Ανάμεσα στις τέσσερεις μεγάλες ιαπωνικές εταιρείες, η Kawasaki πάντα είχε στη γκάμα της μοτοσυκλέτες που ξεχώριζαν σε προδιαγραφές και επιδόσεις από τις μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού. Την εποχή των τετρακύλινδρων 750 η Kawasaki είχε το GPz 900. Την εποχή των τετρακύλινδρων 1000, η Kawasaki είχε το ZZ-R 1100. Την εποχή των φτηνών δικύλινδρων εν σειρά, η Kawasaki έχει τα υπερτροφοδοτούμενα H2/H2R/H2-SX.
Έτσι για άλλη μια φορά, σπάει τα όρια της “λογικής” και ετοιμάζεται να τρελάνει τους πιτσιρικάδες με το νέο τετρακύλινδρο Ninja 250 των 60 ίππων στις 20.000 στροφές. Η είδηση για τετρακύλινδρο 250 από την Kawasaki είναι μερικών μηνών και είχαμε αναφερθεί σε σχετικό άρθρο ΕΔΩ. Τώρα όμως φαίνεται το νερό έχει μπει στο αυλάκι για τα καλά. Τον χορό άνοιξε η Honda με το δικύλινδρο CBR 250 RR, που πουλάει μόνο στις ασιατικές αγορές δίπλα στο μονοκύλινδρο CBR 250 R και μετά από δύο ολόκληρες δεκαετίες, ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα με λιγότερα από 1200 κυβικά που σχεδιάστηκε χωρίς τον περιορισμό του κόστους κατασκευής και της τελικής τιμής. Η Kawasaki απαντά σε αυτή την πρόκληση της Honda, φυσικά με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Ουσιαστικά επαναφέρει τα πανάκριβα τετρακύλινδρα ZXR-250 των 90ies που κατασκευάζονταν μόνο για την ιαπωνική αγορά και κόστιζαν τα ίδια χρήματα με το ZXR 750!!!! Φυσικά στην Ελλάδα τα αγοράζαμε τσάμπα ως μεταχειρισμένα, διότι η φορολογία και το κόστος του ιαπωνικού ΚΤΕΟ, έκανε οικονομικά ασύμφορη τη χρήση τους μετά από 2-3 χρόνια για τους Ιάπωνες.
Προφανώς και το νέο τετρακύλινδρο Ninja 250 θα είναι πανάκριβό για τα δεδομένα του κυβισμού του, καθώς το κόστος κατασκευής του τετρακύλινδρου κινητήρα είναι ουσιαστικά ίδιο με της ZX-10R. Μόνο οι φόροι και τα ελαφρώς φτηνότερα περιφεριακά (φρένα, αναρτήσεις κ.τ.λ.) μειώνουν κάπως το κόστος κατασκευής του σε σχέση με την ZX-10R. Σύμφωνα με το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine, η ιπποδύναμη θα αγγίζει τους 60 ίππου (τα ZXR 250 του 89-96 έβγαζαν δια νόμου 45 ίππους) και θα στροφάρει σαν τρελό στις 20.000 στροφές (19.000 είχε το ZXR 250 τότε). Με δεδομένο πως το δικύλινδρο Ninja 300 έκανε κοντά στα 7000€ στην Ευρώπη, τούτο εδώ το τετρακύλινδρο μάλλον θα ξεπερνά 10.000 (αν υπάρξει euro 4/5 έκδοση...) οπότε μόνο κάποιοι 40άριδες νοσταλγοί των 90ies θα έχουν τα χρήματα και την θέληση να δώσουν αυτά τα λεφτά για ένα "δυόμιση".
Ηλεκτρικό concept αντικαθιστά το πλαστικό με λινάρι στο όνομα της βιωσιμότητας
To ηλεκτρικό “moto-scooter” της Ather έχει πάνελ από ίνες λιναριού
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
6/2/2026
Η Ather και η Bcomp παρουσιάζουν το Redux, ένα “moto-scooter” που χρησιμοποιεί πάνελ από ίνες λιναριού, δείχνοντας ότι στον κόσμο των ηλεκτρικών η πράσινη κούρσα έχει πλέον περάσει από τις μπαταρίες, στα πλαστικά.
Η ελβετική εταιρεία σύνθετων υλικών Bcomp ένωσε τις δυνάμεις της με την ινδική Ather Energy για να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο δίτροχο με στόχο τη διερεύνηση των βιώσιμων υλικών και το κατά πόσο μπορούν να διαμορφώσουν τις μελλοντικές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ. Το αποτέλεσμα ονομάζεται Redux και τοποθετείται κάπου ανάμεσα σε σκούτερ και μοτοσυκλέτα, με την ίδια την Ather να το αποκαλεί "moto-scooter", όρος που ακούγεται σαν να προσπαθεί να ικανοποιήσει όλους και κανέναν ταυτόχρονα.
Το Ather Redux αποτελεί απλά πρωτότυπο και δεν προορίζεται για παραγωγή. Έτσι δικαιολογούνται και τα slick ελαστικά με τα οποία εμφανίζεται, καθώς και οι εντυπωσιακές τεχνολογίες που ενσωματώνει, όπως το σύστημα Adaptive Ride Dynamics για προσαρμογή της ανάρτησης και τη δυνατότητα μεταβολής της εργονομίας ανάλογα με τη στάση του αναβάτη. Διαθέτει κάθετη οθόνη αφής, καθώς και τη λειτουργία launch control, ενώ εξοπλίζεται με σειρά βοηθημάτων αναβάτη (ARAS), κάμερες και keyless εκκίνηση.
