Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Desmo450 EDS – Η πρώτη καθαρόαιμη enduro της Ducati

Βασισμένη στη Desmo450 MX με όλες τις επεμβάσεις για προσαρμογή σε νέο ρόλο
ducati desmo450 eds
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

To Desmo450 EDS χτίζεται πάνω στον υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα που μας σύστησε η ΜΧ έκδοση, υιοθετώντας πολλές αλλαγές προκειμένου να αποκτήσει το αρκετά διαφορετικό προφίλ απόδοσης που χρειάζεται η enduro/cross-country χρήση.

Οι επεμβάσεις περιλαμβάνουν νέα σώματα ψεκασμού με μικρότερη διάμετρο, 42 χιλιοστά αντί 44 στo 450 ΜΧ, άλλους εκκεντροφόρους, πιστόνι με χαμηλότερο λόγο συμπίεσης, νέα μπιέλα, επανασχεδιασμένη εξάτμιση και αναθεωρημένη αδράνεια από τα κινητά μέρη όπως ο στρόφαλος και το βολάν.

ducati desmo450 eds

Ο κινητήρας πλέον λαμβάνει υπόψη και την προστασία που πρέπει να έχει από πτώσεις στο φυσικό περιβάλλον, έτσι έχει νέα αλουμινένια καπάκια στην κεφαλή και πλευρικά στον κινητήρα που δηλώνουν πολύ ανθεκτικότερα από τα μαγνησίου που φορά η ΜΧ έκδοση.

Επεμβάσεις έχουν γίνει και στον συμπλέκτη, για πιο ελαφριά αίσθηση, ενώ η μετάδοση περιλαμβάνει εξατάχυτο κιβώτιο με κλιμάκωση προσαρμοσμένη σε εντούρο χρήση – κοντύτερη πρώτη, μακριά έκτη.

ducati desmo450 eds

Το κύκλωμα ψύξης περιλαμβάνει ψυγείο με 6,5% μεγαλύτερη επιφάνεια και ηλεκτρικό βεντιλατέρ.

Επιπλέον της βασικής του μορφής, το νέο Desmo450 EDS μπορεί να εξοπλιστεί και με το Ducati Performance racing kit, το οποίο εμπλουτίζει τη μοτοσυκλέτα με άλλη εξάτμιση, quickshifter και διαφορετικές χαρτογραφήσεις κινητήρα για αγωνιστική χρήση, καθώς και αρκετά ηλεκτρονικά εφόδια.

Ο αναβάτης αποκτά με το racing kit δύο Riding Modes και δύο Power Modes, επιλέξιμες μέσω κουμπιού στο τιμόνι.

ducati desmo450 eds

Το ηλεκτρονικό πακέτο του προαιρετικού κιτ περιλαμβάνει Ducati Traction Control (DTC) με τέσσερα επίπεδα ευαισθησίας, καθώς και Launch Control και Engine Brake Control (επίσης ρυθμιζόμενο σε τέσσερα επίπεδα), τα οποία εντάσσονται στις Riding Modes και ελέγχονται και μέσω της εφαρμογής για τηλέφωνα X-Link που συνδέεται με τη μοτοσυκλέτα μέσω Wi-Fi.

Η Ducati χρησιμοποιεί και στο Desmo450 EDS το αλουμινένιο πλαίσιο του Desmo450 MX, έχοντας τροποποιήσει τις βάσεις του κινητήρα καταλλήλως για το προφίλ ακαμψίας που ταιριάζει στην εντούρο οδήγηση.

ducati desmo450 eds

Στις αναρτήσεις οι Ιταλοί συνεργάστηκαν με τη Showa, με μια ομάδα αναβατών που περιλαμβάνει και τον παγκόσμιο πρωταθλητή Antoine Meo, για να αναπτύξει το πιρούνι της νέας μοτοσυκλέτας, ένα ανεστραμμένο 49 mm με διαδρομή 310 mm και πιο μαλακά ελατήρια από αυτά του Desmo450 MX.

Στα φρένα η επιλογή της Brembo φέρνει μια διπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 260 mm της Galfer μπροστά, καθώς και μια μονοπίστονη σε δίσκο 240 mm πίσω.

Οι τροχοί είναι 21 ιντσών μπροστά και 18 πίσω, με αλουμινένιες ζάντες Excel Takasago και ακτίνες Alpine, ντυμένες με λάστιχα Metzeler Six Days Extreme σε διαστάσεις 80/100-21 και 110/90-18.

ducati desmo450 eds

Η συντήρηση της νέας εντούρο της Ducati ακολουθεί τη στρατηγική που έχει εισάγει με την ΜΧ μοτοσυκλέτα της. Οι επιλογές χωρίζονται σε δύο επίπεδα, τα "MID" and "FULL", που διαφέρουν ανάλογα με τη χρήση. Το MID πρόγραμμα σέρβις προβλέπει αντικατάσταση πιστονιού μεταξύ 90 και 120 ωρών λειτουργίας, ενώ το FULL προβλέπει γενική ανακατασκευή του μοτέρ σε διαστήματα από 180 ως 240 ώρες λειτουργίας, πάντα ανάλογα με τη φθορά που παρατηρείται.

Το νέο εντούρο μοντέλο της Ducati αναμένεται να είναι διαθέσιμο στις ευρωπαϊκές αγορές από τον Ιούλιο του 2026, αποκλειστικά σε κόκκινο χρώμα φυσικά.