Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

Royal Enfield HNTR 450 - Υγρόψυκτος και με... διπλάσια ιπποδύναμη ο επερχόμενος αδελφός του HNTR 350

Πιάστηκε σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες, χρησιμοποιώντας τον μονοκύλινδρο κινητήρα “Sherpa” 450 κυβικών, που είδαμε στο Himalayan 450
motomagRoyal Enfield HNTR 450 – Έρχεται ο μεγάλος αδελφός του HNTR 350
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

29/1/2024

Η Royal Enfield φαίνεται ότι θέλει να μεγαλώσει την γκάμα των μοντέλων της που χρησιμοποιούν τον ολοκαίνουργιο κινητήρα με την κωδική ονομασία “Sherpa”, ξεκινώντας με τον μεγάλο αδελφό του HNTR 350, διατηρώντας τη μονοκύλινδρη διάταξη, αλλά με περισσότερα κυβικά, αυξημένη ισχύ και υγρόψυξη.

Σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες που έρχονται από την Ινδία, βλέπουμε ότι η Royal Enfield δοκιμάζει ένα νέο μοντέλο, το οποίο χρησιμοποιεί τον υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα των 451,6 κυβικών, το οποίο αναμένεται να ονομάζεται HNTR 450. Ο συγκεκριμένος κινητήρας αποτελεί την πιο προηγμένη μονάδα που έχουμε δει να φέρνει στην παραγωγή η ινδική εταιρεία και η πρώτη που χρησιμοποιεί Ride-by-Wire ψεκασμό, με την απόδοση να φτάνει τους 39,5 ίππους στις 8.000 στροφές και τα 4 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 5.500 στροφές. Επομένως, αποτελεί μία σημαντική αναβάθμιση από τους 20,2 ίππους στις 6.100 στροφές και τα 2,75 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 4.000 στροφές του αερόψυκτου μονοκύλινδρου HNTR 350. Το νέο HNTR 450 αναμένεται να είναι φθηνότερο από το Himalayan 450, καθιστώντας το ταυτόχρονα μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική πρόταση στην κατηγορία του.

Σχεδιαστικά, όπως βλέπουμε από τις κατασκοπευτικές φωτογραφίες, δανείζεται πολλά στοιχεία από το HNTR 350, με τον στρογγυλό προβολέα και τους επίσης στρογγυλούς καθρέπτες να παραμένουν ως είχαν. Το ίδιο ισχύει και για την ενιαία μονοκόμματη σέλα, ενώ και το ρεζερβουάρ μοιάζει να έχει κοινά στοιχεία με του μικρότερου αδελφού. Οι χυτοί τροχοί με μπράτσα αναμένεται να είναι 17 ιντσών μπροστά και πίσω, χωρίς τη χρήση σαμπρέλας. Από τις φωτογραφίες δεν διακρίνεται καθαρά αν το στρογγυλό όργανο θα είναι το ίδιο με του HNTR 350, ή αν η RE θα εφοδιάσει το νέο μοντέλο με τη στρογγυλή έγχρωμη TFT οθόνη 4 ιντσών που βρίσκουμε στο Himalayan 450. Αυτό που σίγουρα έρχεται από το adventure μοντέλο της ινδικής εταιρείας είναι το πίσω τμήμα, με το φανάρι να ενσωματώνεται στα φλας, δημιουργώντας μία πιο καθαρή ουρά. Αυτό υποδηλώνει ότι τουλάχιστον τα πίσω φωτιστικά σώματα θα είναι LED, τεχνολογία που πιθανότατα θα δούμε και στον προβολέα. Το HNTR 350, το οποίο έχουμε στο περιοδικό στα πλαίσια δοκιμής μακράς διάρκειας, μας έχει εκπλήξει με τον εύχρηστο χαρακτήρα του και την λειτουργικότητά του, όμως ο προβολέας του είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία για τα οποία μπορούμε να παραπονεθούμε. Η δέσμη του δεν φωτίζει επαρκώς το δρόμο, ειδικά στις υψηλές ταχύτητες, επομένως μία αναβάθμιση σε αυτόν τον τομέα, είναι ευπρόσδεκτη.

Royal Enfield HNTR 450 – Έρχεται ο μεγάλος αδελφός του HNTR 350

Σε αντίθεση με το ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι που βρίσκουμε στο Himalayan 450, εκτενής δοκιμή του οποίου έχει δημοσιευτεί στο τ.650, το πρώτο για το 2024, στο HNTR 450 βλέπουμε ότι η RE έχει επιλέξει ένα συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι. Οι φυσούνες που έχουν τοποθετηθεί στα καλάμια, δίνουν πόντους στην ρετρό εμφάνιση, προστατεύοντας ταυτόχρονα και από τις σκόνες. Πίσω, βλέπουμε ότι σε αντίθεση με τον μικρότερο αδελφό, το επερχόμενο HNTR 450 υιοθετεί τη λύση του μονού αμορτισέρ, η οποία έρχεται από το adventure μοντέλο, με μικρότερη ωστόσο διαδρομή από εκείνο. Στις φωτογραφίες βλέπουμε ότι ο κινητήρας έχει επίσης και μία προστατευτική ποδιά στο κάτω μέρος του, χωρίς όμως να είναι σίγουρο ότι θα παραμείνει και στο μοντέλο παραγωγής. Στον τομέα της πέδησης βρίσκουμε έναν δίσκο μπροστά και έναν πίσω, οι οποίοι όπως συνηθίζεται στα μοντέλα της RE, πιθανότατα θα έρχονται από την ByBre. Το ABS θα ανήκει στον βασικό εξοπλισμό, όμως για την ώρα δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για το αν θα μπορεί να απενεργοποιηθεί, τουλάχιστον για τον πίσω τροχό.

Royal Enfield HNTR 450 – Έρχεται ο μεγάλος αδελφός του HNTR 350

Γενικότερα, ο σχεδιασμός του HNTR 450 φαίνεται να γέρνει προς τη roadster κατηγορία, ακολουθώντας τα πρότυπα του μικρότερου αδερφού. Επομένως, το τιμόνι έρχεται κοντά στον αναβάτη, προσφέροντας μία αρκετά όρθια στάση οδήγησης, που δεν κουράζει τα χέρια και τους πήχεις. Χάρη στη μικρότερη διαδρομή των αναρτήσεων, η απόσταση της σέλας από το έδαφος αναμένεται να βρίσκεται κοντά στα 800 χιλιοστά, καθιστώντας το HNTR 450 μία εύκολα προσβάσιμη μοτοσυκλέτα, ανεξαρτήτως αναστήματος. Το χαμηλό ύψος σέλας σε συνδυασμό με τις μαζεμένες διαστάσεις και την όρθια στάση οδήγησης, διευκολύνει επίσης τον χειρισμό και τις επιτόπιες μανούβρες, σημαντικό χαρακτηριστικό σε μία μοτοσυκλέτα που το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της θα το περάσει εντός των αστικών τειχών.

Το νέο HNTR 450 αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του μέσα στο 2024, ενώ από θέμα τιμής αναμένεται να βρεθεί κάπου ανάμεσα στο HNTR 350 και το Himalayan 450, με την Royal Enfield να διατηρεί την παράδοση που έχει στο να προσφέρει ολοκληρωμένες μοτοσυκλέτες σε προσιτές τιμές. Αναμένουμε να δούμε αν η Enfield διατηρήσει και το αερόψυκτο 350, ως entry-level μοντέλο στην οικογένεια.

Ετικέτες