Kawasaki Ninja ZX-4R – Η επόμενη κίνηση μετά το τετρακύλινδρο ZX-25R

Που ούτε αυτό θα δούμε στην Ευρώπη εύκολα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/5/2021

Τις τελευταίες δύο ημέρες οι Άγγλοι δημοσιογράφοι αναπαράγουν πως υπάρχουν «φήμες» στην Ιαπωνία για ένα τετρακύλινδρο μικρο-μεσαίο που -έτσι κι αλλιώς- όλοι ανεξαιρέτως θα ήθελαν να υπάρχει ήδη στην γκάμα της Kawasaki. Εκείνο που αποφεύγουν να πουν οι Άγγλοι είναι πως αυτό έχει ξεκινήσει από το Ν1 φερέφωνο των Ιαπωνικών εργοστασίων, δηλαδή το YOUNG MACHINE που επίσης δημοσίευσε και μία ψηφιακή απεικόνιση με το πώς υπολογίζουν πως θα μοιάζει το ZX-4R, κάνοντας το μία πιστή αντιγραφή του ZX-25R.

Η μέχρι τώρα εμπειρία λέει πως τέτοιες ανακοινώσεις, από τους συγκεκριμένους, γίνονται για να δοκιμαστούν τα νερά και πως η Kawasaki πράγματι ετοιμάζει ένα ZX-4R, τετρακύλινδρο και πολύστροφο που με άνεση θα αποδίδει όσο μεγαλύτερες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες. Άλλωστε έτσι ακριβώς είχε γίνει και στην περίπτωση του ZX-25R που μετά από δύο χρόνια συντονισμένων διαρροών το είδαμε να παρουσιάζεται και επίσημα.

Πάνω σε αυτό θα βασίζεται και το ZX-4R και το αναμένουμε με μπόλικα άλογα στα όρια της πιο πάνω κατηγορίας, αν και δεν θα φτάνει το RS660 της Aprilia που με την σειρά του ξεφεύγει από τα δεδομένα της κατηγορίας του.

Όπως και το ZX-25R που παρουσιάστηκε επίσημα πέρσι αλλά το περιμέναμε τουλάχιστον από το 2018, έτσι λοιπόν και το ZX-4R ξεκινά την ίδια πορεία με αντίστοιχα βήματα και δυστυχώς αντίστοιχο αναμένεται και το μέλλον του καθώς είναι αμφίβολο ότι θα φτάσει κάποτε στην Ευρωπαϊκή αγορά. Μία Euro5 έκδοσή του θα κόστιζε όσο δικύλινδρες μοτοσυκλέτες μεγαλύτερου κυβισμού και ακριβώς για αυτό τον λόγο, δεν θα γινόταν εύκολα αποδεκτό από την αγορά που θέλει ένα τετρακύλινδρο, πολύστροφο μικρού κυβισμού, αλλά ταυτόχρονα και προσιτό σε τιμή.

Για παράδειγμα το ZX-25R στην Ινδονησία, μία τεράστια αγορά για μοτοσυκλέτες που ταυτόχρονα μπορεί να υποστηρίξει τα τελευταία χρόνια και ακριβότερες μοτοσυκλέτες, κοστίζει σχεδόν εκατό εκατομμύρια ρούπιες. Αυτό ισοδυναμεί με $6.800 δολάρια ΗΠΑ για το αγοράσει κανείς στην Ινδονησία, είναι δηλαδή έτσι κι αλλιώς ακριβό ακόμη και για τους Ινδονήσιους με τους Αμερικανούς να υπολογίζουν πως αν μπορούσε να εισαχθεί στις ΗΠΑ, τότε ίσως να γινόταν να φτάσει εκεί με περίπου $8.000 που σημαίνει τουλάχιστον €9.000 ή και παραπάνω στην Ελλάδα!

Το ZX-4R λοιπόν έχει κοινό σε μία αγορά σαν την Ινδονησίας (3η στον κόσμο) από την στιγμή που το επόμενο στην γκάμα, το ZX-6R κοστίζει 317 εκατομμύρια ρούπιες! Με τον υπερτετράγωνο κινητήρα του ZX-25R η Kawasaki δεν χρειάζεται ιδιαίτερο κόστος εξέλιξης για να αυξήσει διαδρομή και να φτάσει τα τετρακόσια κυβικά ώστε με άνεση να έχει στην γκάμα της άλλη μία μοτοσυκλέτα μοιράζοντας την απόσταση τιμής. Αντίστοιχα βέβαια κάτι τέτοιο στην Ευρώπη θα ξεπερνούσε τα 10.000 Ευρώ με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αγορά για εμάς, όσο πολύ κι αν θα θέλαμε να το οδηγήσουμε. Αυτή η ανάλυση για να μην δημιουργούνται προσδοκίες πως σύντομα θα δούμε κάτι αντίστοιχο με το αγαπημένο ZXR 400.

Το ZX-25R έχει ήδη δημιουργήσει την δική του σχολή βέβαια, μόλις ένα χρόνο μετά την παρουσίασή του, με 51 ίππους και μέγιστο ρυθμό περιστροφής τις 17.000 στροφές. Περιμένουμε τώρα να δούμε και τα χαρακτηριστικά του ZX-4R κάποια στιγμή στο μέλλον.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες