Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Yamaha - Επιστροφή στις 8 ώρες της Suzuka με R1 βαμμένο YZF-R7 1999!

Εργοστασιακή συμμετοχή μετά από 6 χρόνια απουσίας και με Ιάπωνα αναβάτη
Yamaha YZF-R1 Suzuka 8 hours
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

21/3/2025

Στα πλαίσια των εορτασμών της 70ης επετείου της, η Yamaha επιστρέφει στον εμβληματικό αγώνα αντοχής 8 ωρών της Suzuka, με εργοστασιακή ομάδα και με έναν πανέμορφο χρωματικό συνδυασμό στο YZF-R1, φόρο τιμής στα χρώματα του YZF-R7 του 1999.

Εβδομήντα χρόνια παραγωγής μοτοσυκλετών αλλά και εβδομήντα χρόνια αγωνιστικής δραστηριότητας, με πρώτη συμμετοχή των Ιαπώνων στους αγώνες, 10 ημέρες μετά την ίδρυση της εταιρείας, τότε στον 3ο αγώνα ανάβασης στο βουνό Φούτζι.

Για να γιορτάσουν τα 70 χρόνια αγωνιστικής εμπλοκής τους, οι Ιάπωνες επιστρέφουν στον 8ωρο αγώνα αντοχής της Suzuka, απ’ όπου απείχαν από το 2019.

Ο αγώνας θα διεξαχθεί μεταξύ 1-3 Αυγούστου στην πίστα της Suzuka στην Ιαπωνία, με τη Yamaha Racing Team να περιλαμβάνει τον έμπειρο Ιάπωνα αγωνιζόμενο και αναβάτη εξέλιξης Katsuyuki Nakasuga, με 89 αγώνες και 12 τίτλους στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα JSB1000, αλλά και 4 νίκες στις 8 ώρες της Suzuka. Δίπλα του θα αγωνιστούν δυο ακόμα αναβάτες, χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε ποιοι, από το MotoGP και το WorldSBK.

Yamaha YZF-R1 Suzuka 8 hours

Διευθυντής της ομάδας θα είναι ο Wataru Yoshikawa, ένας από τους κορυφαίους εργοστασιακούς αναβάτες της Yamaha τη δεκαετία του 1990, ο οποίος αγωνίστηκε στις 8 ώρες της Suzuka το 1999 με την YZF-R7, κερδίζοντας και έναν τίτλο All Japan με την ίδια μοτοσυκλέτα.

Yamaha YZF-R1 Suzuka 8 hours

Ιδιαίτερα εντυπωσιακοί είναι όμως οι χρωματισμοί της YZF-R1 που θα αγωνιστεί στις φετινές 8 ώρες της Suzuka, στην κλασική λευκή-κόκκινη διχρωμία της Yamaha, με σχέδιο που είχε χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix του 1964, ενώ έγινε ιδιαίτερα γνωστός και με την αγωνιστική YZF-R7, η οποία κυκλοφόρησε το 1999 σε περιορισμένη έκδοση 500 μοτοσυκλετών και αγωνίστηκε στις 8 ώρες την ίδια χρονιά.

Yamaha YZF-R1 Suzuka 8 hours

Ταυτόχρονα, τα ρούχα των αναβατών και του προσωπικού, καθώς και η εμφάνιση του γκαράζ της ομάδας, έχουν σχεδιαστεί ώστε να αντικατοπτρίζουν το ύφος του 1999!

YZF-R7 1999

Η YZF-R7 του 1999 ήταν εξοπλισμένη με έναν πρωτοποριακό κινητήρα με την ιδιαίτερα γνωστή σήμερα “three-axis” διάταξη, που περιλάμβανε ενιαίο μπλοκ κυλίνδρων και κάρτερ, μπιέλες από τιτάνιο και διπλά μπεκ ψεκασμού, μαζί με πλαίσιο αλουμινίου Deltabox II. Η μοτοσυκλέτα έφερε τέλος αναρτήσεις Öhlins, παρέχοντας συνολικά μια καλή βάση για τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Αγώνων Δρόμου.

YZF-R7 1999

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από την κορυφαία ομάδα της Yamaha στις 8 ώρες της Suzuka από το 1999 έως το 2002, με την καλύτερη της επίδοση να είναι η 4η θέση, την οποία πέτυχαν τόσο οι Noriyuki Haga/Regis Laconi το 1999, όσο και οι Wataru Yoshikawa/Takeshi Tsujimura το 2002.

Στην κατηγορία Superbike, που τότε ήταν η κορυφαία κατηγορία στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Αγώνων Δρόμου, ο Wataru Yoshikawa κατέκτησε τον τίτλο με την YZF-R7 στο ντεμπούτο της μοτοσυκλέτας το 1999, ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, ο Noriyuki Haga τερμάτισε 2ος στη γενική κατάταξη της σεζόν 2000.

Ετικέτες