Ducati Panigale V4 και V4S 2020 – EICMA: Έγινε σαν την R

Πιο ευέλικτη και πιο… φαρδιά!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2019

Με την γραμμή παραγωγής της Panigale V4R  να μην προλαβαίνει να καλύψει τη ζήτηση, η Ducati σκέφτηκε να προσφέρει σχεδόν τα ίδια χαρακτηριστικά στις φτηνότερες εκδόσεις με τον V4 κινητήρα των 1103 κυβικών, αλλά και να ανανεώσει ριζικά την μοναδική V2 superbike που έχει απομείνει στη γκάμα της πλέον, ελπίζοντας πως θα σβήσει τη δίψα των φίλων της για μια MotoGP Replica.

Οι περισσότερες αλλαγές φαίνονται με γυμνό μάτι, καθώς η νέα Panigale V4 και V4S έχει το ίδιο φαίρνγκ με την έκδοση R. Αυτό σημαίνει πως διαθέτει τα ποθητά φτερά (εδώ είναι από χυτοπρεσαριστό fiberclass αντί για τα carbon fiber της R) που προσφέρουν 35 κιλά κάθετης δύναμη στα 270km/h. Η Ducati ισχυρίζεται πως αυτά τα φτερά έχουν περισσότερη κάθετη δύναμη από των καινούριων MotoGP! Από την έκδοση R έρχεται και το φαρδύτερο φαίρινγκ με τους διπλούς αεραγωγούς στο πλάι. Συγκεκριμένα, το νέο φαίρινγκ είναι 3cm πιο φαρδύ στο ύψος των προβολέων και έχει πιο κάθετη και ψηλή ζελατίνα ώστε να μειώνει τους στροβιλισμούς του αέρα στο πάνω μέρος του σώματος του αναβάτη. Επίσης είναι 7,8cm(!!!) πιο φαρδύ στο ύψος των γονάτων και οι δύο μεγάλοι αεραγωγοί σε κάθε πλευρά βελτιώνουν την αποβολή θερμότητας του ψυγείου νερού κατά 6% και 16% του ψυγείου λαδιού αντίστοιχα.

Οι σημαντικότερες αλλαγές όμως δεν φαίνονται στις φωτογραφίες και αφορούν το πλαίσιο. Εδώ στόχος της Ducati ήταν να προσφέρει περισσότερη ευελιξία και να κάνει την μοτοσυκλέτα πιο φιλική στο όριο. Για να το πετύχει αυτό, άλλαξε το εμπρός τμήμα του αλουμινένιου πλαισίου, σήκωσε το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας κατά 5mm (4mm μετακινήθηκαν τα καλάμια του πιρουνιού στις πλάκες και στην πίσω ανάρτηση μπήκαν 5mm πιο κοντές ράβδοι στο μοχλικό) και τοποθετήθηκαν πιο μαλακά ελατήρια – τόσο στις Showa αναρτήσεις του V4, όσο και στις Ohlins ημί-ενεργητικές αναρτήσεις του V4S.

Η ιπποδύναμη παρέμεινε στους 214 ονομαστικούς ίππους, διότι κανείς έως τώρα δεν κατέβηκε από την σέλα του Panigale V4 ζητώντας περισσότερο γκάζι… Η μόνη αλλαγή που έγινε στον κινητήρα αφορά την χαρτογράφηση των riding modes, όπου η Ducati έδωσε μεγάλη έμφαση στον έλεγχο του Ride by Wire γκαζιού μέσα στη στροφή αλλά και στην ομαλότερη μετάβαση στο άνοιγμα και κλείσιμο του γκαζιού με 1η, 2η, και 3η σχέση στο κιβώτιο.

  

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.