Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

KTM 390 Adventure 2025 - Παρουσιάστηκε και επίσημα [Video]

Σε δύο εκδόσεις R και X, με χυτούς και ακτινωτούς τροχούς και διαφορές σε αναρτήσεις και εργονομία
KTM 390 ADVENTURE R 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/1/2025

Πιστή στο ραντεβού της η KTM αποκάλυψε και επίσημα το νέο 390 Adventure του 2025, το οποίο θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις.

Η νέα μικρομεσαίου κυβισμού adventure της KTM θα είναι συγκεκριμένα διαθέσιμη ως 390 Adventure R με το "R" να κάνει το ντεμπούτο του στο μικρότερο μοντέλο της ομώνυμης οικογένειας για να χαρακτηρίζει εκείνη την έκδοση που έχει τις περισσότερες εκτός δρόμου δυνατότητες χάρη στους ακτινωτούς τροχούς των 21 και 18 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα.

Αυτή δεν θα είναι και η μόνη διαφορά μεταξύ του 390 Adventure R και του δεύτερου μοντέλου της σειράς 390 Adventure X, το οποίο φέρει χυτές ζάντες αλουμινίου 19 και 17 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν και διαφορές στις διαδρομές των αναρτήσεών τους με του R να φτάνουν τα 230 χλστ. και του Χ στα 200 χλστ. και στα δύο άκρα, ενώ οι WP APEX αναρτήσεις είναι ρυθμιζόμενες στην πιο σκληροπυρηνική έκδοση, με την πιο ασφάλτινη να φέρει ρύθμιση μόνο για την προφόρτιση του ελατηρίου του αμορτισέρ.

Τα φρένα είναι τα ίδια με εμπρός δίσκο 320 χλστ. και ακτινικά τοποθετημένη διπίστονη δαγκάνα της ByBre, με πίσω δίσκο 240 χλστ. και δαγκάνα ενός εμβόλου.

Το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα βασίζεται σε εκείνο του 390 Enduro που παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες και δεν έχει διαφορές μεταξύ των δύο εκδόσεων. Ωστόσο οι διαφορετικές διαδρομές των αναρτήσεων δίνουν και διαφορετικό μεταξόνιο με του R να βρίσκεται στα 1.481 χλστ. και του X στα 1.464 χλστ. Ατσάλινο είναι και το αφαιρούμενο υποπλαίσιο, επίσης χωροδικτύωμα. Ίδιο με των 390 Enduro και SMC R είναι το χυτό αλουμινένιο ψαλίδι.

Η σέλα του R βρίσκεται παράλληλα στα 870 χλστ. ενώ εκείνη του X στα 825, με το τιμόνι να είναι στην πρώτη περίπτωση αλουμινένιο και ατσάλινο στη δεύτερη, μία ακόμη εργονομική διαφορά μεταξύ των δύο.

Η απόδοση του υγρόψυκτου μοτέρ των 398,7 κ.εκ. παραμένει ίδια και στις δύο περιπτώσεις με 45 ονομαστικούς ίππους και 3,97 κιλά ροπής στις 8.500 και 7.000 σ.α.λ., με τον συμπλέκτη να είναι μονόδρομος, ενώ το βάρος με το μικρό ρεζερβουάρ των 14 λίτρων άδειο βρίσκεται και στις δύο εκδόσεις στα 165 κιλά.

Διαφορές εντοπίζονται και στα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης του αναβάτη. Και τα δύο έχουν ρυθμιζόμενο ABS που απενεργοποιείται στον πίσω τροχό, με την επιλογή να διατηρείται και αν σβήσετε και απενεργοποιήσετε τη μοτοσυκλέτα, όμως μόνο το R έχει cornering traction control. Επίσης, το X έχει ένα λιγότερο πρόγραμμα λειτουργίας και "μένει" στα Offroad και Streer, με το R να προσθέτει σε αυτά το "Rain".

Τέλος, διαφορές έχουμε και στον πίνακα πληροφοριών με του 390 Adventure R να είναι η TFT οθόνη των πέντε ιντσών που βλέπουμε και στα υπόλοιπα 390, με το Χ, που αναμένεται να έχει σαφώς πιο προσιτή τιμή, να αρκείται σε μια LCD με δυνατότητα συνδεσιμότητας να υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις.