Kawasaki ΚΧF 2012: κοντά στα εργοστασιακά

Από το

Μαύρο Σκύλο

9/6/2011

Η Kawasaki δημοσιοποίησε τα χωματερά μοντέλα της για το 2012. Η εξέλιξη είναι αλματώδης και φέρνει στις μοτοσυκλέτες μαζικής παραγωγής πολλά από τα χαρακτηριστικά των εργοστασιακών της.
KX450F
Με Launch Control
Στη μεγάλη KX450F υπάρχει σύστημα ελέγχου της πρόσφυσης για την εκκίνηση στα πρότυπα της μοτοσυκλέτας της Monster Energy Kawasaki που κατέκτησε πρόσφατα το πρωτάθλημα AMA SX με τον Villopoto. Πατώντας το κουμπάκι στο αριστερό άκρο του τιμονιού, ο αναβάτης της πριν την εκκίνηση μεταβάλει την καμπύλη της ανάφλεξης “γλυκαίνοντας” την απόδοση του κινητήρα στις δυο πρώτες ταχύτητες. Από την 3η και μετά ο κινητήρας επανέρχεται σε πλήρη απόδοση. Επιπρόσθετα, η KX450F παραδίδεται με τρία βύσματα που το καθένα αλλάζει τη χαρτογράφηση της κεντρικής μονάδας διαχείρισης εύκολα και απλά δίχως να χρειαστεί να αφαιρεθεί κάποιο εξάρτημα ή να χρησιμοποιηθεί laptop και η θέση τους είναι δεξιά στον λαιμό. Με τη χρήση μάλιστα του προαιρετικού Calibration Kit μπορούν να προγραμματίζονται διαφορετικά με τη βοήθεια υπολογιστή. Η Kawasaki δίνει επτά προ-προγραμματισμένους χάρτες που διαφοροποιούν την ανάφλεξη κατά 3ο σε προπορεία ή υστέρηση από τη στάνταρ και την αναλογία του μείγματος από +5% πλουσιότερο σε καύσιμο έως –5% φτωχότερο. Εκτός από τα ηλεκτρονικά βοηθήματα, η KX450F του 2012 βοηθά τον αναβάτη της και στη διαμόρφωση της θέσης οδήγησης. Τα μαρσπιέ μπορούν να τοποθετηθούν πέντε χιλιοστά χαμηλότερα χάρη στις βάσεις που έχει το νέο στενότερο πλαίσιο. Ακόμη, στη πάνω πλάκα του πιρουνιού υπάρχουν δυο διαφορετικές θέσεις για την τοποθέτηση των καβαλέτων και σε συνδυασμό με την περιστροφή τους, το τιμόνι μπορεί εκτός από τη στάνταρ θέση να τοποθετηθεί 10 χιλιοστά πιο πίσω και 15 ή 25 πιο μπροστά.
Βελτιώσεις έγιναν στον κινητήρα με νέο έμβολο, εκκεντροφόρο, κιβώτιο ταχυτήτων και εξάτμιση. Το ρεζερβουάρ έχει μικρότερη χωρητικότητα -6,2 από 7 λίτρα- 20 χιλιοστά μικρότερο ύψος ενώ η σμίκρυνση των διαστάσεων συνεχίστηκε με τον επανασχεδιασμό των πλαστικών που κουμπώνουν στο κατά τέσσερα χιλιοστά μικρότερο πλάτος του πλαισίου. Βελτιώσεις έγιναν στις αναρτήσεις, ενώ ένα τιμόνι της Renthal 22 χιλιοστών έχει τοποθετηθεί. Το βάρος της μοτοσυκλέτας γεμάτης ανακοινώθηκε στα 113 κιλά.

ΚΧ250F
Ψεκασμός με δυο μπεκ
Η KX250F του 2012 έχει δυο μπεκ στον αυλό εισαγωγής, μια διάταξη που χρησιμοποιείται για πρώτη φορά σε motocross παραγωγής. Τo σώμα του ψεκασμού έχει διάμετρο 43 χιλιοστά και το δεύτερο μπεκ έχει τοποθετηθεί ψηλά και μέσα στο κουτί του φίλτρου αέρα. Και τα δυο μπεκ εκχέουν καύσιμο σε όλη το φάσμα περιστροφής του κινητήρα, σε αντίθεση με αντίστοιχες διατάξεις όπου το απομακρυσμένο μπεκ πιάνει δουλειά μόνο στις ψηλές στροφές. Η παροχή τους όμως ρυθμίζεται ανεξάρτητα για καθένα από αυτά ανάλογα με τις στροφές του κινητήρα. Το πιο ψηλά τοποθετημένο έχει σκοπό να συνεισφέρει στην ισχύ, ενώ αυτό που είναι κοντά στις βαλβίδες είναι επιφορτισμένο με το καθήκον της άμεσης απόκρισης. Tα μπεκ έχουν μεγαλύτερες τρύπες από αυτά στον ψεκασμό της KX450F και τη δυνατότητα να στέλνουν 20% μεγαλύτερη ποσότητα βενζίνης. Σε αυτόν έχουν αλλάξει πολλά εξαρτήματα όπως έμβολο, μπιέλα και στρόφαλος που έχει λεπτότερα μάγουλα και μεγαλύτερης διαμέτρου κομβίο. Ευκολότερες αλλαγές ταχυτήτων υπόσχεται η Kawasaki και μεγαλύτερη αξιοπιστία, χάρη στη νέα τεχνική επίστρωσης του κυλίνδρου. Στο πλαίσιο έχει αλλάξει το μοχλικό, ενώ βελτιώσεις που περιλαμβάνουν και σκληρότερο ελατήριο έγιναν στο πιρούνι της Showa SFF, το Separate Function Front. Η ΚΧ250F είναι η μοναδική motocross που χρησιμοποιεί αυτό το πιρούνι που έχει ελατήριο μόνο στο δεξιό καλάμι και τις διατάξεις των αποσβέσεων στο αριστερό. To βάρος της έχει ανακοινωθεί -γεμάτης- στα 106,2 κιλά.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες