Νέα BMW S1000RR 2019: EICMA 2018

Με 207 ίππους και 11 κιλά ελαφρύτερη είναι έτοιμη για το WSBK
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/11/2018

Η BMW μετά από μια περίοδο όπου έδειχνε πως έχει παραμελήσει την γκάμα των τετρακύλινδων μοντέλων της και ιδιαίτερα πως έχει αποτραβηχτεί από την εργοστασιακή εμπλοκή της στο παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, επιστρέφει δυναμικά με όπλο της την ολοκαίνουρια S1000RR.

Ολοκληρωτικά επανασχεδιασμένη , είναι 11 κιλά ελαφρύτερη από πριν και η ιπποδύναμή της έχει ανέβει κατά 8 ίππους, φτάνοντας στους 207 ίππους για την ευρωπαϊκή έκδοση Euro 4. Τα 4 κιλά αφαιρέθηκαν από τον κινητήρα και άλλο 1,3 κιλά έφυγαν από την νέα εξάτμιση.

Ταυτόχρονα θα υπάρχει και η δυνατότητα αγοράς μια σειράς εξοπλισμού από την M Performance που ρίχνει το βάρος στα 193,5 κιλά χάρη στο full Carbon φαίρινγκ και τις carbon ζάντες.

Ο νέος κινητήρας έχει φυσικά μεταβλητού χρονισμού εκκεντροφόρο εισαγωγής (δύο σταδίων) με την αλλαγή από “ήρεμο” σε “άγριο” χρονισμό να γίνεται στις 9.000 στροφές και να διαρκεί μόλις 10ms. Η μετάβαση αυτή γίνεται με δύο ηλεκτρικά μοτέρ που βρίσκονται στην κεφαλή.

Σύμφωνα με την BMW η ροπή στις μεσαίες είναι πιο φουσκωμένες και η καμπύλη τις ιπποδύναμης πιο γραμμική, κάτι που μειώνει τις σούζες και την αστάθεια της μοτοσυκλέτας στις εξόδους από τις στροφές με τέρμα ανοιχτό το γκάζι. Ταυτόχρονα η κατανάλωση καυσίμου έχει μειωθεί κατά 4%. Οι βαλβίδες εξακολουθούν να κινούνται με ενδιάμεσα κοκκοράκια, που τώρα είναι 255 ελαφρύτερα.

Οι μπιέλες είναι πιο κοντές κατά 4mm ώστε να μειωθεί το συνολικό ύψος του κινητήρα και 10% ελαφρύτερες.

 

Το νέο πλαίσιο χρησιμοποιεί τον κινητήρα ως ενεργό τμήμα του και η BMW κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην σχεδίαση του μοχλικού της πίσω ανάρτησης, όπου ισχυρίζεται πως βελτιώνει σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας.

Η αναλογία του βάρους είναι 53,8% εμπρός, αντί για 52,3% του προηγούμενου μοντέλου για επιπλέον σταθερότητα.

Η γερμανοί δεν ακολουθούν την λογική των διαφορετικών εκδόσεων που έχουν οι υπόλοιποι κατασκευαστές, αλλά προσφέρουν πακέτα εξοπλισμού. Έτσι οι νέες ημι-ενεργητικές αναρτήσεις DDC Pro είναι μέρος του έξτρα εξοπλισμού.

Ο βασικός εξοπλισμός την νέας S1000RR θα είναι πιο πλούσιος από το μοντέλο που αντικαθιστά, με 4 Ride Modes (Rain, Road, Dynamic, Race) και cornering ABS.

Επιπλέον υπάρχει στα έξτρα το Race Pro με τρία Mode που δίνei απεριόριστες δυνατότητες επιλογών στον αναβάτη για την ευαισθησία του Traction Control (στάνταρ εξοπλισμός) του, Wheelie Control (στάνταρ εξοπλισμός), των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων (έξτρα) Quick-Shifter Up/Down (στάνταρ εξοπλισμός) Launch Control (έξτρα) και Pit lane Limiter (έξτρα).

Τα όργωνα είναι φυσικά μια η μεγάλη έγχρωμη TFT οθόνη των 6’’ που έχουν ως έξτρα εξοπλισμό οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες της BMW. Εδώ όμως οι επιλογές του αναβάτη είναι περισσότερες και πιο εξειδικευμένες για χρήση στην πίστα, με ενδείξεις που περιλαμβάνουν την αγωνιστική τηλεμετρία GPS (έξτρα).

 

Δείτε το πλήρες φωτογραφικό υλικό σε υψηλή ανάλυση στο gallery

Η αλλαγή της εργονομίας της θέσης οδήγησης ήταν μέσα στους βασικούς τομείς του επανασχεδιασμού της νέας S1000RR και η BMW μας υπόσχεται πως έχει κάνει ακόμα καλύτερη την αίσθηση απόλυτου ελέγχου της μοτοσυκλέτας που είχε το προηγούμενο μοντέλο. Σε αυτό το πνεύμα προσαρμοστικότητας είναι η εύκολη δυνατότητα αλλαγής του μοχλικού του λεβιέ ταχυτήτων για αγωνιστική χρήση (1η πάνω).

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες