Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Royal Enfield Guerrilla - Το οδηγήσαμε στη Βαρκελώνη - πρώτες φωτογραφίες και τεχνικά χαρακτηριστικά [VIDEO]

Υπομονή μέχρι το τεύχος Αυγούστου για τις οδηγικές μας εντυπώσεις, καθώς υπάρχει σχετικό παγκόσμιο εμπάργκο!
Royal Enfield Guerrilla
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/7/2024

Το ΜΟΤΟ βρέθηκε στη Βαρκελώνη όπου και οδηγήσαμε τη νέα Guerrilla, τη δεύτερη μοτοσυκλέτα της Royal Enfield με τον νέο υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα της Himalayan 450, αυτή τη φορά σε roadster στιλ.

Η νέα Royal Enfield θέλει να ικανοποιήσει τους “πρωτάρηδες” αλλά και τους πιο έμπειρους που ζητούν το κάτι παραπάνω από τη δυναμική συμπεριφορά μιας μοτοσυκλέτας που μπορούν να χρησιμοποιούν καθημερινά, με στιλ και φιλικότητα από τον κινητήρα και το χαμηλό ύψος της σέλας που κάνει εύκολο τον έλεγχο. Σε απίθανους χρωματικούς συνδυασμούς και με πολλά έξτρα για διαμόρφωση ανάλογα με τα προσωπικά γούστα και ανάγκες το Guerrilla θέλει να “τα κάνει όλα” και να συνεχίσει να φέρνει νέο κόσμο στις τάξεις των Ινδών. Το πόσο καλά τα καταφέρνει θα το μάθετε στο αυγουστιάτικο τεύχος του MOTO καθώς υπάρχει σχετικό εμπάργκο έως και τα τέλη σχεδόν του Ιουλίου για τις οδηγικές εντυπώσεις από την παρουσίαση! Για τις τεχνικές λεπτομέρειες, συνεχίστε το διάβασμα.

Royal Enfield Guerrilla

Σε σχέση με το Himalayan, το Guerrilla έχει δεχθεί πολλές αλλαγές, με νέα εμφάνιση σε roadster / scrambler πρότυπα, νέα εργονομία, νέο ρεζερβουάρ, νέα πλαστικά, συμβατικό πιρούνι 43 mm με φυσούνες και διαδρομή 140 mm, μονό αμορτισέρ πίσω με μοχλικό και διαδρομή 150 mm, διαφορετική σέλα, και το ίδιο ψηφιακό TFT έγχρωμο στρογγυλό όργανο με πλοήγηση με χάρτες που είδαμε στην On-Off ινδική μοτοσυκλέτα. Οι τροχοί είναι 17 ιντσών, χυτοί με μπράτσα (αντί για τους ακτινωτούς των 21 και 17 ιντσών του Himalayan), τα ελαστικά έχουν διαστάσεις 120/70-17 και 160/60-17, ενώ στα φρένα βρίσκουμε έναν δίσκο μπροστά 310 mm με διπίστονη δαγκάνα κι έναν ακόμα δίσκο 270 mm πίσω με δαγκάνα ενός εμβόλου. Φυσικά το δικάναλο ABS ανήκει στον στάνταρ εξοπλισμό.

Royal Enfield Guerrilla

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό και βασίζεται στου Himalayan, έχει όμως τροποποιηθεί σε σημαντικό βαθμό, το μεταξόνιο βρίσκεται στα 1.440 mm (-70 mm από το Himalayan για πιο γρήγορες αντιδράσεις), ενώ διαφορετική είναι η γωνία κάστερ στις 21,8 μοίρες, διαφορετικό και το ίχνος στα 91 mm (-27 mm από το Himalayan).

Royal Enfield Guerrilla

Το Guerrilla είναι σαφώς πιο χαμηλό από το Himalayan, αφού μιλάμε για street μοτοσυκλέτα, με ελάχιστη απόσταση από το έδαφος στα 169 mm (-61 mm από το Himalayan), και ύψος 1.125 mm (-191 mm από το Himalayan). Ο προβολέας είναι στρογγυλός, ενώ τα φώτα είναι full-LED.

Royal Enfield Guerrilla

Η street μοτοσυκλέτα των Ινδών είναι κοντύτερη από την on-off, στα 2.090 mm (-155 mm), ενώ το ύψος σέλας της είναι αρκετά χαμηλότερο, στα 780 mm (-45 mm από τη Himalayan) για να βολέψει και τα πλέον χαμηλά αναστήματα.

Royal Enfield Guerrilla

Το βάρος του Guerrilla ανακοινώνεται στα 174 στεγνά κιλά, που είναι 7 κιλά λιγότερα από της Himalayan. Το γεμάτο βάρος (90% βενζίνη και λάδι) βρίσκεται στα 185 kg, 11 κιλά λιγότερα από ότι το Himalayan! Σημαντικό ρόλο για τη μείωση του βάρους -ειδικά του γεμάτου) παίζει και το μικρότερο ρεζερβουάρ των 11 λίτρων, αντί για των 17 του Himalayan.

Royal Enfield Guerrilla

Όσον αφορά στον τετράχρονο, μονοκύλινδρο, υγρόψυκτο κινητήρα των 452 κ.εκ. με τους 2 εκκεντροφόρους επικεφαλής και τις 4 βαλβίδες, αυτός δεν έχει αλλαγές από το Himalayan, με ίδιες ανακοινώσιμες επιδόσεις στις ίδιες στροφές, δηλαδή 39,47 hp / 8.000 rpm και 4 kgm ροπής στις 5.500 rpm. Η εκκίνηση γίνεται φυσικά με μίζα, το γκάζι έχει ride-by-wire, το κιβώτιο είναι 6 σχέσεων, τα 2 ride modes είναι ίδια με του Himalayan (Eco & Performance), και ο συμπλέκτης είναι μονόδρομος με υποβοήθηση.

Royal Enfield Guerrilla

Αναμείνατε τον Αύγουστο, όπου και θα διαβάσετε την αναλυτική οδηγική παρουσίαση του Guerrilla στο τεύχος του ΜΟΤΟ.