Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Bimota ΚΒ5 - Ετοιμάζεται για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2025

Αντίστροφη μέτρηση για τη superbike της Bimota με την "υπογραφή" της Kawasaki
Bimo0ta KB5 Superbike
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/6/2024

Η Bimota ετοιμάζεται πυρετωδώς για την είσοδό της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike χωρίς ωστόσο να έχει κάνει ακόμη την εμφάνισή της η μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχει στον θεσμό.

Έπειτα από οχτώ τίτλους Αναβατών και έξι Κατασκευαστών η εργοστασιακή ομάδα της Kawasaki (KRT) στο WSBK δίνει τη σκυτάλη στην Bimota by Kawasaki Racing Team από την επόμενη σεζόν, σε μια ιστορική στιγμή για τους Ιάπωνες με τις σχεδόν τέσσερις δεκαετίες παρουσίας στον θεσμό.

Η νέα ομάδα έχει ήδη κλείσει για το 2025 τους Alex Lowes και Axel Bassani, ενώ διατηρείται σε γενικές γραμμές το προσωπικό της KRT με κάποιες προσθήκες από τη θυγατρική -πλέον- της ιαπωνικής εταιρείας.

Το υπάρχον ZX-10RR θα είναι ο "δωρητής οργάνων" στην πρώτη σύγχρονη superbike της Bimota για το WSBK, η οποία θα πρέπει σύντομα να παρουσιάσει μια μοτοσυκλέτα που θα φέρει λογικά διαφορετικό πλαίσιο, σχεδιασμένο από την ίδια, όπως και διαφορετικό φέρινγκ με τα δύο να είναι σύμφωνα με την δική της φιλοσοφία και προσέγγιση. 

Βέβαια πολλά έχουν αλλάξει από τότε που οι Ιταλοί πάλεψαν για το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών στην πρώτη επίσημη σεζόν του WSBK το 1988. Για την ιστορία στο τέλος της πρώτης σεζόν βρέθηκαν στη δεύτερη θέση, πίσω μόνο από τη Honda, με τον τρίτο στο Πρωτάθλημα Davide Tardozzi να έχει τις περισσότερες νίκες από όλους τους αγωνιζόμενους με πέντε, πάνω στην ΥΒ4 με μοτέρ της Yamaha -ο Fred Merkel είχε μόλις δύο. 

Bimota KB5 αντίστροφη μέτρηση για την ιταλική superbike

Η επιστροφή της Bimota στον θεσμό το 2000 δεν ήταν το ίδιο επιτυχημένη καθώς εκείνη τη χρονιά χρεοκώπησε, ωστόσο κατάφερε μια νίκη στη βρεγμένη πίστα του Phillip Island, με τον Anthony Gobert. Ούτε η νέα προσπάθεια της αναγεννημένης εταιρείας το 2014 καρποφόρησε, με τον αποκλεισμό της αγωνιστικής ομάδας γιατί οι Ιταλοί δεν κατάφεραν τότε να κατασκευάσουν τον αριθμό των μοτοσυκλετών παραγωγής που απαιτούσαν οι κανονισμοί για να συνεχίσουν την προσπάθειά τους!

Με την οικονομική υποστήριξη της Kawasaki, η Bimota δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα φέτος όμως σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχει κατασκευάσει τουλάχιστον 125 μοτοσυκλέτες παραγωγής μέχρι την ημέρα που θα πάρει έγκριση τύπου, άλλες 125 έως το τέλος του 2025 και 500 σύνολο έως το τέλος της επόμενης σεζόν (2026).

Το πιο πιθανό είναι η μοτοσυκλέτα, που θα πρέπει να έχει τιμή λιανικής έως 44.000 ευρώ μαζί με τους φόρους, να φέρει ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα με αλουμινένιες ή ανθρακονημάτινες πλάκες στο πίσω μέρος. Έτσι τουλάχιστον θέλει η παράδοση των Ιταλών στη δημιουργία πλαισίων με ιαπωνικά μοτέρ και ονειρεύεται και το περιοδικό Young Machine με το ψηφιακό σχέδιο που βλέπετε στο άνοιγμα του άρθρου. Η μοτοσυκλέτα θα μπορούσε να φέρει αλουμινένιο πλαίσιο δύο δοκών, όπως άλλωστε είχε και η ΥΒ4.

Διαφορετικό σε σχέση με το ZX-10RR θα είναι και το φαίρινγκ και θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε τον δρόμο που θα ακολουθήσει σχεδιαστικά σε αυτό το σημείο η Bimota προσπαθώντας να προσφέρει στη μοτοσυκλέτα της την καλύτερη δυνατή αεροδυναμική απόδοση. 

Την πέδηση και την ανάρτηση θα "αναλάβουν" οι Brembo και Ohlins, ενώ η μοτοσυκλέτα δεν αποκλείεται να φέρει και κάποιες καινοτομίες έναντι της ιαπωνικής superbike που θα την κάνουν να ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο από τον ανταγωνισμό. Η ισχύς θα βρίσκεται κοντά στους 220 ίππους και η μοτοσυκλέτα αναμένεται να παρουσιαστεί το ερχόμενο φθινόπωρο.

Ετικέτες