Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

Kawasaki Ninja H2: Επιστρέφει με πολλές αλλαγές και 207 ίππους

Η υπερτροφοδοτούμενη supersport εντάσσεται ξανά στη γκάμα της Kawasaki μετά από εξαετή απουσία
kawasaki ninja h2
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/9/2026

Πριν λίγες μέρες η Kawasaki είχε προαναγγείλει την επιστροφή του Ninja H2 στη γκάμα του 2027, μοντέλο που είχε εξαφανιστεί το 2021 με την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro 5. Η επανεμφάνισή του έγινε εφικτή χάρη σε σωρεία αλλαγών που έκαναν οι Ιάπωνες στον κινητήρα, κατεβάζοντας την απόδοσή του στα ίδια περίπου επίπεδα με το sport touring Ninja H2 SX.

Kawasaki Ninja H2

Η μοτοσυκλέτα που πρώτη φόρεσε το νέο έμβλημα της Kawasaki, το “River Mark”, έχει υποστεί κάμποσες αλλαγές στον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα της, στοχεύοντας σε ενισχυμένη απόδοση εκεί που μετρά περισσότερο, στις χαμηλομεσαίες στροφές:

  • Επανασχεδιασμένη φτερωτή στον υπερσυμπιεστή
  • Νέα πιστόνια
  • Νέος κύλινδρος
  • Νέοι εκκεντροφόροι
  • Νέα σώματα ψεκασμού
  • Νέα εξάτμιση με λαιμούς διαφορετικής διαμέτρου και μικρότερο βάρος
  • Νέα κλιμάκωση στο κιβώτιο ταχυτήτων.
Kawasaki Ninja H2

Το τελικό αποτέλεσμα δηλώνει 197,3 ίππους (147,1 kW) στις 11.000 σ.α.λ. και 13,8 χιλιογραμμόμετρα στις 8.500 σ.α.λ., ενώ συνυπολογίζοντας και την επίδραση του συστήματος RAM Air η μέγιστη ισχύς ανέρχεται σε 207 ίππους (154 kW), έχοντας να κινήσουν 238 κιλά υγρού βάρους. Πρόκειται για νούμερα που προσεγγίζουν σχεδόν απόλυτα την ονομαστική απόδοση της sport touring έκδοσης Ninja H2 SX, που δηλώνει 0,1 ίππους και 0,2 χιλιογραμμόμετρα παραπάνω στις ίδιες στροφές.

Kawasaki Ninja H2

Το ατσάλινο πλαίσιο-χωροδικτύωμα που μοιράζεται με την κορυφαία έκδοση H2R των 306 ίππων – η οποία δεν βγάζει πινακίδα, έτσι παρέμεινε στη γκάμα της Kawasaki εν τη απουσία του Η2. Στις αναρτήσεις βρίσκουμε το ανεστραμμένο πιρούνι KYB AOS-II και πίσω ένα αμορτισέρ Öhlins TTX36, ενώ οι νέες δαγκάνες Brembo Hypure έρχονται να αναβαθμίσουν το σύστημα πέδησης του μοντέλου.

Kawasaki Ninja H2

Η Kawasaki εμπλούτισε το Η2 με νέα όργανα που προσφέρουν δύο επιλογές εμφάνισης, μέσω της οποίας διευκολύνεται η πρόσβαση σε όλες τις ρυθμίσεις των ηλεκτρονικών συστημάτων της μοτοσυκλέτας. Στη νέα Euro5+ γενιά οι Ιάπωνες επαναπρογραμμάτισαν τα συστήματα KTRC (traction control) και KLCM (launch control), ενώ προσθέτουν συνδεσιμότητα μέσω τηλεφώνου με την εφαρμογή Kawasaki Rideology App.

Kawasaki Ninja H2

Παράλληλα, δίπλα στο βασικό μοντέλο προσφέρεται και η έκδοση Ninja H2 Carbon, ξεχωρίζοντας από το μπροστινό ανθρακονημάτινο φέρινγκ που είναι κατασκευασμένο από το ελαφρύ υλικό CFRP, ή Carbon-Fibre Reinforced Plastic.

Το πακέτο ηλεκτρονικών βοηθημάτων των Ninja H2 and H2 Carbon περιλαμβάνουν:

  • Kawasaki Cornering Management Function (KCMF)
  • Kawasaki TRaction Control (KTRC)
  • Kawasaki Launch Control Mode (KLCM)
  • Kawasaki Intelligent anti-lock Brake System (KIBS)       
  • Kawasaki Quick Shifter (KQS)
  • Kawasaki Engine Brake Control (KEBC)
  • Öhlins σταμπιλιζατέρ τιμονιού
  • Cruise Control.
Kawasaki Ninja H2

Το μοναδικό διαθέσιμο χρώμα και για τις δύο εκδόσεις, Ninja H2 και Ninja H2 Carbon, είναι το μαύρο με φινίρισμα που θυμίζει καθρέπτη, επισήμως ονομαζόμενο Mirror Coated Spark Black.

Ετικέτες