Όπως είναι ήδη γνωστό, η ΚΤΜ θα μπει στο club των μεγάλων στα MotoGP το 2017 με την RC16 και αναβάτες τους Bradley Smith και Pol Espargaro. Μάλιστα, πέρα από τις δοκιμές κατά τη διάρκεια της σεζόν που τελείωσε, η ΚΤΜ συμμετείχε και ως wild card με τον αναβάτη εξέλιξης Mika Kallio στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στην Valencia, όπου δυστυχώς είχε ένα άδοξο τέλος η προσπάθεια εξαιτίας μηχανικού προβλήματος.
Το νέο που έρχεται τώρα από την μεριά των Αυστριακών σχετικά με την μοτοσυκλέτα, είναι ότι θα μπορεί να πωλείται και σε ιδιώτες πελάτες ως μοντέλο για χρήση αποκλειστικά σε πίστα, πιθανώς με κόστος που θα περιλαμβάνει εξαψήφιο νούμερο…
Η πληροφορία ήρθε από τον ίδιο τον πρόεδρο της ΚΤΜ, τον Stefan Pierer, μέσα από μια συνέντευξη που έδωσε σε γερμανικό περιοδικό. Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενά του, θα παραχθούν τουλάχιστον 100 μονάδες, οι οποίες θα είναι πάρα πολύ κοντά σε εξοπλισμό με την μοτοσυκλέτα που θα συμμετέχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP. Πάντως, η ιπποδύναμη των 270 ίππων που παράγει ο V4 της ΚΤΜ, είναι δύσκολο να φιγουράρει στα τεχνικά χαρακτηριστικά του μοντέλου παραγωγής, αλλά σύμφωνα με την εταιρεία ένα νούμερο κοντά στα 240 άλογα είναι ρεαλιστικό για τον screamer V4-90° του εργοστασίου.
Παρά το γεγονός ότι θα πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα ειδικού σκοπού και για χρήση μόνο σε περιβάλλον πίστας, η ΚΤΜ δίνει μεγάλη σημασία στην τιμή, η οποία όπως διαβεβαίωσε ο Pierer θα είναι χαμηλότερη από της Honda RC213V-S, την έτερη MotoGP ρέπλικα που έβγαλε ήδη στην αγορά το ιαπωνικό εργοστάσιο. Πιο συγκεκριμένα, είπε πως η τιμή του θα κυμαίνεται μεταξύ 100.000 και 120.000 ευρώ, έτσι ώστε να είναι "προσιτή" σε όσους θέλουν να βιώσουν την εμπειρία μιας MotoGP μοτοσυκλέτας.
Ένα νούμερο κοντά στα 240 άλογα είναι ρεαλιστικό για τον screamer V4-90°
Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές
Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/3/2026
Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.
Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.
Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.
Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.
Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.
Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.
Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.
Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.
Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.
