Ducati Superquadro: H καρδιά της

Από το

Μαύρο Σκύλο

9/11/2011

H Ducati παρουσίασε τον καινούργιο της κινητήρα και τον βάφτισε Superquadro. Είναι αυτός που χρησιμοποιεί η Panigale 1199, η επόμενη superbike της εταιρείας που παρουσιάστηκε στην EICMA. Στον Superquadro διατηρήθηκαν λίγα από τα χαρακτηριστικά της παράδοσης που άρχισε ο Taglioni τρεις δεκαετίες πριν. Διατηρήθηκε μόνο η διάταξη του δικύλινδρου με την περιεχόμενη γωνία των κυλίνδρων στις 90ο και το μοναδικό δεσμοδρομικό σύστημα στις βαλβίδες, που δεν χρησιμοποιεί ελατήρια για την επαναφορά τους αλλά ειδικό ζευγάρι έκκεντρου και κοκορακίου. Από εκεί και πέρα όλα είναι καινούργια για κινητήρα της Ducati. Αρχικά, είναι οι έντονα υπερτετράγωνες διαστάσεις του που από τη διάμετρο των 106 χιλιοστών του Testastretta, που έχει η εταιρεία τώρα στις μοτοσυκλέτες της με κυβισμό 1198, τώρα φθάνουμε στα 112. Αντίστοιχα, η διαδρομή των εμβόλων του νέου κινητήρα είναι μόνο 60,8 χιλιοστά αντί των 67,9 χιλιοστών του προηγούμενου. Με αυτή τη διαδρομή ο κινητήρας μπορεί να ανεβάζει με αξιοπιστία περισσότερες στροφές, κάνοντας ένα πραγματικό άλμα στην ισχύ που φέρνει τον δικύλινδρο στα ίδια, αν όχι σε υψηλότερα, επίπεδα με τους τετρακύλινδρους των χιλίων κυβικών που έχουν οι ανταγωνίστριές της. Ήδη η Ducati ανακοίνωσε απόδοση 195 ίππων στις 10.750 στροφές, 15 παραπάνω από την ισχυρότερη υπάρχουσα έκδοση, την 1198R. Στην 1198 μάλιστα, που αποδίδει στις 9.750 την μέγιστη ισχύ της, η μέγιστη γραμμική ταχύτητα που φθάνουν τα έμβολά της είναι 22,06 μέτρα/δευτερόλεπτο. Στον Superquadrο η μέγιστη ισχύς αποδίδεται σε υψηλότερες στροφές, όμως παρά την σημαντική αύξηση των στροφών η μέγιστη ταχύτητα των εμβόλων του είναι μικρότερη φθάνοντας τα 21,78 μέτρα/δευτερόλεπτο. Για να υπάρχει αξιοπιστία και μεγαλύτερη ακρίβεια στον έλεγχο των βαλβίδων οι οδοντωτοί ιμάντες πέρασαν σε …εφεδρεία και ένα μικτό σύστημα από γρανάζια και καδένες, με υδραυλικούς τεντωτήρες, πήρε την θέση τους για την περιστροφή των τεσσάρων εκκεντροφόρων. Από το αριστερό άκρο του στροφάλου περιστρέφεται η καδένα για τους εκκεντροφόρους του μπροστινού κυλίνδρου ενώ από το δεξιό άκρο αυτή του πίσω. Πέρα από τους ιμάντες έμειναν εκτός και τα ρουλεμάν του στροφάλου, αφού ο Supequadro έχει κουζινέτα για την έδρασή του, ενώ τα κάρτερ είναι ενιαία χυτευμένα με τους κυλίνδρους, στο εσωτερικό των οποίων τοποθετούνται… χιτώνια. O μονόδρομος συμπλέκτης είναι υγρός αφήνοντας άλλην μια παράδοση της κόκκινης εταιρείας πίσω. Άλλος νεωτερισμός του κινητήρα είναι η ύπαρξη διπλής αντλίας λαδιού. Το πρώτο τμήμα εξυπηρετεί την λίπανση ενώ το δεύτερο αντλεί συνεχώς το λιπαντικό από τον στροφαλοθάλαμο. Τον τεράστιο θάλαμο καύσης με τη διάμετρο των 112 χιλιοστών εκμεταλλεύτηκε για να μεγαλώσει η διάμετρος των από βαλβίδων τιτανίου. Οι εισαγωγής έχουν διάμετρο… εμβόλου, στα 46,8 χιλιοστά, και οι εξαγωγής 38,2. Αντίστοιχα κολοσσιαία είναι και η διατομή του οβάλ σχήματος αυλού εισαγωγής που έφθασε τα 67,5 χιλιοστά, για τον ride-by-wire ψεκασμό. Πάνω στον νέο κινητήρα θα βιδώνεται το monocoque πλαίσιο της νέας superbike της Ducati

