Métisse: Νέος κατασκευαστής στην Αγγλία

Από το

Μαύρο Σκύλο

20/4/2011

Μετά την αναβίωση της Norton στην Αγγλία, όπου στις 15 Μαρτίου η εταιρεία του Stuart Garner ανακοίνωσε ότι η 961 με τον αερόψυκτο δικύλινδρο σε σειρά κινητήρα της είχε πετύχει να είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές Euro III, και με τον γερμανικό TUV. Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για την πώλησή της σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ, φέρνοντας το όνομα της Norton δίπλα σε αυτό της Triumph σαν κατασκευαστή μοτοσυκλετών στην Αγγλία. Tώρα προετοιμάζεται ακόμη ένας κατασκευαστής από την Αγγλία να βάλει σε παραγωγή μια νέα μοτοσυκλέτα. Πρόκειται για την εταιρεία Métisse, που είχαν φτιάξει από το 1961 οι αδερφοί Rickman, ο Derek και ο Don. Αστέρια του motocross και οι δυο άρχισαν να κατασκευάζουν πλαίσια από χρωμιομολυβδαινιούχο ατσάλι και να τα πουλούν σαν κιτ ή σαν ολοκληρωμένες μοτοσυκλέτες εκτός δρόμου. Έχοντας κατασκευάσει περισσότερες από 2.000 Mark 3 συνολικά κατάφεραν να κερδίσουν με αυτές  αμέτρητους αγώνες εκτός δρόμου. Τη δεκαετία του ’70 κατασκεύαζαν πλαίσια και ολόκληρες μοτοσυκλέτες με τετρακύλινδρους κινητήρες της Honda, Kawasaki και Suzuki αποκτώντας ένα πιστό κοινό ιδιαίτερα στις ΗΠΑ. Από το 1960 έως το 1980 είχαν κατασκευάσει συνολικά 12.000 μοτοσυκλέτες, ενώ από το 1975 και μετά σταμάτησε την παραγωγή ολοκληρωμένων μοτοσυκλετών και η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε και σε άλλους τομείς.
Το 1983 πούλησαν την εταιρεία στον Gerry Lisi -που είχε αγωνιστεί στο παρελθόν με Métisse- που η κύρια επαγγελματική του δραστηριότητα είναι τα γήπεδα γκολφ. Από το 1999 διαμορφώθηκε η εταιρεία Métisse Motorcycles και αυτή την περίοδο η αιχμή του δόρατος της παραγωγής της στο εργοστάσιό της είναι η Replica του Steve McQueen που θα κατασκευάσουν σε 300 αντίτυπα, ενώ βελτιώνουν και άλλα μοντέλα της Triumph. Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας έχει όμως και άλλα σχέδια για την επέτειο των πενήντα ετών που συμπληρώνει η εταιρεία φέτος. Εξελίσσοντας ήδη τον νέο κινητήρα τους θέλει να παρουσιάσει με αυτόν δυο διαφορετικά μοντέλα μοτοσυκλετών στις 16 Σεπτεμβρίου στο φεστιβάλ του Goodwood. Ο αερόψυκτος κινητήρας έχει σχεδιαστεί από τον πρώην τεχνικό της F1 Tim Baker και θα κατασκευάζεται από την AER (Advanced Engine Research) για την Métisse. Ο δικύλινδρος κινητήρας έχει διαστάσεις 98 x 96 χιλιοστά, 997 κυβικά, στρόφαλο 360ο και δυο αντικραδασμικούς άξονες. Υπάρχουν τέσσερις βαλβίδες σε κάθε θάλαμο καύσης, επικεφαλής εκκεντροφόρος που παίρνει κίνηση από το μέσο του στροφάλου και τροφοδοσία από ψεκασμό. Η απόδοσή του φθάνει τους 97 ίππους στις 8.000 στροφές για την μοτοσυκλέτα που θα ονομάζεται Mark 5 Street Scrambler. Στο άλλο μοντέλο, το CR50 Café Racer, η απόδοση θα ανέβει στους 120 ίππους, αλλά χωρίς την ομαλή απόδοση της ροπής που θα χαρακτηρίζει την Mark 5. Το κιβώτιο στις μοτοσυκλέτες παραγωγής θα έχει έξι ταχύτητες, τα φρένα θα είναι της Brembo με δίσκους 320 χιλιοστών και δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων, το πιρούνι θα είναι της Paioli, τα αμορτισέρ της Falcon, ενώ το βάρος θα βρίσκεται στην περιοχή των 180 κιλών. Ο Lisi μάλιστα υπόσχεται ότι θα δίνει τη δυνατότητα παραγγελίας για χύτευση των κάρτερ σε μαγνήσιο, κάτι που θα μειώσει το βάρος κατά πέντε κιλά. Σκοπεύει σε μια παραγωγή πέντε μοτοσυκλετών την εβδομάδα και μια συνολική ετήσια παραγωγή 250 μοτοσυκλετών. Οι χειροποίητες μοτοσυκλέτες θα έχουν τιμή 16.000 στερλίνες (περίπου 20.000 ευρώ), ενώ μια έκδοση του κινητήρα με μεγαλύτερη διαδρομή στροφάλου και χωρητικότητα 1200 κυβικών προγραμματίζεται για το 2013. Την εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών μπορείτε να παρακολουθήσετε στην διεύθυνση www.metisse-motorcycles.com.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες