Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

Triumph Scrambler 400 XC 2026  -  Ψηλό φτερό, μασκάκι και ακτινωτοί τροχοί

Με πλουσιότερο εξοπλισμό - Αναμένεται και στην Ευρώπη ως το τρίτο μέλος της σειράς
Triumph Scrambler 400 XC 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

13/5/2025

Η Triumph αποκάλυψε στην Ινδία τη νέα Scrambler 400 XC που είναι άμεσα διαθέσιμη για την εγχώρια αγορά με αισθητικές κυρίως αλλαγές σε σχέση με τη Scrambler 400 Χ που έχει χρησιμοποιηθεί ως βάση.

Η βρετανική φίρμα προσέθεσε διακριτικά τη Scrambler 400 XC στην γκάμα της στην Ινδία, με τη μοτοσυκλέτα να αποκτά πιο "περιπετειώδη", on-off όψη έναντι της Scrambler 400 X.

Η μοτοσυκλέτα είναι ήδη διαθέσιμη στον επίσημο ιστότοπο της Triumph Ινδίας με τιμή περίπου 3.100 ευρώ χωρίς να έχει δεχτεί αλλαγές στα μηχανικά της μέρη, αν και οι ακτινωτοί τροχοί σίγουρα θα κάνουν πιο άνετα τα περάσματα σε χωμάτινο τερέν σε σχέση με χυτούς αλουμινένιους των άλλων εκδόσεων.

Triumph Scrambler 400 XC 2026

Ο μονοκύλινδρος, υδρόψυκτος κινητήρας 398cc παραμένει ίδιος, αποδίδοντας 39,5 ίππους και 3,82 κιλά ροπής, αλλά ο υπόλοιπος εξοπλισμός αναβαθμίζεται ουσιαστικά.

Η Scrambler XC εξοπλίζεται με νέες, ακτινωτές ζάντες 19 ιντσών εμπρός και 17 πίσω, οι οποίες δέχονται tubeless ελαστικά, κάτι που όχι μόνο βελτιώνει την εμφάνιση αλλά και τη χρηστικότητα σε πραγματικές συνθήκες. Επίσης, διαθέτει κοντύτερο μπροστινό φτερό και ψηλό προστατευτικό φτερό κάτω από τον προβολέα, δίνοντας μια πιο off-road εμφάνιση.

Νέο στοιχείο για την έκδοση XC αποτελεί η αλουμινένια ποδιά, που φαίνεται πιο στιβαρή από αυτή της στάνταρ έκδοσης ενώ διαθέτει και κάγκελα προστασίας κινητήρα στον στάνταρντ εξοπλισμό  (προαιρετικός στην 400 X) και φέρει ένα μικρό ανεμοθραύστη μπροστά από τον πίνακα οργάνων, που ολοκληρώνει την πιο περιπετειώδη αισθητική και ενισχύει τα ρετρό στοιχεία στη σχεδίασή της μοτοσυκλέτας.

Triumph Scrambler 400 XC 2026

Με τον επιπλέον εξοπλισμό, η Scrambler 400 XC ζυγίζει 185 κιλά πλήρης υγρών, έναντι των 179 κιλών της βασικής έκδοσης. Δεν υπάρχουν άλλες τεχνικές διαφορές, γεγονός που καταδεικνύει ότι η XC είναι περισσότερο μια αισθητική παρά λειτουργική αναβάθμιση στην πλατφόρμα Scrambler 400.

Η Triumph προσφέρει την 400 XC σε τρεις χρωματικούς συνδυασμούς, κίτρινο, μαύρο και λευκό και η μοτοσυκλέτα, εκτός απροόπτου, θα κάνει την εμφάνισή της και στην Ευρώπη ως το τρίτο μέλος της μονοκύλινδρης οικογένειας της βρετανικής εταιρείας. Το πότε είναι που παραμένει άγνωστο και πιο λογικό σημείο χρονικά ακούγεται το 2026.