GASGAS MC-E 3 - Ηλεκτρικό παιδικό ΜΧ μοντέλο

Στα χνάρια των KTM SX-E3 & Husqvarna EE3
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

21/9/2022

Μετά την παρουσίαση των δυο ηλεκτρικών παιδικών ΜΧ μοντέλων της ΚΤΜ, και των αντίστοιχων μοτοσυκλετών της Husqvarna, έφτασε και η σειρά του τρίτου μέλους του Pierer Group να παρουσιάσει και αυτό μια νέα ηλεκτρική mini μοτοσυκλέτα που βασίζεται στο SX-E3 των Αυστριακών και ονομάζεται MC-E 3.

Όπως η SX-E3 της ΚΤΜ και η EE3 της Husqvarna, έτσι και η MC-E 3 είναι η μικρή αδελφή του μεγαλύτερου MC-E 5 μοντέλου της GASGAS, με τις τρεις εταιρείες να έχουν τα ίδια δύο ηλεκτρικά μοντέλα στις γκάμες τους, αλλά με διαφορετικά χρώματα, γραφικά και ονόματα.

Οι διαφορές μεταξύ MC-E 3 & MC-E 5 εντοπίζονται σε αρκετούς τομείς όπως στη διαδρομή των αναρτήσεων με το MC-E 3 να έχει 144 mm μπροστά και 133 mm πίσω, ενώ ο μεγάλος αδελφός έχει 205 mm και 185 mm αντίστοιχα. Παράλληλα μικρότερη είναι η ελάχιστη απόσταση από το έδαφος στα 152 mm, από τα 252 mm του MC-E 5, ενώ χαμηλότερη είναι και η σέλα στα 555 mm αντί για 665 mm. Τέλος, οι τροχοί είναι 12 ίντσες μπροστά και 10 πίσω για το MC-E 5 και 10-10 ίντσες για το MC-E 3, με την απόδοση του κινητήρα να βρίσκεται στους 5 hp για το MC-E 3 και στους 6,7 hp για το MC-E 5.

Η μικρή ηλεκτρική μοτοσυκλέτα διαθέτει όπως θα περίμενε κανείς κορυφαία περιφερειακά όπως chromoly ατσάλινο πλαίσιο, αναρτήσεις της WP, αλουμινένιες ζάντες, τιμόνι Neken, ελαστικά Maxxis, δισκόφρενα μαργαρίτες, κ.α.

 

 

Η μπαταρία των 48 V του MC-E 3 έχει χωρητικότητα 648 Wh, με τη GASGAS να κάνει λόγο για αυτονομία δύο περίπου ωρών, ενώ η φόρτιση από 0-100% απαιτεί 70 λεπτά.

Η σέλα της μικρής ΜΧ μοτοσυκλέτας είναι ρυθμιζόμενη, ενώ τα ελάχιστα 555 mm ύψους έρχονται με τη σέλα στη χαμηλή θέση, το πίσω αμορτισέρ σε διαφορετική έδραση, και με χαμήλωμα του πιρουνιού.

Για λόγους ασφαλείας, το MC-E 3 έχει αισθητήρα που κόβει τη δύναμη σε περίπτωση πτώσης, ενώ αυτό υποστηρίζεται και από ένα κορδόνι που δένει στον καρπό του αναβάτη και απελευθερώνεται στην πτώση.

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.