Honda: Κατέθεσε πατέντες για νέο superbike

Η ακραία φιλοσοφία του Pivotless
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/10/2021

Η Honda κατέθεσε μια σειρά από ολοκληρωμένα σχέδια-πατέντες που αφορούν μια νέα τετρακύλινδρη εν σειρά superbike η οποία χρησιμοποιεί τα κάρτερ του κινητήρα ως ενεργό πλαίσιο. Αυτή δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η ιαπωνική εταιρεία σχεδιάζει μια pivoteless μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων. Στα τέλη της δεκαετίας των ’90 και στις αρχές του 2000, τα CBR 929/959 RR Fireblade, τα VTR 1000 R Firestorm και τα VFR 800 F είχαν pivotless πλαίσια, με τα ψαλίδια τους (διπλά και μονόμπρατσα) να στηρίζονται απευθείας στο πίσω μέρος των κάρτερ του κινητήρα.

Αυτή τη φορά όμως η Honda τραβά την ιδέα του pivoteless πλαισίου στα άκρα, καθώς το υποπλαίσιο δεν στηρίζεται πλέον στα κάρτερ αλλά βιδώνει στο εμπρός τμήμα του χυτού αλουμινένιου πλαισίου (το οποίο είναι ταυτόχρονα και τμήμα εισαγωγής αέρα (ram-air) προς το φιλτροκούτι όπως στο Ducati Panigale V4), αποτελώντας ένα πολύ μεγάλο ενιαίο κομμάτι που φτάνει έως το πίσω φανάρι. Επειδή αναφέραμε την Ducati Panigale V4, να διευκρινίσουμε πως στην ιταλική μοτοσυκλέτα το χυτό αλουμινένιο εμπρός τμήμα του πλαισίου δένει στα κάρτερ και στην πίσω κεφαλή του V4 κινητήρα, ενώ στα σχέδια της Honda το πίσω τμήμα δένει κι αυτό στα κάρτερ, διότι ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας – προφανώς – δεν έχει πίσω κυλίνδρους…

Το μονόμπρατσο ψαλίδι (τουλάχιστον έτσι φαίνεται στα σχέδια) δένει στα κάρτερ και έχει δύο ενισχυτικές πλάκες αλουμινίου εξωτερικά, όπου πάνω τους στηρίζονται τα μαρσπιέ και πιθανόν και το πλάγιο σταντ.

Φυσικά το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί να επιστρέψουν σε μια ιδέα που ήδη είχαν εφαρμόσει στο παρελθόν και εγκατέλειψαν… Μα φυσικά για τον ίδιο λόγο που το έκανε και η Ducati.

Το pivotless πλαίσιο μπήκε στη ζωή μας από την Ducati στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και χρησιμοποιήθηκε στα 750/900SS και φυσικά στα 851/888 Superbike. Ο λόγος που το χρησιμοποίησε τότε η Ducati ήταν για να αυξήσει το μήκος του ψαλιδιού χωρίς να αυξήσει το μεταξόνιο της μοτοσυκλέτας της, καθώς ο ιταλικός V2 κινητήρα με την κεκλιμένη προς τα εμπρός κεφαλή είχε πολύ μεγάλο μήκος.

Η λύση αυτή δούλεψε ως προς τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, μόνο που σε αγωνιστική χρήση δημιούργησε μια σειρά από πρακτικά προβλήματα, διότι στους αγώνες χρησιμοποιούσε κινητήρες με κάρτερ από μαγνήσιο (για μείωση βάρους) το οποίο δεν είχε την αντοχή του αλουμινίου. Ως αποτέλεσμα έπρεπε να αλλάζει δυο-τρεις κινητήρες σε κάθε αγώνα, διότι τα κάρτερ παρουσίαζαν ρωγμές.  

Σε χρήση δρόμου τα αλουμινένια κάρτερ ήταν πιο ανθεκτικά και δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα στο σημείο σύνδεσης του ψαλιδιού, όμως καθώς το πλάγιο σταντ βίδωνε και αυτό πάνω τους, το βάρος της μοτοσυκλέτας τα στρέβλωνε σιγά-σιγά δημιουργώντας διαρροές λαδιού. Ως αποτέλεσμα στην 916 η Ducati επέκτεινε το πλαίσιο έως τη βάση του ψαλιδιού, ενισχύοντας το σημείο και λύνοντας ένα μέρος από τα προβλήματα στους αγώνες.

Η Honda χρησιμοποίησε το Pivoteless πλαίσιο για τους ίδιους χωροταξικούς λόγους στο VTR 1000 Firestrom (έβαλε και τα ψυγεία στο πλάι, όπως και στο VFR 800) και λίγα χρόνια αργότερα το χρησιμοποίησε και στα CBR 900 RR Fireblade (929/959). Να σημειωθεί πως κανένα από αυτά τα μοντέλα δεν είχαν σχεδιαστεί για αγωνιστική χρήση (στα SBK το όριο κυβικών για τα τετρακύλινδρα ήταν ακόμα στα 750cc). Διότι το VTR 1000R/SP και τα CBR600F4 που μπορούσαν να τρέξουν στις κατηγορίες superbike και supersport, είχαν πλαίσια που έφταναν έως τον άξονα του ψαλιδιού.

