Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

QJMotor SRK 1051 RR: Mε ισχύ από τα 90s η κορυφαία της superbike

142 ίπποι και βάρος στα 215 κιλά γεμάτη - Πλούσιος στάνταρ εξοπλισμός
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

3/12/2025

Η QJMotor SRK 1051 RR είναι η νέα τετρακύλινδρη superbike της κινέζικης εταιρείας που είδαμε και στην EICMA και το "νέα" ηχεί περίεργα στην περίπτωσή τους, καθότι βγάζουν μοντέλα με ρυθμό πυροβόλου. Δεν έχει περάσει παρά ελάχιστος χρόνος από την πρώτη δοκιμή σε Ευρωπαϊκό έδαφος της SRK 921RR και έχουν ήδη την 1051.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΥΒΙΚΑ ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕ ΓΕΝΝΑΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΒΑΡΟΥΣ!
Αν και ήταν τόσα πολλά τα κιλά, της 921 που δεν χάνονται εύκολα για να φτάσει εκεί που θα έπρεπε... Τώρα η νέα τετρακύλινδρη αποδίδει 142 ίππους στα 215 κιλά με φρένα της Brembo, αναρτήσεις της Marzocchi και πολύ πλούσιο εξοπλισμό.

Η μοτοσυκλέτα έχει φυσικά το δικό της ενδιαφέρον, ως η κορυφαία superbike της QJMOTOR, όμως δεν ήταν από τις μοτοσυκλέτες της QJMOTOR που ξεχώρισαν στην κορυφαία έκθεση μοτοσυκλέτας όπως ήταν για παράδειγμα η QJMotor Rino 900.

Είναι σημαντικό όμως να υπάρχει άρθρο που να εξηγεί την πορεία των μοντέλων, μιας και αυτά βγαίνουν τόσο γρήγορα στην περίπτωση της QJMOTOR που είναι εύκολο να χαθούν κρίκοι της αλυσίδας στην γκάμα τους. Η πορεία των Superbike από την QJMOTOR, δείχνει πως έχουν ακόμη δρόμο να διανύσουν για να αρχίσουν να ανησυχούν Ευρωπαίοι και Ιάπωνες, όμως, πολύ βασικό είναι πως στον δρόμο αυτό τρέχουν με ταχύτητες που δεν έχουμε ξανά δει.

Ειδικότερα αν αναλογιστούμε την αναλογία ίππων ανά κιλό και πάρουμε σαν παράδειγμα την Suzuki GSX-R1000R που δεν αποτελεί ένα ακραίο παράδειγμα, όπως αυτά των Ducati και BMW. Το GSX-R αποδίδει 195 ίππους στα 203 κιλά, δηλαδή μία αναλογία 0,96 ίππους ανά κιλό, με την SRK 1051 RR να φέρνει μία αναλογία 0,66 ίππους ανά κιλό, με τα νούμερα να δείχνουν και το χάσμα που χωρίζει δύο τέτοιες μοτοσυκλέτες. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε πως η Honda CBR1000RR-R αποδίδει 1,07 ίππους/κιλό και η Panigale V4 1,09 ίππους/κιλό.

Από την άλλη, η προοπτική μιας καινούργιας 1000άρας superbike που είναι πραγματικά προσιτή έναντι των υπολοίπων μοντέλων της κατηγορίας έχει τη δική της γοητεία για τους φίλους της κατηγορίας, αν και υπολείπεται σε επιδόσεις ακόμη και σε σύγκριση με Superbike 25 και 30 ετών. Και αυτό δείχνει ότι μαγικά δεν γίνονται με το βάρος μιας μοτοσυκλέτας και την ισχύ ενός κινητήρα εσωτερικής καύσης, όταν θέλεις η μοτοσυκλέτα σου να είναι πάνω από όλα προσιτή όμως η βελτίωση και η ανάπτυξη έρχονται με εμπειρία και προχωρώντας σκαλί-σκαλί.

Η SRK 1051 RR φέρει λοιπόν έναν τετρακύλινδρο κινητήρα 1.051 κυβικών με δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής που αποδίδει 142 ίππους στις 10.600 στροφές και 10,7 kg.m ροπής στις 8.000 στροφές.

Ο σχεδιασμός της SRK 1051 RR έρχεται από Ιταλία μεριά και συγκεκριμένα από την εταιρεία C-Creative, ιδρυτής της οποίας είναι ο Giovanni Castiglioni, ενώ επικεφαλής σχεδιασμού είναι ο Adrian Morton και οι δύο προέρχονται από την MV Agusta. Εμείς είδαμε την κινέζικη superbike με επιθετική εμφάνιση και μονόμπρατσο αλουμινένιο ψαλίδι στην έκθεση EICMA.

Η μοτοσυκλέτα είναι στην ουσία η εξέλιξη της SRK 921 RR, την οποία είχαμε οδηγήσει στην πίστα των Μεγάρων και είχαμε σχολιάσει αρνητικά το βάρος της μοτοσυκλέτας και περισσότερα μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο:

 

 

 

Οι αναρτήσεις της SRK 1051 RR προέρχονται από την Marzocchi και συναντάμε ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός και monoshock αμορτισέρ πίσω, ενώ τα φρένα προέρχονται από την Brembo, με τετραπίστονη ακτινική δαγκάνα μπροστά και δίσκους 320 χιλιοστών.

Το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 215 κιλά, με γεμάτο το ρεζερβουάρ των 15 λίτρων, με το μεταξόνιο να είναι στα 1.425 χιλιοστά και το ύψος της σέλας στα 835 χιλιοστά.

Ο εξοπλισμός της μοτοσυκλέτας είναι πλούσιος και περιλαμβάνει quickshifter δύο κατευθύνσεων, σταμπιλιζατέρ τιμονιού, ABS, TCS, cruise control, οθόνη TFT με συνδεσιμότητα και TPMS.

qj

 

Η τιμή της δεν είναι ακόμα γνωστή, όμως αναμένεται να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστική.