Ducati Supermono SC: Με υπερσυμπιεστή και μόλις 125 κιλά

Ο πατέρας του Ducati Supermono επαναφέρει την ιδέα των μονοκύλινδρων superspot
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2022

Η Ducati Supermono κατασκευάστηκε αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση, όμως χάρη στο ταλέντο του Pierre Terblanche έμεινε στην ιστορία ως μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας.

Επίσης έμεινε στην ιστορία και χάρη στον “παράξενο” μονοκύλινδρο κινητήρα του, ο οποίος είχε ένα έμβολο αλλά δύο (!!!!) μπιέλες.

Αυτή η “τρελή” ιδέα δεν ήταν όσο τρελή φαίνεται εκ πρώτης όψεως, διότι επέτρεπε στον μονοκύλινδρο κινητήρα να έχει ελάχιστους κραδασμούς στις πολύ υψηλές στροφές χωρίς να πρέπει να βάλουν έναν υπεροβολικά βαρύ αντίβαρο ή κάποιον αντικραδασμικό άξονα που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ταχύτητα ανόδου των στροφών του κινητήρα και στο συνολικό του βάρος. Μάλιστα μερικά χρόνια μετά, ακριβώς αυτή τη λύση χρησιμοποίησε η BMW με την Rotax στον δικύλινδρο εν σειρά των F650/750/800, αλλά και η SYM στον δικύλινδρο κινητήρα του mega scooter Maxsym TL.

Το αποτέλεσμα αυτής της πανέμορφής όσο και “παράξενης” μονοκύλινδρης supersport μοτοσυκλέτας της Ducati των 699 κυβικών ήταν να έχει ιπποδύναμη 75 ίππων στις 10.000 στροφές και βάρος 125,6 κιλά χωρίς υγρά και 136,5 κιλά γεμάτο βενζίνη.

Σήμερα ο Pierre Terblanche έχει το δικό του studio σχεδιασμού στο Birmingham της Alabama στις ΗΠΑ όπου μεταξύ άλλων πειραματίζεται με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών στο σχεδιασμών και την κατασκευή μοτοσυκλετών.

Ένα δείγμα αυτής της τεχνολογική αναζήτησης είναι η κατασκευή του Supermono 699 SC, όπου το SC σημαίνει Super Charger δηλαδή μηχανικός υπερσυμπιεστής όπως των Kawasaki H2 (όχι turbo).

Η μοτοσυκλέτα είναι κατασκευασμένη με κράματα αλουμινίου κατασκευασμένα με την διαδικασία 3D Printing και το συνολικό της βάρος δεν ξεπερνά τα 125, όσα δηλαδή και του πρώτου Supermono με το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα.

Η διαφορά όμως στην ιπποδύναμη είναι πολύ μεγάλη, καθώς εδώ έχουμε 160 ίππους που συνοδεύονται από την αντίστοιχη ροπή του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα.

Αν στα 125 κιλά προσθέσουμε τα 75 κιλά ενός μέσου αναβάτη αυτής της κατηγορίας μοτοσυκλετών έχουμε μια αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,25 κιλά. Μια superbike με 200 ίππους, βάρος 200 κιλά και έναν αναβάτη 75 κιλών έχει 1,37 κιλά ανά ίππο.

Όπως βλέπουμε δηλαδή οι επιδόσεις στην ευθεία είναι αντίστοιχες των ισχυρότερων superbike, αλλά με 125 κιλά αντί για 200, η συμπεριφορά στις στροφές και στο φρενάρισμα είναι πολύ ανώτερες.

Προς το παρόν το Supermono 699 SC είναι απλώς ένα concept, όμως ως προς την τεχνολογία και την φιλοσοφία του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ρεαλιστική αναγέννηση των μονοκύλινδρων supersport.

 

Kawasaki Ninja H2: Επιστρέφει με πολλές αλλαγές και 207 ίππους

Η υπερτροφοδοτούμενη supersport εντάσσεται ξανά στη γκάμα της Kawasaki μετά από εξαετή απουσία
kawasaki ninja h2
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/9/2026

Πριν λίγες μέρες η Kawasaki είχε προαναγγείλει την επιστροφή του Ninja H2 στη γκάμα του 2027, μοντέλο που είχε εξαφανιστεί το 2021 με την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro 5. Η επανεμφάνισή του έγινε εφικτή χάρη σε σωρεία αλλαγών που έκαναν οι Ιάπωνες στον κινητήρα, κατεβάζοντας την απόδοσή του στα ίδια περίπου επίπεδα με το sport touring Ninja H2 SX.

Kawasaki Ninja H2

Η μοτοσυκλέτα που πρώτη φόρεσε το νέο έμβλημα της Kawasaki, το “River Mark”, έχει υποστεί κάμποσες αλλαγές στον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα της, στοχεύοντας σε ενισχυμένη απόδοση εκεί που μετρά περισσότερο, στις χαμηλομεσαίες στροφές:

  • Επανασχεδιασμένη φτερωτή στον υπερσυμπιεστή
  • Νέα πιστόνια
  • Νέος κύλινδρος
  • Νέοι εκκεντροφόροι
  • Νέα σώματα ψεκασμού
  • Νέα εξάτμιση με λαιμούς διαφορετικής διαμέτρου και μικρότερο βάρος
  • Νέα κλιμάκωση στο κιβώτιο ταχυτήτων.
Kawasaki Ninja H2

Το τελικό αποτέλεσμα δηλώνει 197,3 ίππους (147,1 kW) στις 11.000 σ.α.λ. και 13,8 χιλιογραμμόμετρα στις 8.500 σ.α.λ., ενώ συνυπολογίζοντας και την επίδραση του συστήματος RAM Air η μέγιστη ισχύς ανέρχεται σε 207 ίππους (154 kW), έχοντας να κινήσουν 238 κιλά υγρού βάρους. Πρόκειται για νούμερα που προσεγγίζουν σχεδόν απόλυτα την ονομαστική απόδοση της sport touring έκδοσης Ninja H2 SX, που δηλώνει 0,1 ίππους και 0,2 χιλιογραμμόμετρα παραπάνω στις ίδιες στροφές.

Kawasaki Ninja H2

Το ατσάλινο πλαίσιο-χωροδικτύωμα που μοιράζεται με την κορυφαία έκδοση H2R των 306 ίππων – η οποία δεν βγάζει πινακίδα, έτσι παρέμεινε στη γκάμα της Kawasaki εν τη απουσία του Η2. Στις αναρτήσεις βρίσκουμε το ανεστραμμένο πιρούνι KYB AOS-II και πίσω ένα αμορτισέρ Öhlins TTX36, ενώ οι νέες δαγκάνες Brembo Hypure έρχονται να αναβαθμίσουν το σύστημα πέδησης του μοντέλου.

Kawasaki Ninja H2

Η Kawasaki εμπλούτισε το Η2 με νέα όργανα που προσφέρουν δύο επιλογές εμφάνισης, μέσω της οποίας διευκολύνεται η πρόσβαση σε όλες τις ρυθμίσεις των ηλεκτρονικών συστημάτων της μοτοσυκλέτας. Στη νέα Euro5+ γενιά οι Ιάπωνες επαναπρογραμμάτισαν τα συστήματα KTRC (traction control) και KLCM (launch control), ενώ προσθέτουν συνδεσιμότητα μέσω τηλεφώνου με την εφαρμογή Kawasaki Rideology App.

Kawasaki Ninja H2

Παράλληλα, δίπλα στο βασικό μοντέλο προσφέρεται και η έκδοση Ninja H2 Carbon, ξεχωρίζοντας από το μπροστινό ανθρακονημάτινο φέρινγκ που είναι κατασκευασμένο από το ελαφρύ υλικό CFRP, ή Carbon-Fibre Reinforced Plastic.

Το πακέτο ηλεκτρονικών βοηθημάτων των Ninja H2 and H2 Carbon περιλαμβάνουν:

  • Kawasaki Cornering Management Function (KCMF)
  • Kawasaki TRaction Control (KTRC)
  • Kawasaki Launch Control Mode (KLCM)
  • Kawasaki Intelligent anti-lock Brake System (KIBS)       
  • Kawasaki Quick Shifter (KQS)
  • Kawasaki Engine Brake Control (KEBC)
  • Öhlins σταμπιλιζατέρ τιμονιού
  • Cruise Control.
Kawasaki Ninja H2

Το μοναδικό διαθέσιμο χρώμα και για τις δύο εκδόσεις, Ninja H2 και Ninja H2 Carbon, είναι το μαύρο με φινίρισμα που θυμίζει καθρέπτη, επισήμως ονομαζόμενο Mirror Coated Spark Black.

Ετικέτες