Όλα αυτά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των pivotless πλαισίων παραμένουν, μόνο που η σύγχρονη τεχνολογία και οι ανάγκες της σύγχρονης εποχής αλλάζουν. Η Ducati επανάφερε τα Pivotless πλαίσια στην παραγωγή με τις Panigale, που έχουν όσα άλογα έβγαζαν τα εργοστασιακά 916/998 των superbike και μάλιστα χρησιμοποιεί την ίδια φιλοσοφία σε ακόμα πιο ακραία μορφή στα MotoGP των 250+ ίππων.

Οπότε η επιστροφή της Honda σε μια σύγχρονη εκδοχή ενός pivotless πλαισίου για την επόμενη γενιά των Fireblade δεν είναι παράξενη επιλογή. Τα υλικά και οι τεχνολογίες έχουν αλλάξει δραματικά και κάποιες λύσεις του παρελθόντος μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα σήμερα.

Λαμπρό παράδειγμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπου υπήρχαν ήδη από τις αρχές του αιώνα, αλλά έπρεπε να αλλάξει η τεχνολογία στις μπαταρίες για να αποκτήσουν πρακτική οντότητα.    

CBR 959 Fireblade

VTR 1000F Firestorm

VTR1000R/SP


KTM 390 Adventure 2025 - Παρουσιάστηκε και επίσημα [Video]

Σε δύο εκδόσεις R και X, με χυτούς και ακτινωτούς τροχούς και διαφορές σε αναρτήσεις και εργονομία
KTM 390 ADVENTURE R 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/1/2025

Πιστή στο ραντεβού της η KTM αποκάλυψε και επίσημα το νέο 390 Adventure του 2025, το οποίο θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις.

Η νέα μικρομεσαίου κυβισμού adventure της KTM θα είναι συγκεκριμένα διαθέσιμη ως 390 Adventure R με το "R" να κάνει το ντεμπούτο του στο μικρότερο μοντέλο της ομώνυμης οικογένειας για να χαρακτηρίζει εκείνη την έκδοση που έχει τις περισσότερες εκτός δρόμου δυνατότητες χάρη στους ακτινωτούς τροχούς των 21 και 18 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα.

Αυτή δεν θα είναι και η μόνη διαφορά μεταξύ του 390 Adventure R και του δεύτερου μοντέλου της σειράς 390 Adventure X, το οποίο φέρει χυτές ζάντες αλουμινίου 19 και 17 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν και διαφορές στις διαδρομές των αναρτήσεών τους με του R να φτάνουν τα 230 χλστ. και του Χ στα 200 χλστ. και στα δύο άκρα, ενώ οι WP APEX αναρτήσεις είναι ρυθμιζόμενες στην πιο σκληροπυρηνική έκδοση, με την πιο ασφάλτινη να φέρει ρύθμιση μόνο για την προφόρτιση του ελατηρίου του αμορτισέρ.

Τα φρένα είναι τα ίδια με εμπρός δίσκο 320 χλστ. και ακτινικά τοποθετημένη διπίστονη δαγκάνα της ByBre, με πίσω δίσκο 240 χλστ. και δαγκάνα ενός εμβόλου.

Το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα βασίζεται σε εκείνο του 390 Enduro που παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες και δεν έχει διαφορές μεταξύ των δύο εκδόσεων. Ωστόσο οι διαφορετικές διαδρομές των αναρτήσεων δίνουν και διαφορετικό μεταξόνιο με του R να βρίσκεται στα 1.481 χλστ. και του X στα 1.464 χλστ. Ατσάλινο είναι και το αφαιρούμενο υποπλαίσιο, επίσης χωροδικτύωμα. Ίδιο με των 390 Enduro και SMC R είναι το χυτό αλουμινένιο ψαλίδι.

Η σέλα του R βρίσκεται παράλληλα στα 870 χλστ. ενώ εκείνη του X στα 825, με το τιμόνι να είναι στην πρώτη περίπτωση αλουμινένιο και ατσάλινο στη δεύτερη, μία ακόμη εργονομική διαφορά μεταξύ των δύο.

Η απόδοση του υγρόψυκτου μοτέρ των 398,7 κ.εκ. παραμένει ίδια και στις δύο περιπτώσεις με 45 ονομαστικούς ίππους και 3,97 κιλά ροπής στις 8.500 και 7.000 σ.α.λ., με τον συμπλέκτη να είναι μονόδρομος, ενώ το βάρος με το μικρό ρεζερβουάρ των 14 λίτρων άδειο βρίσκεται και στις δύο εκδόσεις στα 165 κιλά.

Διαφορές εντοπίζονται και στα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης του αναβάτη. Και τα δύο έχουν ρυθμιζόμενο ABS που απενεργοποιείται στον πίσω τροχό, με την επιλογή να διατηρείται και αν σβήσετε και απενεργοποιήσετε τη μοτοσυκλέτα, όμως μόνο το R έχει cornering traction control. Επίσης, το X έχει ένα λιγότερο πρόγραμμα λειτουργίας και "μένει" στα Offroad και Streer, με το R να προσθέτει σε αυτά το "Rain".

Τέλος, διαφορές έχουμε και στον πίνακα πληροφοριών με του 390 Adventure R να είναι η TFT οθόνη των πέντε ιντσών που βλέπουμε και στα υπόλοιπα 390, με το Χ, που αναμένεται να έχει σαφώς πιο προσιτή τιμή, να αρκείται σε μια LCD με δυνατότητα συνδεσιμότητας να υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις.