Ducati Monster SP 2023

Ελαφρύτερο, αναβαθμισμένο σε αναρτήσεις και φρένα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/9/2022

Το Monster SP βασίζεται πάνω στο νέο Monster του 2021, σε μια ελαφρύτερη, πιο αποτελεσματική και διασκεδαστική όσον αφορά στην sport οδήγηση, και πιο αγριεμένη σε εμφάνιση έκδοση, την κορυφαία της τριμελούς πλέον οικογένειας (Monster, Monster +, Monster SP).

Η βαφή του Monster SP εμπνέεται από τις αγωνιστικές Desmosedici GP μοτοσυκλέτες του 2022, ενώ ο χρυσός της Ohlins στις αναρτήσεις εμπρός-πίσω και η εξάτμιση της Termignoni (νόμιμη για χρήση δρόμου) με τα δυο τελικά το ένα πάνω από το άλλο, ολοκληρώνουν τη σπορ εμφάνιση, με τον πλέον ουσιαστικό τρόπο.

Στις λεπτομέρειες ξεχωρίζουν η κόκκινη σέλα που θυμίζει το πρώτο Yamaha YZF-R1 του 1998, το ρεζερβουάρ που είναι βαμμένο κόκκινο μπορντό, πορτοκαλί και μαύρο, το λογότυπο SP στο κάλλυμα που κάνει μονόσελη τη μοτοσυκλέτα (που έχει όμως σέλα και μαρσπιέ συνεπιβάτη), οι πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins, κομπλέ με σταμπιλιζατέρ, τα αναβαθμισμένα φρένα με δίσκους 320 mm και δαγκάνες Stylema, τα σπορ ελαστικά πρώτης τοποθέτησης (Pirelli Diablo Rosso IV), και τα νέα LED φλας. Σημειώστε πως η ουρά του SP είναι κατασκευασμένη από GFRP (Glass Fibre Reinforced Polymer, πολυμερές ενισχυμένο με υαλόνημα).

Το Ohlins NIX πιρούνι των 43 mm είναι ελαφρύτερο από το πιρούνι των άλλων δυο εκδόσεων κατά 0,6 κιλά, είναι πλήρως ρυθμιζόμενο και έχει εξαρχής πιο σπορ σετάρισμα και μεγαλύτερη διαδρομή 140 mm αντί για 130 mm, ενώ συνδυάζεται με το επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο πίσω αμορτισέρ της ίδιας εταιρείας, που κι αυτό έχει μεγαλύτερη διαδρομή 150 mm από 140 mm. Τώρα παρόλο που το SP φορά Ohlins αναρτήσεις εμπρός-πίσω, το σταμπιλιζατέρ ανήκει στη… Sachs.

Βελτιωμένο είναι το σύστημα πέδησης μπροστά, πιο δυνατό, με καλύτερη πληροφόρηση αλλά και ελαφρύτερο, με Brembo Stylema (αντί για τις M4.32 των άλλων εκδόσεων) ακτινικές μονομπλόκ τετραπίστονες δαγκάνες και δίσκους 320 mm με νέα αλουμινένια κέντρα που γλιτώνουν μισό κιλό από τα φρένα των έτερων δυο εκδόσεων, ενώ κι οι δαγκάνες γλιτώνουν άλλα 400 γραμμάρια, για ένα συνολικό κέρδος 2 κιλών στο μη-αναρτώμενο βάρος, κάτι που φυσικά μεταφράζεται σε μεγαλύτερη ευελιξία στις αλλαγές κατεύθυνσης. Ακτινική είναι και η τρόμπα του φρένου μπροστά.

Η Ducati βελτίωσε και τα ηλεκτρονικά βοηθήματα της μοτοσυκλέτας, ρυθμίζοντας εκ νέου όλα τα Riding Modes ώστε να λειτουργούν καλύτερα με τα νέα εξαρτήματα που φορά το SP, ενώ νέο είναι το Wet Riding Mode για μεγαλύτερη ασφάλεια σε βρεγμένες επιφάνειες.

Στο οπλοστάσιο των ηλεκτρονικών βοηθημάτων της, η μοτοσυκλέτα διαθέτει ABS Cornering, Ducati Traction Control και Ducati Wheelie Control, όλα ρυθμιζόμενα σε πολλά επίπεδα, αλλά και σύστημα Launch Control.

Η TFT έγχρωμη οθόνη των 4,3 ιντσών με συνδεσιμότητα παραμένει ως είχε, όπως παραμένει και το quick-shifter που ανεβάζει και κατεβάζει ταχύτητες, ενώ στην προσπάθεια για περαιτέρω μείωση του βάρους το SP φέρει μπαταρία ιόντων λιθίου.

Το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 186 γεμάτα κιλά (από 188 των άλλων δυο εκδόσεων), η ιπποδύναμη στους 111 hp / 9.250 rpm και η ροπή στα 9,5 kgm / 6.500 rpm -χωρίς αλλαγές από τις άλλες δυο εκδόσεις Monster.

Τέλος να πούμε πως οι μεγαλύτερες διαδρομές αναρτήσεων μεταφράζονται σε αυξημένο ύψος σέλας στα 840 mm, αντί των 820 mm των άλλων εκδόσεων, ενώ η Ducati διαθέτει και διαφορετικές σέλες στα 810 ή 850 mm.

H Kawasaki προαναγγέλλει την επιστροφή του H2! Mειωμένη απόδοση ελέω Euro 5+ [Video]

H supersport με τον υπερσυμπιεστή επιστρέφει στη γκάμα της ιαπωνικής εταιρείας και δείχνει αλλαγμένη
kawa-ninja-h2
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/9/2026

Το 2014 η Kawasaki είχε σοκάρει τον κόσμο της μοτοσυκλέτας λανσάροντας τα H2 και H2R βασισμένα στον κινητήρα της superbike ZX-10R με υπερσυμπιεστή, χωρισμένα από περίπου 100 άλογα και τον εξοπλισμό δρόμου που ήταν αποκλειστικό προνόμιο του πρώτου.

Από την είσοδο των προδιαγραφών Euro 5 το 2021 ωστόσο και μετά, η Kawasaki σταδιακά απέσυρε από τις ευρωπαϊκές αγορές το πινακιδάτο Η2, παρότι η γκάμα της εξακολουθεί εν έτει 2026 να περιλαμβάνει όλα τα υπόλοιπα υπερτροφοδοτούμενα μοντέλα αυτής της εκλεκτής οικογένειας: το γυμνό Ζ Η2, το sport touring Ninja H2 SX, αλλά και το κορυφαίο Ninja H2R των 326 ίππων που δεν βγάζει πινακίδες.

Αυτό που εξέλειψε είναι το Η2 που είναι νόμιμο για χρήση στον δρόμο και το οποίο στις χώρες που εξακολουθεί να πωλείται ως τώρα (λ.χ. ΗΠΑ) έχει φτάσει μετά τις τελευταίες αναβαθμίσεις να αποδίδει ονομαστικά 240 ίππους.

Με ένα βίντεο που κυκλοφόρησε από την Kawasaki πριν λίγες μέρες, προλογίζεται τώρα η επιστροφή μιας σπορ μοτοσυκλέτας και όλα δείχνουν πως πρόκειται ακριβώς για το Η2.

Εν αρχή είναι ο ήχος που σχεδόν αποκαλύπτει τον υπερσυμπιεστή, από την άλλη η εμφάνιση των οργάνων μιας μοτοσυκλέτας που πρακτικά επιβεβαιώνουν περί τίνος πρόκειται. Μετά είναι το διαφημιστικό σλόγκαν με το οποίο συνοδεύεται: Return to Beyond Belief, κάτι που μοιάζει με την καταλληλότερη συνέχεια στο αρχικό μήνυμα με το οποίο είχαν παρουσιαστεί τα Η2, Built Beyond Belief.

Υπάρχει ωστόσο μια ειδοποιός διαφορά στο βίντεο που κυκλοφόρησε, καθώς εκεί το στροφόμετρο της μοτοσυκλέτας έχει τα κόκκινα στις 12.000, ενώ το Ninja H2 τα είχε στις 14.000. Φαίνεται δηλαδή πως ο κινητήρας με τον υπερσυμπιεστή έχει νέα ρύθμιση και είναι πολύ πιθανό πως πρόκειται για την ίδια με των Ζ Η2 και Ninja Η2 SX, που όλα αυτά τα χρόνια επιβιώνουν στο σύμπαν των Euro5 και 5+.

Αν όντως είναι έτσι, ο κινητήρας του νέου Ninja H2 θα αποδίδει σαφώς λιγότερους από τους 240 ίππους της τρέχουσας αμερικανικής έκδοσης, φέρνοντας την απόδοση στο επίπεδο των 197 ίππων (147,1 kW) χωρίς Ram-Air ή 207 (154,1 kW) με την επίδραση του Ram-Air, ως δηλώνονται στα ευρωπαϊκά Z H2 και Ninja H2 SX.

Τη θεώρηση αυτή υποστηρίζει και η αμερικανική γραφειοκρατία, καθώς η Kawasaki έχει συμπεριλάβει το Ninja H2 στα επίσημα έγγραφα των μοντέλων 2027 για την αγορά των ΗΠΑ με απόδοση και εκπομπές ρύπων ίδιες με του Ninja H2 SX, επιβεβαιώνοντας έτσι σε ένα πρώτο επίπεδο την εικασία μας.

Περιμένουμε να δούμε τι ακριβώς σχεδιάζει η Kawasaki τους ερχόμενους μήνες και πιθανότατα στην EICMA στις αρχές Νοεμβρίου, εκεί δηλαδή που είχε κάνει το ντεμπούτο του και το πρώτο δίδυμο Ninja H2 και H2R.