Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…

https://bit.ly/MOTO_680

Νέα Μοντέλα

Ηλεκτρικό concept αντικαθιστά το πλαστικό με λινάρι στο όνομα της βιωσιμότητας

To ηλεκτρικό “moto-scooter” της Ather έχει πάνελ από ίνες λιναριού

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/2/2026

Η Ather και η Bcomp παρουσιάζουν το Redux, ένα “moto-scooter” που χρησιμοποιεί πάνελ από ίνες λιναριού, δείχνοντας ότι στον κόσμο των ηλεκτρικών η πράσινη κούρσα έχει πλέον περάσει από τις μπαταρίες, στα πλαστικά.

Η ελβετική εταιρεία σύνθετων υλικών Bcomp ένωσε τις δυνάμεις της με την ινδική Ather Energy για να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο δίτροχο με στόχο τη διερεύνηση των βιώσιμων υλικών και το κατά πόσο μπορούν να διαμορφώσουν τις μελλοντικές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ. Το αποτέλεσμα ονομάζεται Redux και τοποθετείται κάπου ανάμεσα σε σκούτερ και μοτοσυκλέτα, με την ίδια την Ather να το αποκαλεί "moto-scooter", όρος που ακούγεται σαν να προσπαθεί να ικανοποιήσει όλους και κανέναν ταυτόχρονα.

Το Ather Redux αποτελεί απλά πρωτότυπο και δεν προορίζεται για παραγωγή. Έτσι δικαιολογούνται και τα slick ελαστικά με τα οποία εμφανίζεται, καθώς και οι εντυπωσιακές τεχνολογίες που ενσωματώνει, όπως το σύστημα Adaptive Ride Dynamics για προσαρμογή της ανάρτησης και τη δυνατότητα μεταβολής της εργονομίας ανάλογα με τη στάση του αναβάτη. Διαθέτει κάθετη οθόνη αφής, καθώς και τη λειτουργία launch control, ενώ εξοπλίζεται με σειρά βοηθημάτων αναβάτη (ARAS), κάμερες και keyless εκκίνηση.

Σχεδιαστικά είναι ιδιαίτερο και ίσως η πίσω όψη με τα δύο κάθετα LED φωτιστικά σώματα να φέρνει κάτι από παλαιότερα Diavel. Είναι ένα κινούμενο πείραμα ιδεών γύρω από υλικά και σχεδίαση, με βασικό άξονα τη χρήση σύνθετων υλικών από ίνες λιναριού (flax-fiber) αντί για τα συνηθισμένα πλαστικά ή συνθετικά υλικά (fiberglass, carbon fiber, kevlar κτλ). Κάπως έτσι το λινάρι, που μέχρι χθες το ξέραμε από τσουβάλια και ρούχα, φιλοδοξεί να γίνει δομικό στοιχείο ενός ηλεκτρικού δίτροχου.

Στην καρδιά του εγχειρήματος βρίσκεται το ampliTex της Bcomp, ένα υφαντό σύνθετο υλικό από ίνες λιναριού. Τα πάνελ του Redux είναι τοποθετημένα πάνω σε ένα ελαφρύ αλουμινένιο πλαίσιο και δεν κρύβονται κάτω από βαφή ή πλαστικές επενδύσεις. Αντίθετα, είναι εμφανή και παίζουν ρόλο τόσο δομικό όσο και αισθητικό.

Το υλικό δεν είναι όσο πειραματικό όσο ίσως ακούγεται καθώς έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή καθίσματος στο μονοθέσιο F1 της McLaren από το 2021, αλλά και στην αεροπλοΐα λόγω της αντίστασης του στην καύση, ιδιότητα σημαντική για τους ανωτέρω κλάδους.

Σύμφωνα με την Bcomp, το αποτύπωμα άνθρακα του υλικού είναι σημαντικά χαμηλότερο από εκείνο του ABS, του fiberglass ή του ανθρακονήματος, με μείωση CO₂ που μπορεί να φτάσει έως και το 85% σε σύγκριση με ισοδύναμα ανθρακονήματα. Πράσινη επανάσταση ή απλώς υπερβάλλων οικολογικός ζήλος; Η αλήθεια μάλλον βρίσκεται κάπου στη μέση.

Η στροφή αυτή προς εναλλακτικά υλικά δεν είναι μοναδική. Η Honda, για παράδειγμα, επεκτείνει σταδιακά τη χρήση του Durabio, ενός φυτικής προέλευσης πλαστικού, καθώς και ανακυκλωμένων πλαστικών στα μοντέλα παραγωγής της. Εκεί ο στόχος είναι η μείωση των εκπομπών σε όλο τον κύκλο ζωής χωρίς θυσίες σε αντοχή και ποιότητα. Το Redux παίρνει την ίδια ιδέα και την πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα, κάνοντας το ίδιο το υλικό πρωταγωνιστή της εμφάνισης.

Η Ather υποστηρίζει ότι το σύνθετο υλικό από λινάρι δεν είναι μόνο οικολογικό, αλλά προσφέρει και πρακτικά οφέλη, όπως καλύτερη απόσβεση κραδασμών και πιο προβλέψιμη συμπεριφορά υπό φόρτιση. Το εκτεθειμένο υφαντό φινίρισμα ταιριάζει επίσης με τη σχεδιαστική φιλοσοφία "inside-out" της εταιρείας, όπου τα μηχανικά μέρη δεν κρύβονται, αλλά αναδεικνύονται, γιατί ποιος δεν ονειρευόταν ένα σκούτερ που να μοιάζει ακόμα περισσότερο με σακί;

Η Ather, που ιδρύθηκε το 2013 στην Ινδία, ήταν από τις πρώτες startups ηλεκτρικών σκούτερ στην Ινδία και έχει πουλήσει πάνω από 5.000 οχήματα μέχρι σήμερα. Το Redux περιγράφεται ως κινούμενο πείραμα, που θα τροφοδοτεί με δεδομένα και εμπειρία τις μελλοντικές πλατφόρμες της εταιρείας, χωρίς να προαναγγέλλει κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο.

Ο Bikash Jyoti Biswas, επικεφαλής σχεδίασης της Ather Energy, δηλώνει ότι το πρωτότυπο αφορά την εξισορρόπηση της περιβαλλοντικής ευθύνης με την καθημερινή χρηστικότητα, την ακαμψία και την αντοχή, τομείς όπου τα οικολογικά υλικά παραδοσιακά δεν λάμπουν. Η Bcomp, από την πλευρά της, σπεύδει να τονίσει ότι η βιωσιμότητα δεν ήταν ο μόνος λόγος επιλογής του ampliTex, με τη μηχανική απόδοση και την ιδιαίτερη εμφάνιση να παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο

Το Redux δεν θα φτάσει σύντομα στην παραγωγή, αν φτάσει ποτέ, μα τονίζει μια νέα τάση. Καθώς οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες ωριμάζουν, το ενδιαφέρον μετακινείται πέρα από τις μπαταρίες και τους κινητήρες στο πώς κατασκευάζονται και άλλα δομικά στοιχεία τους. Και αν αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον θα οδηγούμε μοτοσυκλέτες με πάνελ από λινάρι, τότε η πράσινη στροφή αποκτά μια σχεδόν υφασμάτινη υφή.