Husqvarna FC 250 / FC450 Rockstar Edition 2022: Ό,τι καλύτερο έχει στα τετράχρονα motocross
Οι κορυφαίες εκδόσεις στις δύο κατηγορίες
Από τον
Μπάμπη Μέντη
14/12/2021
Η Husqvarna παρουσίασε τις κορυφαίες εκδόσεις των τετράχρονων Motocross μοντέλων της για το 2022, την FC 250 Rockstar Edition και την FC 450 Rockstar Edition, αμφότερες εμπνευσμένες από την εργοστασιακή ομάδα της.
Τόσο ο κινητήρας των 250 κυβικών, όσο και εκείνος των 450 είναι επανασχεδιασμένοι για το 2022 και διαθέτουν νέους χάρτες στην ECU. Η Husqvarna ισχυρίζεται πως οι επιδόσεις του 250 είναι στην κορυφή της κατηγορίας, ενώ στόχος για τον κινητήρα του 450 ήταν η εκμετάλλευση της δύναμης και τις ροπής σε όλες τις συνθήκες.
Στο τομέα των ηλεκτρονικών υπάρχει traction control, launch control και quick-shifter για τα ανεβάσματα και φυσικά επιλογή riding mode στην ECU.
Οι μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα νέα ατσάλινα πλαίσια με συνθετικό υποπλαίσιο για μείωση του βάρους και ταυτόχρονη απόσβεση των δυνάμεων στρέβλωσης, όπως επίσης και εργοστασιακές πλάκες πιρουνιού με ρυθμιζόμενο offset στα 20mm ή στα 22mm.
Οι ζάντες είναι τις D.I.D. με ελαφριά “εργοστασιακά” κέντρα και στεφάνια.
Οι αναρτήσεις είναι από το πάνω ράφι της WP, με το πιρούνι XACT 48mm και αντίστοιχης τεχνολογίας AER αμορτισέρ πίσω.
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.
