Nembo Super 32 Rovescio : Ο κόσμος ανάποδα

Από το

Μαύρο Σκύλο

26/1/2011

O Daniele Sabatini είναι εμπνευστής αυτής της κατασκευής και έχει βαλθεί να φέρει τα πάνω κάτω σε ότι συνηθισμένο ξέρουμε. Αυτός και ο ομάδα του ξεκίνησαν με την επιθυμία να χρησιμοποιήσουν τα κάρτερ του κινητήρα τους σαν δομικό στοιχείο του πλαισίου της μοτοσυκλέτας που θα εξέλισσαν. Οι αερόψυκτοι κινητήρες που χρησιμοποίησαν πολλά πολεμικά αεροπλάνα του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου με τις πυκνές και λεπτές ψήκτρες των κυλίνδρων τους, είναι οι αγαπημένοι τους και έτσι άρχισαν την κατασκευή του, φέρνοντας τα πάνω κάτω στο εσωτερικό του. Έβαλαν πάνω-πάνω τον στρόφαλο και το κιβώτιο. Από κάτω τους βρίσκονται οι τρεις αερόψυκτοι κύλινδροι και πιο κάτω από αυτούς, είναι ο εκκεντροφόρος που κινεί δυο βαλβίδες για τον καθέναν. Είναι μια διάταξη που εάν πεις “επικεφαλής εκκεντροφόρος” ή “επικεφαλής βαλβίδες” δεν θα περιγράψεις καθόλου σωστά τη θέση που πραγματικά βρίσκονται. Η κατασκευή της Nembo έχει αρχίσει από τον κινητήρα, έχοντας κάνει και δοκιμές σε δυναμόμετρο. Η ομάδα της Nembo Motociclette που την εξελίσσει, τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει να παρουσιάσει μια πρωτότυπη μοτοσυκλέτα πριν τα Χριστούγεννα του 2010. Το έκαναν δείχνοντας την πιο γυμνή από …γυμνή έκδοση, αφού ούτε αλυσίδα κίνησης είχε. Δυο ατσάλινα σωληνωτά πλαίσια βιδώθηκαν στον κινητήρα, ένα μπροστά του που τον συνδέει με το ανεστραμμένο πιρούνι και ένα πίσω του για να στηρίξει σέλα και ρεζερβουάρ αφού δεν έχει και τίποτα άλλο. Το ψαλίδι φτιάχτηκε από ανθρακονήματα, το μήκος του είναι 670 χιλιοστά, το μεταξόνιο έφθασε στα 1450 χιλιοστά, και το βάρος αναμένεται γύρω στα 150 κιλά. Το ζουμί όμως έχει ο κινητήρας. Με διαδρομή στροφάλου τα 77 χιλιοστά και έμβολα διαμέτρου 100 ή 103 ή 107,7 χιλιοστά θα μπορεί να έχει χωρητικότητα 1.814 ή 1.925 ή 2.097 κυβικά με την απόδοσή του στους 160, 200 ή 250 ίππους αντίστοιχα. Ανάλογα πολλή είναι και η ροπή του ξεκινά από τα 16,5 χιλιογραμμόμετρα, ανεβαίνει στα 19 και φτάνει στα 24,5, στην έκδοση με τα περισσότερα κυβικά. Δεν υπάρχει κάποιου είδους υπερπλήρωση από τουρμπίνα η μηχανικό συμπιεστή ενώ θα καλύπτει τις προδιαγραφές Euro 3. Τo κιβώτιο ταχυτήτων έχει έξι σχέσεις, η λίπανση γίνεται με ξηρό κάρτερ και το ταξίδι προς το άγνωστο συνεχίζεται. Σίγουρα έχουν να λύσουν πολλά προβλήματα ακόμη, μέχρι να την ολοκληρώσουν, αν τελικά τα καταφέρουν. Η θέση του γραναζιού που θα δώσει κίνηση στην αλυσίδα και αυτή με τη σειρά της στον πίσω τροχό δείχνει ιδιαίτερα προβληματική όπως παρουσιάστηκε αρχικά αλλά ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ και ειδικότερα για την δημιουργικότητα των οπλισμένων με πάθος ανθρώπων που χτίζουν τέτοιες απρόβλεπτες κατασκευές.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες