Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

EICMA: Kove 625X 2026 - Η μεσαία adventure στην Ευρώπη

Με δικύλινδρο κινητήρα 63 ίππων - Και ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη σε ύψος πίσω ανάρτηση!
Kove 625X EICMA 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/11/2025

Στον "πόλεμο" που έχει ξεσπάσει ειδικά μεταξύ των Κινέζων κατασκευαστών στις μεσαίου κυβισμού adventure η Kove απαντά με την 625X που παρουσιάστηκε στο Μιλάνο.

Την Kove 625X την είδαμε για πρώτη φορά στα τέλη Σεπτεμβρίου, όταν παρουσιάστηκε στη CIMA Motor 2025 (διαβάστε περισσότερα εδώ) με τη μοτοσυκλέτα να αποκαλύπτεται και στην EICMA τώρα, και την κινέζικη εταιρεία να ενισχύει με αυτόν τον τρόπο την γκάμα της με μια μοτοσυκλέτα πάνω από το επίσης δικύλινδρο Maverick 525X.

Όπως σας είχαμε πει ο εν σειρά δικύλινδρος είναι ο ίδιος με εκείνον που χρησιμοποιούν οι Voge/Loncin, τον οποίο η Kove κατασκευάζει in house και αποδίδει 63 ίππους και 5,81 kg.m ροπής.

Kove 625X EICMA 2025

Το Kove 625X φέρει ρεζερβουάρ 21 λίτρων που ενισχύει τις τουριστικές του δυνατότητες αφού σύμφωνα με την εταιρεία η αυτονομία του μπορεί να φτάσει έως και τα 500 χλμ. πριν χρειαστεί να ανεφοδιαστεί. Όπως και το Voge DS625X έχει δύο χαρτογραφήσεις για τον κινητήρα Sport και Eco

Οι ακτινωτοί tubeless τροχοί είναι 19 ιντσών εμπρός και 17 ιντσών πίσω (ελαστικά 110/90-19 και 150/70-17), πιο προσανατολισμένοι σε μικτή χρήση δρόμου/χωματόδρομου, με το βάρος να βρίσκεται στα 218 κιλά.

Τα φρένα προέρχονται από την Taisco, με δίσκους "μαργαρίτες" εμπρός και ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες. 

Η 625X έχει 200 χλστ. απόσταση από το έδαφος και διαδρομή 195 χλστ. και για τους δύο τροχούς, για να κινείται άνετα στην άσφαλτο και να μην πετά λευκή πετσέτα όταν αυτή τελειώνει και αρχίζει κάποιος βατός χωματόδρομος.

Όπως έχουν αρχίσει να μας καλομαθαίνουν οι Κινέζοι ο στάνταρ εξοπλισμός είναι και εδώ πλούσιος και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων χούφτες, θερμαινόμενα γκριπ και σέλα, ρυθμιζόμενη ζελατίνα, ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, προστατευτικά κάγκελα, κάμερα καταγραφής εμπρός, αλλά και μια καινοτομία για τα δεδομένα της κατηγορίας.

Ηλεκτρική ανάρτηση

H πίσω ανάρτηση μπορεί να ρυθμίζει ηλεκτρικά το ύψος της και να μεταβάλλει έτσι εκείνο της σέλας από τα 795 έως και τα 820 χλστ. με το σύστημα να είναι παρόμοιο με εκείνο που έχουν η Ducati και η BMW!

Με τους ανθρώπους της Kove που μιλήσαμε μας ανέφεραν ότι στην κινέζικη έκδοση της μοτοσυκλέτας που βρίσκεται στην EICMA και δεν θα έχει άλλες διαφορές σε σχέση με την ευρωπαϊκή των Euro 5+ προδιαγραφών το σύστημα μειώνει την απόσταση της σέλας όταν η ταχύτητα είναι πολύ χαμηλή για να φτάνουν τα πόδια του αναβάτη στο έδαφος με μεγαλύτερη άνεση. Έπειτα και με ταχύτητα μέχρι τα 60 χλμ./ώρα φτάνει στο μέγιστο ύψος της για να κινείται με τη μεγαλύτερη δυνατή άνεση σε κακοκτράχαλο τερέν και να βρίσκει κάτω πιο δύσκολα η ποδιά, ενώ σε υψηλότερες ταχύτητες το ύψος της ανάρτησης επιστρέφει σε χαμηλότερη θέση για να αποκτά η μοτοσυκλέτα την απαιτούμενη σταθερότητα.

Θα δούμε στην πράξη τι σημαίνουν όλα αυτά, όταν έρθει η ώρα της δοκιμής της 625X όπως και το κατά πόσο σταθερή είναι στις υψηλές ταχύτητες με την πίσω ανάρτηση στο χαμηλότερο ύψος της.