Σχεδιαστικά είναι ιδιαίτερο και ίσως η πίσω όψη με τα δύο κάθετα LED φωτιστικά σώματα να φέρνει κάτι από παλαιότερα Diavel. Είναι ένα κινούμενο πείραμα ιδεών γύρω από υλικά και σχεδίαση, με βασικό άξονα τη χρήση σύνθετων υλικών από ίνες λιναριού (flax-fiber) αντί για τα συνηθισμένα πλαστικά ή συνθετικά υλικά (fiberglass, carbon fiber, kevlar κτλ). Κάπως έτσι το λινάρι, που μέχρι χθες το ξέραμε από τσουβάλια και ρούχα, φιλοδοξεί να γίνει δομικό στοιχείο ενός ηλεκτρικού δίτροχου.
Στην καρδιά του εγχειρήματος βρίσκεται το ampliTex της Bcomp, ένα υφαντό σύνθετο υλικό από ίνες λιναριού. Τα πάνελ του Redux είναι τοποθετημένα πάνω σε ένα ελαφρύ αλουμινένιο πλαίσιο και δεν κρύβονται κάτω από βαφή ή πλαστικές επενδύσεις. Αντίθετα, είναι εμφανή και παίζουν ρόλο τόσο δομικό όσο και αισθητικό.
Το υλικό δεν είναι όσο πειραματικό όσο ίσως ακούγεται καθώς έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή καθίσματος στο μονοθέσιο F1 της McLaren από το 2021, αλλά και στην αεροπλοΐα λόγω της αντίστασης του στην καύση, ιδιότητα σημαντική για τους ανωτέρω κλάδους.
Σύμφωνα με την Bcomp, το αποτύπωμα άνθρακα του υλικού είναι σημαντικά χαμηλότερο από εκείνο του ABS, του fiberglass ή του ανθρακονήματος, με μείωση CO₂ που μπορεί να φτάσει έως και το 85% σε σύγκριση με ισοδύναμα ανθρακονήματα. Πράσινη επανάσταση ή απλώς υπερβάλλων οικολογικός ζήλος; Η αλήθεια μάλλον βρίσκεται κάπου στη μέση.
Η στροφή αυτή προς εναλλακτικά υλικά δεν είναι μοναδική. Η Honda, για παράδειγμα, επεκτείνει σταδιακά τη χρήση του Durabio, ενός φυτικής προέλευσης πλαστικού, καθώς και ανακυκλωμένων πλαστικών στα μοντέλα παραγωγής της. Εκεί ο στόχος είναι η μείωση των εκπομπών σε όλο τον κύκλο ζωής χωρίς θυσίες σε αντοχή και ποιότητα. Το Redux παίρνει την ίδια ιδέα και την πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα, κάνοντας το ίδιο το υλικό πρωταγωνιστή της εμφάνισης.
Η Ather υποστηρίζει ότι το σύνθετο υλικό από λινάρι δεν είναι μόνο οικολογικό, αλλά προσφέρει και πρακτικά οφέλη, όπως καλύτερη απόσβεση κραδασμών και πιο προβλέψιμη συμπεριφορά υπό φόρτιση. Το εκτεθειμένο υφαντό φινίρισμα ταιριάζει επίσης με τη σχεδιαστική φιλοσοφία "inside-out" της εταιρείας, όπου τα μηχανικά μέρη δεν κρύβονται, αλλά αναδεικνύονται, γιατί ποιος δεν ονειρευόταν ένα σκούτερ που να μοιάζει ακόμα περισσότερο με σακί;
Η Ather, που ιδρύθηκε το 2013 στην Ινδία, ήταν από τις πρώτες startups ηλεκτρικών σκούτερ στην Ινδία και έχει πουλήσει πάνω από 5.000 οχήματα μέχρι σήμερα. Το Redux περιγράφεται ως κινούμενο πείραμα, που θα τροφοδοτεί με δεδομένα και εμπειρία τις μελλοντικές πλατφόρμες της εταιρείας, χωρίς να προαναγγέλλει κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο.
Ο Bikash Jyoti Biswas, επικεφαλής σχεδίασης της Ather Energy, δηλώνει ότι το πρωτότυπο αφορά την εξισορρόπηση της περιβαλλοντικής ευθύνης με την καθημερινή χρηστικότητα, την ακαμψία και την αντοχή, τομείς όπου τα οικολογικά υλικά παραδοσιακά δεν λάμπουν. Η Bcomp, από την πλευρά της, σπεύδει να τονίσει ότι η βιωσιμότητα δεν ήταν ο μόνος λόγος επιλογής του ampliTex, με τη μηχανική απόδοση και την ιδιαίτερη εμφάνιση να παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο
Το Redux δεν θα φτάσει σύντομα στην παραγωγή, αν φτάσει ποτέ, μα τονίζει μια νέα τάση. Καθώς οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες ωριμάζουν, το ενδιαφέρον μετακινείται πέρα από τις μπαταρίες και τους κινητήρες στο πώς κατασκευάζονται και άλλα δομικά στοιχεία τους. Και αν αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον θα οδηγούμε μοτοσυκλέτες με πάνελ από λινάρι, τότε η πράσινη στροφή αποκτά μια σχεδόν υφασμάτινη υφή.
