Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Kawasaki Ninja H2: Επιστρέφει με πολλές αλλαγές και 207 ίππους

Η υπερτροφοδοτούμενη supersport εντάσσεται ξανά στη γκάμα της Kawasaki μετά από εξαετή απουσία
kawasaki ninja h2
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/9/2026

Πριν λίγες μέρες η Kawasaki είχε προαναγγείλει την επιστροφή του Ninja H2 στη γκάμα του 2027, μοντέλο που είχε εξαφανιστεί το 2021 με την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro 5. Η επανεμφάνισή του έγινε εφικτή χάρη σε σωρεία αλλαγών που έκαναν οι Ιάπωνες στον κινητήρα, κατεβάζοντας την απόδοσή του στα ίδια περίπου επίπεδα με το sport touring Ninja H2 SX.

Kawasaki Ninja H2

Η μοτοσυκλέτα που πρώτη φόρεσε το νέο έμβλημα της Kawasaki, το “River Mark”, έχει υποστεί κάμποσες αλλαγές στον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα της, στοχεύοντας σε ενισχυμένη απόδοση εκεί που μετρά περισσότερο, στις χαμηλομεσαίες στροφές:

  • Επανασχεδιασμένη φτερωτή στον υπερσυμπιεστή
  • Νέα πιστόνια
  • Νέος κύλινδρος
  • Νέοι εκκεντροφόροι
  • Νέα σώματα ψεκασμού
  • Νέα εξάτμιση με λαιμούς διαφορετικής διαμέτρου και μικρότερο βάρος
  • Νέα κλιμάκωση στο κιβώτιο ταχυτήτων.
Kawasaki Ninja H2

Το τελικό αποτέλεσμα δηλώνει 197,3 ίππους (147,1 kW) στις 11.000 σ.α.λ. και 13,8 χιλιογραμμόμετρα στις 8.500 σ.α.λ., ενώ συνυπολογίζοντας και την επίδραση του συστήματος RAM Air η μέγιστη ισχύς ανέρχεται σε 207 ίππους (154 kW), έχοντας να κινήσουν 238 κιλά υγρού βάρους. Πρόκειται για νούμερα που προσεγγίζουν σχεδόν απόλυτα την ονομαστική απόδοση της sport touring έκδοσης Ninja H2 SX, που δηλώνει 0,1 ίππους και 0,2 χιλιογραμμόμετρα παραπάνω στις ίδιες στροφές.

Kawasaki Ninja H2

Το ατσάλινο πλαίσιο-χωροδικτύωμα που μοιράζεται με την κορυφαία έκδοση H2R των 306 ίππων – η οποία δεν βγάζει πινακίδα, έτσι παρέμεινε στη γκάμα της Kawasaki εν τη απουσία του Η2. Στις αναρτήσεις βρίσκουμε το ανεστραμμένο πιρούνι KYB AOS-II και πίσω ένα αμορτισέρ Öhlins TTX36, ενώ οι νέες δαγκάνες Brembo Hypure έρχονται να αναβαθμίσουν το σύστημα πέδησης του μοντέλου.

Kawasaki Ninja H2

Η Kawasaki εμπλούτισε το Η2 με νέα όργανα που προσφέρουν δύο επιλογές εμφάνισης, μέσω της οποίας διευκολύνεται η πρόσβαση σε όλες τις ρυθμίσεις των ηλεκτρονικών συστημάτων της μοτοσυκλέτας. Στη νέα Euro5+ γενιά οι Ιάπωνες επαναπρογραμμάτισαν τα συστήματα KTRC (traction control) και KLCM (launch control), ενώ προσθέτουν συνδεσιμότητα μέσω τηλεφώνου με την εφαρμογή Kawasaki Rideology App.

Kawasaki Ninja H2

Παράλληλα, δίπλα στο βασικό μοντέλο προσφέρεται και η έκδοση Ninja H2 Carbon, ξεχωρίζοντας από το μπροστινό ανθρακονημάτινο φέρινγκ που είναι κατασκευασμένο από το ελαφρύ υλικό CFRP, ή Carbon-Fibre Reinforced Plastic.

Το πακέτο ηλεκτρονικών βοηθημάτων των Ninja H2 and H2 Carbon περιλαμβάνουν:

  • Kawasaki Cornering Management Function (KCMF)
  • Kawasaki TRaction Control (KTRC)
  • Kawasaki Launch Control Mode (KLCM)
  • Kawasaki Intelligent anti-lock Brake System (KIBS)       
  • Kawasaki Quick Shifter (KQS)
  • Kawasaki Engine Brake Control (KEBC)
  • Öhlins σταμπιλιζατέρ τιμονιού
  • Cruise Control.
Kawasaki Ninja H2

Το μοναδικό διαθέσιμο χρώμα και για τις δύο εκδόσεις, Ninja H2 και Ninja H2 Carbon, είναι το μαύρο με φινίρισμα που θυμίζει καθρέπτη, επισήμως ονομαζόμενο Mirror Coated Spark Black.

Ετικέτες