Δοκιμή: Harley Davidson Roadster 1200 Screamin’ Eagle Stage VI

Με “αγωνιστικές” διαθέσεις
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/11/2018

Η Harley Davidson Athena δεν είναι ένα τυπικό κατάστημα πώλησης μοτοσυκλετών, αξεσουάρ και service. Ζουν με τις μοτοσυκλέτες που πουλάνε και είναι πραγματικά δύσκολο να ξεχωρίσεις μέσα στο κατάστημα της Πειραιώς ποιος είναι ο πελάτης και ποιος είναι ο πωλητής. Από εκεί παίρνουμε για δοκιμή τα νέα μοντέλα της Harley Davidson και αυτοί είναι που έφεραν τις δικές τους μοτοσυκλέτες στο φετινό test Ride Event στην πίστα των Μεγάρων για να τις οδηγήσουν οι αναγνώστες μας.

Πέρα όμως από τις εμπορικές δραστηριότητες, οι άνθρωποι αυτοί έχουν μεγάλο πάθος για το customizing και ήδη μετράνε διεθνής επιτυχίες με την συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς όπως το Wheels and Waves, όπου η custom μοτοσυκλέτα με την ονομασία ΝΥΧΤΑ κέρδισε πανηγυρικά την κατηγορία της. Αυτή την φορά, το τηλέφωνό μας χτύπησε για να μας ενημερώσουν πως έχουν βάλει το χεράκι τους σε ένα Roadster 1200 και μας ρώτησαν αν θέλουμε να το κάνουμε μια σύντομη δοκιμή. Προφανώς έχετε ήδη καταλάβει τι απαντήσαμε…

Πάμε πίστα!

Το Roadster 1200 είναι η πιο σπορ έκδοση της οικογένειας των Sportster. Πέρα από το Upside-Down πιρούνι, τα ισχυρά δύο δισκόφρενα εμπρός και τα ρυθμιζόμενα πίσω αμορτισέρ, έχει ταυτόχρονα και τα μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης από οποιαδήποτε άλλη Harley Davidson, χάρη στον σχεδιασμό των εξατμίσεών του. Είναι χωρίς αμφιβολία η πιο “ευρωπαϊκή” σε στήσιμο και συμπεριφορά αμερικάνικη μοτοσυκλέτα που έχουμε δοκιμάσει μέχρι σήμερα. Πάνω σε αυτή την μοτοσυκλέτα δούλεψαν, με στόχο τις ακόμα καλύτερες επιδόσεις στις ευθείες και στις στροφές. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει περάσει από αρκετά στάδια αλλαγών και όπως μας πληροφόρησαν, θα ακολουθήσουν ακόμα περισσότερα.

Στο σημείο που βρίσκεται τώρα το Project, έχει τοποθετηθεί το κιτ Screamin’ Eagle τέταρτου σταδίου στον κινητήρα, που περιλαμβάνει εκτός των άλλων, ολόκληρες κεφαλές, εκκεντροφόρους, φίλτρο ελευθέρας ροής και ηλεκτρονική με κόφτη στροφών στις 8.000rpm.

Η εξάτμιση είναι από την RSD (Ronald Sands Desing) όπως και η billet τάπα της βενζίνης και οι ρυθμιζόμενες μανέτες. Το τιμόνι του Roadster 1200 έχει αλλάξει με την τοποθέτηση clip-on στα καλάμια του πιρουνιού και τα μαρσπιέ έχουν φύγει από το κέντρο του πλαισίου και έχουν πάει πίσω, κοντά στον άξονα του ψαλιδιού. Εκεί πίσω συναντάμε και τα ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της σειράς Screamin’Eagle (κατασκευής FOX).

Οδηγώντας την μοτοσυκλέτα μέσα στους δρόμους της Αθήνας, σε εντυπωσιάζουν δύο πράγματα. Το ένα είναι το μικρό πλάτος της που την βοηθάει να τρυπώνει ανάμεσα στα αυτοκίνητα, προκαλώντας την έκπληξη των ντελιβεράδων που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι τους ακολουθεί μια Harley μέσα στην πυκνή κίνηση. Το άλλο που σε εντυπωσιάζει είναι πως ο δυνατός ήχος της εξάτμισης σε προστατεύει από τους πεζούς και οδηγούς-ζόμπι!

Τα μπάπα-μπούπα και οι πυροβολισμοί τους αναγκάζουν να ξεκολλήσουν το smartphone από το αυτί και να κοιτάξουν γύρο τους πριν περάσουν τον δρόμο ή πριν αλλάξουν λωρίδα… Safety Feature!