BMW M1300GS: Από το 2019 το ακούμε, μόλις εμφανίστηκε για πρώτη φορά!

Ήταν θέμα χρόνου η περιποίηση της σειράς Μ να συναντήσει το GS
bmw-m1300gs-spy
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Το 2019 η BMW είχε κατοχυρώσει στην Υπηρεσία Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (EUIPO) τις ονομασίες Μ1000RR, M1000XR και Μ1300GS. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση των Γερμανών πως σκόπευαν να επεκτείνουν τις χάρες της σειράς Μ και στις μοτοσυκλέτες τους, μετά τα αυτοκίνητα.

Ήταν όμως και κάτι παραπάνω, καθώς τότε η BMW είχε μόλις δείξει το R1250GS και φυσικά η δήλωση για ένα Μ1300GS δεν είχε εκληφθεί ως μήνυμα από το μέλλον της γερμανικής γκάμας, αλλά ως ένδειξη πως το M GS θα έχει μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν έχουν έτσι τα πράγματα και πως οι Μ μοτοσυκλέτες κερδίζουν απόδοση χάρη σε περιποιήσεις και καλούδια στους κινητήρες τους, όχι όμως μέσω αύξησης κυβισμού. Όχι μέχρι τώρα τουλάχιστον, με βάση την εμπειρία των Μ1000RR και M1000XR που έχουν ήδη ενταχθεί στη γκάμα της εταιρείας.

Το M1300GS δεν έχει εμφανιστεί ακόμη, αλλά πλέον έχει αποκτήσει το αναμενόμενο νόημα έχοντας ήδη στην αγορά την τελευταία γενιά R1300GS.

Στο μεταξύ, το όνομα αυτό είχε επανεμφανιστεί το 2022 στην επικαιρότητα της BMW μέσω μιας λίστας στην ιστοσελίδα της, η οποία περιείχε τόσο τα R1300GS και M1300GS, αλλά και ένα R1400GS, μοντέλο που επίσης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη και μάλλον αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι το επόμενο βήμα του μεγάλου GS, όποτε η BMW αποφασίσει να το κάνει.

Πριν όμως πάμε σε μια υποθετική νέα γενιά 1400, έχουμε την πρώτη ένδειξη πως το M1300GS πλησιάζει στην πραγματικότητά μας, καθώς εμφανίστηκε μια αρκούντως “ύποπτη” φωτογραφία στον γερμανικό Τύπο.

Η μπλε κουκούλα μας κρύβει το περισσότερο ενδιαφέρον, αλλά οι ενδείξεις είναι εκεί και δένουν άριστα με την ιστορία που αναφέραμε στις προηγούμενες αράδες.

Η μπλε δαγκάνα Μ που διακρίνεται καθαρά μπροστά δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, ενώ είναι εξίσου σαφές πως πρόκειται για μια μεγάλη on-off με τρακτερωτά λάστιχα και πιθανότατα boxer κινητήρα, κρίνοντας από τη διαδρομή της εξάτμισης που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του κινητήρα.

Αυτή είναι η πρώτη θέαση της μοτοσυκλέτας που κατά πάσα πιθανότητα είναι το Μ1300GS, μετά από κάμποσα χρόνια θεωριών, φημών και ψηφιακών σχεδίων. Να το περιμένουμε άραγε στη γκάμα του 2027; Θα το γνωρίζουμε στους επόμενους λίγους μήνες.

Ετικέτες