Ducati Supermono SC: Με υπερσυμπιεστή και μόλις 125 κιλά

Ο πατέρας του Ducati Supermono επαναφέρει την ιδέα των μονοκύλινδρων superspot
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2022

Η Ducati Supermono κατασκευάστηκε αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση, όμως χάρη στο ταλέντο του Pierre Terblanche έμεινε στην ιστορία ως μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας.

Επίσης έμεινε στην ιστορία και χάρη στον “παράξενο” μονοκύλινδρο κινητήρα του, ο οποίος είχε ένα έμβολο αλλά δύο (!!!!) μπιέλες.

Αυτή η “τρελή” ιδέα δεν ήταν όσο τρελή φαίνεται εκ πρώτης όψεως, διότι επέτρεπε στον μονοκύλινδρο κινητήρα να έχει ελάχιστους κραδασμούς στις πολύ υψηλές στροφές χωρίς να πρέπει να βάλουν έναν υπεροβολικά βαρύ αντίβαρο ή κάποιον αντικραδασμικό άξονα που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ταχύτητα ανόδου των στροφών του κινητήρα και στο συνολικό του βάρος. Μάλιστα μερικά χρόνια μετά, ακριβώς αυτή τη λύση χρησιμοποίησε η BMW με την Rotax στον δικύλινδρο εν σειρά των F650/750/800, αλλά και η SYM στον δικύλινδρο κινητήρα του mega scooter Maxsym TL.

Το αποτέλεσμα αυτής της πανέμορφής όσο και “παράξενης” μονοκύλινδρης supersport μοτοσυκλέτας της Ducati των 699 κυβικών ήταν να έχει ιπποδύναμη 75 ίππων στις 10.000 στροφές και βάρος 125,6 κιλά χωρίς υγρά και 136,5 κιλά γεμάτο βενζίνη.

Σήμερα ο Pierre Terblanche έχει το δικό του studio σχεδιασμού στο Birmingham της Alabama στις ΗΠΑ όπου μεταξύ άλλων πειραματίζεται με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών στο σχεδιασμών και την κατασκευή μοτοσυκλετών.

Ένα δείγμα αυτής της τεχνολογική αναζήτησης είναι η κατασκευή του Supermono 699 SC, όπου το SC σημαίνει Super Charger δηλαδή μηχανικός υπερσυμπιεστής όπως των Kawasaki H2 (όχι turbo).

Η μοτοσυκλέτα είναι κατασκευασμένη με κράματα αλουμινίου κατασκευασμένα με την διαδικασία 3D Printing και το συνολικό της βάρος δεν ξεπερνά τα 125, όσα δηλαδή και του πρώτου Supermono με το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα.

Η διαφορά όμως στην ιπποδύναμη είναι πολύ μεγάλη, καθώς εδώ έχουμε 160 ίππους που συνοδεύονται από την αντίστοιχη ροπή του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα.

Αν στα 125 κιλά προσθέσουμε τα 75 κιλά ενός μέσου αναβάτη αυτής της κατηγορίας μοτοσυκλετών έχουμε μια αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,25 κιλά. Μια superbike με 200 ίππους, βάρος 200 κιλά και έναν αναβάτη 75 κιλών έχει 1,37 κιλά ανά ίππο.

Όπως βλέπουμε δηλαδή οι επιδόσεις στην ευθεία είναι αντίστοιχες των ισχυρότερων superbike, αλλά με 125 κιλά αντί για 200, η συμπεριφορά στις στροφές και στο φρενάρισμα είναι πολύ ανώτερες.

Προς το παρόν το Supermono 699 SC είναι απλώς ένα concept, όμως ως προς την τεχνολογία και την φιλοσοφία του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ρεαλιστική αναγέννηση των μονοκύλινδρων supersport.

 

KTM 390 Adventure 2025 - Παρουσιάστηκε και επίσημα [Video]

Σε δύο εκδόσεις R και X, με χυτούς και ακτινωτούς τροχούς και διαφορές σε αναρτήσεις και εργονομία
KTM 390 ADVENTURE R 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/1/2025

Πιστή στο ραντεβού της η KTM αποκάλυψε και επίσημα το νέο 390 Adventure του 2025, το οποίο θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις.

Η νέα μικρομεσαίου κυβισμού adventure της KTM θα είναι συγκεκριμένα διαθέσιμη ως 390 Adventure R με το "R" να κάνει το ντεμπούτο του στο μικρότερο μοντέλο της ομώνυμης οικογένειας για να χαρακτηρίζει εκείνη την έκδοση που έχει τις περισσότερες εκτός δρόμου δυνατότητες χάρη στους ακτινωτούς τροχούς των 21 και 18 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα.

Αυτή δεν θα είναι και η μόνη διαφορά μεταξύ του 390 Adventure R και του δεύτερου μοντέλου της σειράς 390 Adventure X, το οποίο φέρει χυτές ζάντες αλουμινίου 19 και 17 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν και διαφορές στις διαδρομές των αναρτήσεών τους με του R να φτάνουν τα 230 χλστ. και του Χ στα 200 χλστ. και στα δύο άκρα, ενώ οι WP APEX αναρτήσεις είναι ρυθμιζόμενες στην πιο σκληροπυρηνική έκδοση, με την πιο ασφάλτινη να φέρει ρύθμιση μόνο για την προφόρτιση του ελατηρίου του αμορτισέρ.

Τα φρένα είναι τα ίδια με εμπρός δίσκο 320 χλστ. και ακτινικά τοποθετημένη διπίστονη δαγκάνα της ByBre, με πίσω δίσκο 240 χλστ. και δαγκάνα ενός εμβόλου.

Το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα βασίζεται σε εκείνο του 390 Enduro που παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες και δεν έχει διαφορές μεταξύ των δύο εκδόσεων. Ωστόσο οι διαφορετικές διαδρομές των αναρτήσεων δίνουν και διαφορετικό μεταξόνιο με του R να βρίσκεται στα 1.481 χλστ. και του X στα 1.464 χλστ. Ατσάλινο είναι και το αφαιρούμενο υποπλαίσιο, επίσης χωροδικτύωμα. Ίδιο με των 390 Enduro και SMC R είναι το χυτό αλουμινένιο ψαλίδι.

Η σέλα του R βρίσκεται παράλληλα στα 870 χλστ. ενώ εκείνη του X στα 825, με το τιμόνι να είναι στην πρώτη περίπτωση αλουμινένιο και ατσάλινο στη δεύτερη, μία ακόμη εργονομική διαφορά μεταξύ των δύο.

Η απόδοση του υγρόψυκτου μοτέρ των 398,7 κ.εκ. παραμένει ίδια και στις δύο περιπτώσεις με 45 ονομαστικούς ίππους και 3,97 κιλά ροπής στις 8.500 και 7.000 σ.α.λ., με τον συμπλέκτη να είναι μονόδρομος, ενώ το βάρος με το μικρό ρεζερβουάρ των 14 λίτρων άδειο βρίσκεται και στις δύο εκδόσεις στα 165 κιλά.

Διαφορές εντοπίζονται και στα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης του αναβάτη. Και τα δύο έχουν ρυθμιζόμενο ABS που απενεργοποιείται στον πίσω τροχό, με την επιλογή να διατηρείται και αν σβήσετε και απενεργοποιήσετε τη μοτοσυκλέτα, όμως μόνο το R έχει cornering traction control. Επίσης, το X έχει ένα λιγότερο πρόγραμμα λειτουργίας και "μένει" στα Offroad και Streer, με το R να προσθέτει σε αυτά το "Rain".

Τέλος, διαφορές έχουμε και στον πίνακα πληροφοριών με του 390 Adventure R να είναι η TFT οθόνη των πέντε ιντσών που βλέπουμε και στα υπόλοιπα 390, με το Χ, που αναμένεται να έχει σαφώς πιο προσιτή τιμή, να αρκείται σε μια LCD με δυνατότητα συνδεσιμότητας να υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις.