KTM RC390 2021: Ανανεωμένο σε δοκιμές πριν την παραγωγή του

Μοντέρνα εμφάνιση και αλλαγές στο πλαίσιο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/8/2020

Αρκετές αλλαγές φαίνεται να έχει το νέο KTM RC390 για το 2021 ξεκινώντας από το λιγότερο γωνιώδες φαίρινγκ και την ριζική ανανέωση του προβολέα και της ζελατίνας, με αισθητική που έρχεται πιο κοντά στην υπόλοιπη οικογένεια, συγκριτικά με πριν.

Το RC390 πιάστηκε έξω από τις εγκαταστάσεις της KTM στο Mattighofen και όχι σε κάποιο δρόμο της Ινδίας, όπου παράγεται. Αυτό σημαίνει πως οι αναβάτες στις δοκιμές είναι πλήρως εξοπλισμένοι και δεν οδηγούν με κοινό μποτάκι, αθλητικό παπούτσι ή ακόμη χειρότερα με σαγιονάρα και μόνο εξοπλισμό ασφαλείας το κράνος, όπως συνήθως συμβαίνει με φωτογραφίες από μοντέλα προπαραγωγής που κατασκευάζονται στην Ινδία.

Είναι γιατί όλα τα ΚΤΜ εξελίσσονται και ελέγχονται στην Αυστρία, πριν τεθούν σε μαζική παραγωγή. Το πρόσφατα ανανεωμένο Duke 390 ήταν η βάση για το 390 Adventure και τώρα ήρθε η σειρά του RC390 να προχωρήσει στην ανανέωσή του, με το πλαίσιο και το υποπλαίσιο να έχουν σίγουρα αλλαγές, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Λιγότερο φλύαρο πίσω, με μειωμένο όγκο και τελείως διαφορετική σέλα και ουρά. Το εμπρός φρένο έχει δίσκο με μεγαλύτερη διάμετρο αλλά λεπτότερο σημείο για να ενεργούν τα τακάκια, ίσως με στόχο να μειωθούν οι όποιες στρεβλώσεις στο πιρούνι κατά το δυνατό φρενάρισμα και να βελτιωθεί η προοδευτικότητα. Προφανώς τα φρένα είναι της Bybre και έχουν τις αντίστοιχες αλλαγές εμπρός για τον νέο δίσκο.

Διακρίνεται αλλαγή στην διαδρομή των λαιμών της εξάτμισης, πράγμα που αποδεικνύει τουλάχιστον αλλαγή στην κεφαλή, συγκριτικά με το RC390 ή καλύτερα έχει τις αλλαγές στην εξαγωγή έτσι όπως τις είδαμε στο 390 Adventure. Αναμένεται ο κινητήρας να έχει τις αντίστοιχες αλλαγές με την φετινή προσθήκη στην σειρά 390, ενώ τα μαρσπιέ του συνεπιβάτη ίσως δημιουργούν μία θέση που είναι πιο άνετη πίσω, μαζί με τις αλλαγές στην σέλα.

Το αναμένουμε στα τέλη του 2020, μαζί με τους υπόλοιπους κυβισμούς που το πιθανότερο είναι να ακολουθήσουν τις αλλαγές στην εμφάνιση…

 

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.