Ο Max Biaggi ετοιμάζεται να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ

Ταξίδι στη Βολιβία για να μπει στα ρεκόρ Guinness
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/7/2020

Η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που ετοίμασε η Voxan με την υποστήριξη του ιδρύματος του πρίγκιπα του Μονακό, δεν είναι απλώς άλλη μια παρουσία στη νέα μόδα των ηλεκτρικών οχημάτων που προωθούν λυσσαλέα οι πολιτικοί  και οι κρατικοδίαιτες ΜΚΟ του στενού οικογενειακού και επιχειρηματικού κύκλου τους. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε για να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ υψηλότερης τελικής ταχύτητας στην κατηγορία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και αναβάτης της θα είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής των Grand Prix κύριος Max Biaggi.

Το ραντεβού έχει οριστεί για το καλοκαίρι του 2021 στην αποξηραμένη λίμνη της Βολιβίας, όμως μέχρι τότε θα πρέπει η μοτοσυκλέτα να είναι έτοιμη για την επίτευξη του στόχου, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να ξεπεράσει τα 330km/h. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται πολύ δύναμη και φυσικά πολύ ενέργεια. Να βρεις δυνατό ηλεκτροκινητήρα είναι εύκολο, όμως το θέμα των μπαταριών που θα τον τροφοδοτήσουν με την απαραίτητη ενέργεια παραμένει το βασικό πρόβλημα. Τη λύση έδωσε η Venturi, μια θυγατρική εταιρεία της Voxan και συγκεκριμένα το τμήμα R7D που διαθέτει στις ΗΠΑ, μαζί με μια ομάδα φοιτητών του πανεπιστημίου του Ohio.

Το αποτέλεσμα είναι μια μπαταρία βάρους 140 κιλών, με 1470 κυψέλες και ισχύ 317kw. Προφανώς μια τόσο μεγάλη ενέργεια, παράγει και αντίστοιχα μεγάλα ποσά θερμότητας. Χώρος για ένα συμβατικό σύστημα ψύξης του ηλεκτροκινητήρα, των μπαταριών και των υπόλοιπων συστημάτων δεν υπάρχει, καθώς η αεροδυναμική σχεδίαση του φαίρινγκ ήταν απόλυτη προτεραιότητα και δεν ήθελαν να την καταστρέψουν προσθέτοντας τρύπες και κανάλια εξαερισμού των ψυγείων που δημιουργούν στροβιλισμούς και αναγκαστικά αυξάνουν το πλάτος της μοτοσυκλέτας. Τελικά η λύση ήρθε από τον κόσμο των dragster, όπου χρησιμοποιούν ξηρό πάγο για να κρατούν τη θερμοκρασία των συστημάτων υπερτοφοδότησης σε λογικά επίπεδα. Άλλωστε δεν υπάρχει ανάγκη για πολύωρη ψύξη, οπότε το λιώσιμο του πάγου μετά από μερικά λεπτά είναι αδιάφορο. Το άλλο πρόβλημα που είχαν μπροστά τους ήταν η αντοχή των ελαστικών, καθώς για να ισχύσει το ρεκόρ σε αυτή την κατηγορία, η FIM απαιτεί τα ελαστικά να είναι με χάραξη και να έχουν έγκριση τύπου. Η Michelin ήταν πρόθυμη να δώσει ένα ζευγάρι Pilot RS+ που έχουν δείκτη ταχύτητας έως τα 350km/h.

Παρ’ όλα αυτά, η Michelin και η Voxan δοκίμασαν τα ελαστικά στα ειδικά εργαστήρια που έχει η γαλλική εταιρεία στο τμήμα αεροσκαφών. Τα αποτελέσματα των δοκιμών έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως και τα 450km/h χωρίς να υπάρχει κίνδυνος αποκόλλησης του πέλματος από τον σκελετό. Οι οδηγηκές  ικανότητες του Max Biaggi θα χρειαστούν όταν έρθει η στιγμή να φρενάρει από τα 350km/h πάνω στο σαθρό έδαφος της αποξηραμένης λίμνης. Εμπρός φρένα δεν υπάρχουν, καθώς σε αυτού του τύπου τις επιφάνειες μπορεί να προκαλέσει αστάθεια. Επίσης δεν θα έχει ούτε τη βοήθεια κάποιου αλεξίπτωτου, όπως εκείνων που χρησιμοποιούν στα dragster. Καθώς η επιβράδυνση θα πρέπει να γίνει προοδευτικά και υπάρχει αρκετός χώρος για να έχει μεγάλη χρονική διάρκεια, η μοτοσυκλέτα της Voxan διαθέτει μόνο ένα πίσω δισκόφρενο, αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει και το φρένο του ηλεκτροκινητήρα, το οποίο μάλιστα είναι εύκολο να ρυθμιστεί με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω λογισμικού.     

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi