Μετά το CL 500 έρχεται το CL 300 και στο βάθος… 125
Από τον
Μπάμπη Μέντη
27/12/2022
Στην EICMA η Honda μας έδειξε το CL 500, μια μοτοσυκλέτα που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Rebel 500 και όχι στο CB 500, καθώς έχει το πλαίσιο και τις αναρτήσεις του Rebel. Αυτό το νέο μέλος της οικογένειας ήταν λογικό να αποκτήσει κι άλλα αδερφάκια ακολουθώντας το παράδειγμα των υπόλοιπων CB που έχουν μικρότερα και μεγαλύτερα αδερφάκια χρησιμοποιώντας τους μονοκύλινδρους υγρόψυκτους κινητήρες των 125, 250, 300 κυβικών, αλλά και τον μεγάλο δικύλινδρο εν σειρά των 1100 κυβικών του Africa Twin.
Το CL 300 έχει τον κινητήρα του CB 300 R και CRF 300 L/Rally, ενώ θα υπάρχει και έκδοση 250 κυβικών για τις αγορές της Ασίας όπου λόγω νομοθεσίας τα 250 κυβικά αποτελούν ξεχωριστή κατηγορία.
Ακριβώς για τον ίδιο λόγο θα ακολουθήσει και CL 125 για την Εωρωπαϊκή αγορά λόγω της Α1 κατηγορίας διπλωμάτων.
Όπως βλέπετε κι εσείς με τα ματάκια σας στις φωτογραφίες, το λευκό CL 250 έχει ένα μασκάκι στον προβολέα και ένα δεύτερο φτερό κάτω από αυτόν, που του δίνουν μια πιο… off-road αισθητική.
Προς το παρόν δεν είναι βέβαιο αν θα υπάρξει αντίστοιχη έκδοση για το CL 300 ή αν πρόκειται για αξεσουάρ που μπορείς να προσθέσεις σε όλες τις εκδόσεις κυβισμού.
Το CL 300 και CL 250 έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στην αγορά της Κίνας και της Ιαπωνίας με τον κινητήρα του 300 να αποδίδει 26 ίππους και το μεταξόνιο να είναι στα 1465mm δηλαδή διατηρεί το μακρύ μεταξόνιο του Rebel 300.
Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
26/6/2026
Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.
Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.
Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.
Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.
Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;
Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.
Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.
Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.
