Η Breganze, μια μικρή ιταλική εταιρεία, έχει προέλθει από την φημισμένη Laverda που έφτιαχνε μοτοσυκλέτες επιδόσεων έως τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν και υπέκυψε στον ανταγωνισμό.
Το 2000 την αγόρασε η Aprilia και παρουσίασε ένα πρωτότυπο με το λογότυπο της εταιρείας και τον κινητήρα της RSVMille, με το όνομα SFC, το 2003 στην EICMA του Μιλάνο. Συνέχεια, όμως, δεν δόθηκε μετά από την εξαγορά της Aprilia από την Piaggio το 2004. Τo όνομα της Laverda ανήκει ακόμη μέχρι και σήμερα στην Piaggio και για αυτόν τον λόγο η μοντέρνα SF750 ονομάστηκε Breganze, την πόλη που έχει την έδρα της η μικρή εταιρεία που επιμένει στην αναβίωσή της. Στην έκθεση Motor Bike Expo, που έγινε στη Verona της Ιταλίας, παρουσιάστηκε η τελική μορφή της μοτοσυκλέτας, πριν αρχίσει να κατασκευάζεται, έναν χρόνο μετά την παρουσίασή της σαν πρωτότυπη στη ίδια έκθεση. Αισθητικά οι αναφορές στην Laverda SF750 της δεκαετίας του ’70 είναι έντονες, με το μακρύ ρεζερβουάρ και τα number plates στην ουρά. Ο κινητήρας είναι δικύλινδρος σε σειρά, με τέσσερις βαλβίδες σε κάθε κύλινδρο, υγρόψυκτος, με τροφοδοσία από ψεκασμό, κιβώτιο έξι ταχυτήτων και αποδίδει 85 ίππους στις 8.300 στροφές, με τη μέγιστη ροπή των 7,6 χιλιογραμμομέτρων να κορυφώνεται στις 7.200 στροφές, ενώ καλύπτει και τις προδιαγραφές Euro 3. Το πλαίσιο είναι ανοικτό σωληνωτό, κατασκευασμένο από αλουμίνιο. Ποιοτικά εξαρτήματα έχουν επιλεχθεί για τις αναρτήσεις της, με ένα ανεστραμμένο πιρούνι της Ohlins 43 χιλιοστών, ενώ πίσω υπάρχουν δυο πλήρως ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της ίδιας εταιρείας. Οι ομοιότητες με την παλιά SF750 συνεχίζονται και στους τροχούς, όπου ναι μεν έχουν διάμετρο 17 ιντσών, αλλά διαθέτουν τις ακτίνες της παλιάς εποχής. Η μοτοσυκλέτα ζυγίζει 170 κιλά στεγνή και πρόκειται για μια 100% “Made in Italy” café racer με πολύ υψηλή ποιότητα κατασκευής που καταφέρνει να διατηρήσει με μεγάλη πιστότητα την εικόνα της αρχικής SF, έστω και χωρίς το όνομα Laverda πάνω της.
QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας
Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
26/8/2025
Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα
Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.
Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.
Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.
Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.
Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.
Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.
QJ-MV μια παλιά ιστορία
Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.
Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.
Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.
Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.
