Δυο πρωτότυπα μοντέλα παρουσίασε επίσημα το ιταλικό εργοστάσιο σε μια συνάντηση με τους εξουσιοδοτημένους συνεργάτες του που έγινε στο Monte Carlo.
Το πρώτο αφορά τον αντικαταστάτη της διαχρονικής California, η οποία έχει επανασχεδιαστεί πλήρως. Ο κινητήρας της είναι νέος, που ακολουθεί όμως τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά που συνοδεύουν όλους τους κινητήρες της από τα τέλη της δεκαετίας του '60: τοποθετημένος στον διαμήκη άξονα της μοτοσυκλέτας με δυο κυλίνδρους με περιεχόμενη γωνία 90ο, το κιβώτιο ταχυτήτων πίσω από αυτόν και τελική μετάδοση με άξονα. Ο κινητήρας εξακολουθεί να είναι αερόψυκτος, αλλά η χωρητικότητά του έχει αυξηθεί και φθάνει πλέον τα 1400 κυβικά. Να σημειώσουμε ότι η υπάρχουσα California έχει κινητήρα 1100 κυβικών. Η επανασχεδιασμένη California δείχνει πολύ χαμηλότερη από αυτήν που θα αντικαταστήσει και με πολλά σημεία -όπως ο προβολέας και οι χυτές αλλά με πολλές ακτίνες αλουμινένιες ζάντες- να φανερώνουν τη σύγχρονη σχεδίασή της. Η πλειονότητα των εξαρτημάτων της είναι καινούρια, από τις αναρτήσεις έως τα φρένα της που χρησιμοποιούν ακτινικές δαγκάνες της Brembo στον μπροστινό τροχό. Ανάμεσα στα λίγα επίσημα χαρακτηριστικά που δημοσιοποίησε η Piaggio -όπως ο κυβισμός- δεν υπάρχει κάποια αναφορά σε υγρόψυξη. Ο νέος κινητήρας δείχνει ιδιαίτερα ψηλός και το ρεζερβουάρ έχει τις χαρακτηριστικές εσοχές στο κάτω μέρος του για να χωρέσουν οι κεφαλές. Σε αυτές, αλλά και στους κυλίνδρους, οι ψήκτρες κάνουν έντονη την παρουσία τους αν και στο εμπρός μέρος του κινητήρα και κάτω από το λαιμό θα μπορούσε να είναι “κρυμμένο” το ψυγείο της υγρόψυξης. Ακόμη όμως αυτό παραμένει εικασία. Το δεύτερο μοντέλο που παρουσιάστηκε στην ίδια εκδήλωση ήταν το V7 Scrambler, μια αντικειμενικά πολύ όμορφη παραλλαγή πάνω στο γνωστό πλαίσιο και κινητήρα του V7. Βέβαια “όλα τα λεφτά” και το πιο χαρακτηριστικό σημείο του σχεδιασμού της αποτελούν οι δυο ανασηκωμένες εξατμίσεις, που τις έχει φτιάξει μάλιστα η Arrow για το πρωτότυπο. Τα δυο νέα μοντέλα δεν αναμένεται να φθάσουν στις εκθέσεις πριν από το 2012 και μέχρι τότε θα μάθουμε όλες τις λεπτομέρειες και τα χαρακτηριστικά τους.
QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο
Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/7/2026
Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.
Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.
Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.
Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.
Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης
Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.
Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.
Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα
Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.
Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.
Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων
Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.
Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.
Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.
Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.
Η επόμενη μεγάλη μάχη
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.
Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.