Δυστυχώς τα μαρπιέ είναι τα ίδια με αυτά που έχει η Roadster 1200 από το εργοστάσιο και είναι υπερβολικά μεγάλα σε μήκος, με αποτέλεσμα να σε δυσκολεύουν να βάλεις και να βγάλεις τα πόδια σου από πάνω τους όταν σταματά και ξεκινάς από τα φανάρια.

Αυτά τα μαρσπιέ ήταν και το μόνο πρόβλημα που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων, καθώς έβρισκαν εύκολα στην άσφαλτο και περιόριζαν την κλίση της μοτοσυκλέτας. Το πλαίσιο, τα φρένα και ο κινητήρας έχουν πραγματικά πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες!

Σαφώς δεν είναι supersport μοτοσυκλέτα, όμως οι ικανότητές της στις στροφές είναι πολύ παραπάνω από αυτές που φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος και η γενική αίσθηση είναι αυτή μιας γεροδεμένης μοτοσυκλέτας. Προφανώς δεν είναι η γρηγορότερη μοτοσυκλέτα που έχουμε οδηγήσει στην πίστα, όμως ήταν σίγουρα μια από τις πιο διασκεδαστικές εμπειρίες που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων. Προσωπικά πέρασα καλύτερα πάνω στην σέλα αυτής της Harley, παρά πάνω στη σέλα του GSX-R 1000R που δεινοπαθούσε να βγάλει την δύναμή του στα σαμαράκια και στα μπαλώματα των Μεγάρων και με παρακάλαγε να πάμε στις Σέρρες…    

  

Ducati Panigale V4 - Κέρδισε το βραβείο Good Design Award 2025

To τρίτο βραβείο σχεδιασμού του μοντέλου μετά τα iF Design και Red Dot
Ducati Panigale V4
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Μπορεί το τελευταίας κοπής Ducati Panigale V4 να έχασε το χαρακτηριστικό μονόμπρατσο ψαλίδι-ποίημα, και να κατηγορήθηκε πως στον γενικότερο ανασχεδιασμό του θυμίζει πλέον ιαπωνική Superbike του σωρού -βαρύ-, όμως οι κριτές design στα βραβεία iF, Red Dot και Good Design έχουν διαμετρικά αντίθετη άποψη, φορτώνοντας την ιταλική μοτοσυκλέτα με δάφνες.

Μετά από τα δυο πρώτα βραβεία σχεδιασμού (iF και Red Dot) σειρά είχαν τα Good Design Awards του 2025, όπου το Ducati Panigale V4 κέρδισε το βραβείο αριστείας σχεδιασμού.

Τα συγκεκριμένα βραβεία Καλού Σχεδιασμού διοργανώνονται από το Chicago Athenaeum, το Μουσείο Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού και το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Αρχιτεκτονική, την Τέχνη, το Design και τις Αστικές Σπουδές. Τα Good Design Awards ιδρυθήκαν στο Σικάγο το 1950 από τους Eero Saarinen και τους Charles και Ray Eames, και βραβεύουν σε ετήσια βάση ότι θεωρούν πως ξεχωρίζει σχεδιαστικά.

Good Design Awards Greece

Σημειώστε πως το 2026, τα Good Design Awards έρχονται στην Ελλάδα με το Good Design Show να ξεκινά στις 20 Μαρτίου, στην Αθήνα -Μητροπόλεως 74-, όπου θα εκτεθούν βραβευμένα σχέδια -λέτε να δούμε και το Panigale;

Panigale V4

Το Panigale V4 βρίσκεται τώρα στην 7η γενιά του, και αντιπροσωπεύει τη δίψα της Ducati για νίκες και τίτλους στην πίστα, ενώ αποτελεί και το απόλυτο φαβορί για το Πρωτάθλημα Superbike του 2026. Προχωρημένη αεροδυναμική, ιταλικός σχεδιασμός σε κάθε λεπτομέρεια και κορυφαία εξαρτήματα συνθέτουν την απόλυτη ιταλική Superbike πρόταση, που όπως αναφέρει ο επικεφαλής design της Ducati, Andrea Ferraresi “στοχεύει στη δημιουργία έντονων συναισθημάτων με την πρώτη κιόλας ματιά, και στην εκπλήρωση των υποσχέσεων του design της όταν βρεθεί εν κινήσει.”

Μια μοτοσυκλέτα που έχει ως πρόγονο την εμβληματική 916, σίγουρα έρχεται με ψηλές απαιτήσεις, και η αναζήτηση από την Ducati “τίτλων ευγενείας” για αυτήν περιλαμβάνει πέρα από τις πίστες και τους οίκους βράβευσης του σχεδιασμού της.