Νέο on-off από τη Zongshen με κινητήρα Norton

Βρετανικό πνεύμα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/9/2020

Παρά το γεγονός πως η Norton ανήκει πλέον στην Ινδική TVS, ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας που είχε σχεδιάσει η βρετανική φίρμα πριν καταρρεύσει μέσα στα οικονομικά σκάνδαλα στο τέλος του 2019 βρέθηκε στα χέρια την κινέζικης Zongshen. Δεν είναι βέβαιο αν τα πνευματικά δικαιώματα τα πούλησε η ίδια η Norton ή οι εκκαθαριστές, αυτό που έχει σημασία είναι πως επιτέλους μπήκε στην παραγωγή και δεν έμεινε στα χαρτιά. Πρόκειται για έναν δικύλινδρο εν σειρά 650 κυβικών που η Norton υποσχόταν πως θα βγάζει έως και 100 ίππους. Εδώ βγάζει 70 ίππους στις 8.500 στροφές και ροπή 5kg/m στις 7.000 στροφές. Το βάρος της μοτοσυκλέτας μαζί με την κλασική κινέζικη “καγκελαρία” είναι στα 215 κιλά, όχι πολύ μακριά από τα αντίστοιχα δικύλινδρα 500-650 του ιαπωνικού ανταγωνισμού. Όπως όλες οι κινέζικες μοτοσυκλέτες, η τελική μετάδοση είναι υπερβολικά κοντή, οπότε η μοτοσυκλέτα πιάνει κόφτη με 6η στα μόλις 180km/h.

Έτσι παρά τα 22 λίτρα του ρεζερβουάρ, μάλλον δεν θα έχει πολύ καλή αυτονομία στους ανοιχτούς δρόμους με τον κινητήρα να δουλεύει σε τόσο υψηλές στροφές. Κατά τα λοιπά, έχουμε πιρούνι KYB και φρένα Nissin “Made in China” και τα δύο. Εμφανισιακά πάντως η μοτοσυκλέτα είναι εύπεπτη και θυμίζει αρκετά τα ιαπωνικά μοντέλα του ανταγωνισμού. Οι διαστάσεις του είναι αντίστοιχες ενός Kawasaki Versys 650, με το μεταξόνιο στα 1450mm και το ύψος της σέλας στα 820mm, οπότε θα έχει αρκετά καλούς χώρους για τους ευρωπαϊκούς σωματότυπους.

Μαζί με το on-off, η Zongshen είχε και μια μικρο-μεσαία sport-touring μοτοσυκλέτα στα 401 κυβικά, που είναι μια υπερκυβισμένη έκδοση του δικού της δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα των 380 κυβικών. Ζυγίζει και αυτό 215 κιλά, αλλά βγάζει μόνο 42 ίππους, οπότε οι επιδόσεις δεν πρέπει να είναι στις προτεραιότητες του αγοραστή.

Προς το παρόν οι δύο αυτές μοτοσυκλέτες θα πωλούνται στην Κίνα με τα σήματα της Cyclone, αλλά φανταζόμαστε πως θα τις δούμε σε άλλες χώρες του πλανήτη με το όνομα που θα επιλέξει ο τοπικός αντιπρόσωπος.    

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες