Honda δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της.

Έχουμε πάντως δύο ενδείξεις. Η πρώτη είναι η απουσία των μοντέλων αυτών από την πρόσφατη EICMA, ενώ η ερχόμενη έκθεση τον Νοέμβρη θα μπορούσε να μας προσφέρει την οριστική απάντηση εφόσον η Honda τα φέρει εκεί σε Euro 5+ μορφή.

Η δεύτερη πηγάζει από την ανακοίνωση της Honda στην Ιαπωνία για τα δύο 400άρια, σύμφωνα με την οποία ανακοινώνει ετήσια παραγωγή 4.600 CB400 Super Four E-Clutch και 2.500 CBR400RR Four E-Clutch, όλα προορισμένα αποκλειστικά για την ιαπωνική αγορά και χωρίς την παραμικρή αναφορά για εξαγωγές – κάτι που πάντα αναγράφεται στα ιαπωνικά δελτία Τύπου της μητρικής Honda όταν η μοτοσυκλέτα πρόκειται να εξαχθεί και σε άλλες αγορές.

Είμαστε λοιπόν ακόμη στο σημείο μηδέν πρακτικά όσον αφορά το ενδεχόμενο να δούμε αυτά τα δύο νέα τετρακύλινδρα στην Ευρώπη, με την ερχόμενη EICMA 2026 να αναδεικνύεται πιθανότατα ως το σημείο-κλειδί στη σχετική επικαιρότητα.