Kymco F9: Το πρώτο ηλεκτρικό scooter με ταχύτητες!
Μόνο η Porsche και η Kymco!
Από τον
Μπάμπη Μέντη
26/11/2020
Το K9 είναι ένα μικρό ηλεκτρικό scooter που όμως έχει πολλά στοιχεία για να κάνουν την Kymco έναν μεγάλο παίκτη στο νέο παιχνίδι της ηλεκτροκίνησης. Η εντυπωσιακή σπορ εξωτερική εμφάνιση συνδυάζεται με εντυπωσιακά έξυπνές τεχνολογικές λύσεις. Η σημαντικότερη όλων είναι το αυτόματο κιβώτιο δύο σχέσεων που διαθέτει και χάρη σε αυτό έχει επιδόσεις και αυτονομία πολύ καλύτερες από αυτές που θα είχε ένα scooter με το ίδιο μέγεθος ηλεκτροκινητήρα και μπαταρίες. Την ίδια ακριβώς λύση έχει επιλέξει και η Porsche για το πανάκριβο ηλεκτρικό Taycan.
Ο πίνακας οργάνων είναι μια μεγάλη TFT οθόνη, ειδικά σχεδιασμένη για το K9 και δεν την έχουμε δει έως τώρα σε κανένα άλλο scooter της Kymco.
Τα 0-50km/h έρχονται σε μόλις 3 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα είναι 110km/h χρησιμοποιώντας έναν μικρό ηλεκτροκινητήρα 9,5kw και μια ελαφριά και μικρού μεγέθους μπαταρία 96V/40Ah που χρειάζεται μόλις 2 ώρες για πλήρη φόρτιση σε ταχυφορτιστή και έχει αυτονομία 120 χιλιομέτρων. Το συνολικό βάρος είναι εντυπωσιακά χαμηλό στα 107 κιλά καθώς η μπαταρία ζυγίζει μόλις 17 κιλά, δηλαδή είναι πιο ελαφρύ από τα περισσότερα συμβατικά scooter των 125-200 κυβικών που έχουν αντίστοιχες επιδόσεις. Οι τροχοί είναι 14 ιντσών εμπρός και πίσω, με το πίσω ελαστικό να έχει πλάτος 140mm.
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.
