Δοκιμάσαμε το πρωτοποριακό γιλέκο της Macna μέσα στην αποπνικτική Αθήνα για να δούμε αν μπορεί όντως να δημιουργήσει ένα μικροκλίμα δροσιάς, όπως υπόσχεται. Μπορεί το φετινό καλοκαίρι να μην είναι ιδιαίτερα θερμό σε σύγκριση με πέρσι, ευτυχώς, αλλά μέσα στο κέντρο που είναι πνιγμένο στο τσιμέντο, ισχύει άλλη πραγματικότητα.
Το γιλέκο αυτό γεμίζει με μισό λίτρο νερό το οποίο και απορροφάται από το ειδικό υλικό που έχει μέσα. Βασίζεται στην εξάτμιση και τη ροή του αέρα για να σε δροσίσει. Ο ζεστός αέρας το διαπερνά και ψύχεται από την υγρασία που διαφεύγει από τους πόρους του γιλέκου, καταλήγοντας έτσι με μερικούς βαθμούς διαφορά επάνω σου.
Μέσα στην κίνηση της πόλης, ακόμα και μικρή ταχύτητα, το ρεύμα αέρα που δημιουργείται είναι ικανό για να σε ψύξει. Καταρχήν για αρκετές ώρες το ίδιο το γιλέκο παραμένει παγωμένο αφού καταφέρνει να κρατήσει τη θερμοκρασία του νερού για μεγάλο διάστημα. Μια θετική παρενέργεια όταν το γεμίσεις με παγωμένο νερό, είναι ότι μπορείς να κατέβεις από τη μοτοσυκλέτα για να κάνεις κάποια δουλειά, χωρίς να χρειαστεί να βγάλεις το προστατευτικό μπουφάν αφού το γιλέκο σε δροσίζει επαρκώς. Εννοείται ότι φοριέται κάτω από καλοκαιρινό μπουφάν καθώς δεν προστατεύει σε περίπτωση πτώσης, ενώ χρειάζεται τον αέρα για να δροσίσει αποτελεσματικότερα.
Στο ταξίδι τα πράγματα είναι ακόμα πιο καλά με το γιλέκο να σε κρατά δροσερό, αν και μετά από πολύ ώρα αφήνει αυτή την αίσθηση της υγρασίας, που νομίζεις ότι τα πάντα είναι νωπά. Αυτό συνέβη βέβαια την πιο ζεστή μέρα του φετινό καλοκαιριού, μέχρι τώρα τουλάχιστον, με το θερμόμετρο να δείχνει τους 40ο. Χωρίς το γιλέκο θα ήταν πολύ χειρότερα τα πράγματα, από το να έχεις την αίσθηση της υγρασίας.
Για το δικό μας κλίμα, που τα καλοκαίρια είναι πολύ ζεστό, το γιλέκο αυτό είναι ένα πραγματικό βοήθημα, το δικό μας "air-condition" κάτι που μέχρι τώρα απολάμβανε κανείς μονάχα στο αυτοκίνητο. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο, αλλά δουλεύει, και δουλεύει πολύ καλά. Καταφέρνει να σε δροσίσει και μάλιστα και πολλές ώρες και όχι μόνο για τα πρώτα χιλιόμετρα.
Η τάπα δεν ενοχλεί καθόλου γιατί είναι ψηλά, πάνω από το στήθος, οπότε στο τέλος δεν την καταλαβαίνεις. Απλά χρειάζεται μερικά λεπτά για να απορροφήσει το νερό από τη στιγμή που θα το γεμίσεις, διαφορετικά καταλήγει ολόκληρο κάτω και φαίνεσαι σαν να έχεις βάλει 1-2 κιλάκια. Εξαιρετικός εξοπλισμός αναβάτη!
Ducati DesertX 2026 - Όλα αλλάζουν, η φιλοσοφία παραμένει [VIDEO]
Νέος κινητήρας, νέο πλαίσιο, βελτιωμένες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά, εμφάνιση, κ.α.
Από τον
Κώστα Γκαζή
26/2/2026
Η δεύτερη γενιά του DesertX αλλάζει όλα τα βασικά συστατικά της συνταγής, χρησιμοποιώντας τον νέο “πασπαρτού” κινητήρα της εταιρείας, νέο πλαίσιο, νέες αναρτήσεις και νέα ηλεκτρονικά, διορθώνει ατοπήματα του παρελθόντος (ευκολία πρόσβασης στο φίλτρο αέρα) ενώ την ίδια ώρα κρατάει ατόφια τη φιλοσοφία των εξαιρετικών επιδόσεων στο χώμα, βελτιώνοντάς τη μάλιστα.
Πριν πιάσουμε τις μεγάλες αλλαγές οδηγικής ουσίας, να πούμε πως η Ducati δούλεψε πολύ στην εμφάνιση του νέου DesertX, και αυτό φαίνεται παντού. Αν το προηγούμενο μοντέλο έμοιαζε σκαλισμένο σε… μενίρ, μονολιθικό και ημιτελές σε κάποια σημεία, το νέο έχει πολύ πιο εκλεπτυσμένο design που κάνει πολύ καλή εντύπωση. Ένας μαύρος αεραγωγός σπάει την πολλή ασπρίλα του ρεζερβουάρ μπροστά και στη μέση, ενώ η κόκκινη κάθετη γραμμή δεν είναι ευθεία όπως πριν αλλά τεθλασμένη βοηθώντας πολύ να μειωθεί οπτικά ο όγκος. Οι κυψέλες στη ζελατίνα μας αποχαιρέτισαν για χάρη απεικόνισης ενός κύματος -λάσπης το πιθανότερο-, η ποδιά του κινητήρα μίκρυνε αρκετά, ενώ επιτέλους αποχαιρετίσαμε το πλαστικό κάλυμμα του μοτέρ με το μέταλλο να μένει εκτεθειμένο στα βλέμματα, όπως πρέπει.
Πολύ ομορφότερη και σύγχρονη είναι η ουρά, αν και έχασε την πρακτική χειρολαβή για τις μανούβρες, ομορφότερο και το τελείωμα στο κοντύτερο τελικό της εξάτμισης. Το υποπλαίσιο παραμένει ακάλυπτο, αλλά τα πλαϊνά πλαστικά επεκτάθηκαν προς τα πίσω κρύβοντας το κίτρινο αμορτισέρ για πιο ομοιογενή χρωματική εμφάνιση. Χρυσό αντί για μαύρο είναι το πιρούνι, λευκά αντί κόκκινα τα λογότυπα Brembo στα φρένα, ενώ χάσαμε το εντυπωσιακό ψαλίδι με την τρύπα στη μέση, για χάρη ενός πολύ πιο συμβατικού σε εμφάνιση. Τέλος, σε μια κίνηση που σε κάποιον παλαιότερο θυμίζει τη μετάβαση από τα GSX-R του 90 σε εκείνα του 91, η Ducati πρόσθεσε ενιαίο κάλυμμα στους δυο στρογγυλούς προβολείς του DesertX.
Πρώτη μεγάλη, και αναμενόμενη αλλαγή ουσίας ο κινητήρας, που είναι ο νέος V2 890 που τοποθετείται πλέον σε όλες τις μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Αποδίδει 110 ίππους στις 9.000 rpm και 9,38 kgm στις 7.000 rpm, με το 70% της ροπής διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 rpm. Διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού εισαγωγής (IVT), κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο μοντέλο me ton Testastretta 937 των . Τα διαστήματα συντήρησης είναι μεγάλα: έλεγχος βαλβίδων στα 45.000 km και αλλαγή λαδιών κάθε 15.000 km ή δύο χρόνια. Το κιβώτιο έχει πιο κοντές τις πρώτες τέσσερις σχέσεις για off-road χρήση και μακρύτερη έκτη για ταξίδι. Το Quick Shift 2.0 είναι νέας σχεδίασης και δεν χρησιμοποιεί εξωτερικό αισθητήρα.
Συνεχίζουμε με το monocoque πλαίσιο νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα να λειτουργεί ως φέρον στοιχείο και το φιλτροκούτι ενσωματωμένο στη δομή. Η θέση στο φιλτροκούτι έχει αλλάξει ώστε το φίλτρο να αφαιρείται σε λίγα δευτερόλεπτα, αντίθετα με το προηγούμενο μοντέλο που έπρεπε να αφαιρεθεί το ρεζερβουάρ. Το πίσω υποπλαίσιο παραμένει χωροδικτύωμα, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι είναι ειδικά εξελιγμένο για το μοντέλο και συνεργάζεται με σύστημα προοδευτικού μοχλικού, κάτι που διαφοροποιεί σημαντικά τη λειτουργία της πίσω ανάρτησης σε σχέση με πριν.
Περνάμε στις αναρτήσεις, όπου μπροστά βρίσκουμε ένα πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι της KYB στα 46 mm, με διαδρομή 230 mm και ανεξάρτητες ρυθμίσεις στα δύο καλάμια, με την Ducati να κάνει λόγο για καλύτερη off-road συμπεριφορά και βελτιωμένη απορρόφηση των ανωμαλιών του δρόμου. Πίσω υπάρχει πλήρως ρυθμιζόμενο μονό αμορτισέρ της KYB με 220 mm διαδρομή και εύκολη ρύθμιση προφόρτισης με το χέρι. Η προσθήκη προοδευτικού μοχλικού χαρίζει πιο μαλακή αρχική βύθιση με ταυτόχρονα μεγαλύτερη αντίσταση υπό πίεση.
Στα φρένα μπροστά βρίσκουμε δυο ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Brembo M4.32 με δύο νέους δίσκους 305 mm. Υπάρχει Cornering ABS τεσσάρων επιπέδων, με δυνατότητα απενεργοποίησης στα Riding Modes Enduro και Rally. Η μπροστινή διάταξη επιτρέπει τοποθέτηση ψηλού φτερού χωρίς πρόσθετα κιτ.
Οι τροχοί παραμένουν 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, ακτινωτοί tubeless, με ελαστικά Pirelli Scorpion Rally Street σε διαστάσεις 90/90-21 και 150/70-18.
Το ρεζερβουάρ είναι νέο, πολυμερές, 18 λίτρων, στενότερο και ελαφρύτερο, με τη μάζα του καυσίμου τοποθετημένη χαμηλότερα για αυξημένη ευελιξία και καλύτερο έλεγχο. Το ύψος σέλας είναι 880 mm και μπορεί να πέσει στα 840 mm με κιτ, ενώ το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 209 κιλά (211 προηγουμένως) χωρίς καύσιμο.
Ούτε όμως η εργονομία έμεινε χωρίς αλλαγές: τα μαρσπιέ μετακινήθηκαν πιο πίσω, η σέλα και το τιμόνι πιο μπροστά, το μπροστινό φτερό είναι ψηλότερα τοποθετημένο και το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας είναι 20 mm χαμηλότερο σε σχέση με πριν.
Στα ηλεκτρονικά υπάρχει νέα IMU 6 αξόνων που διαχειρίζεται Traction Control, Wheelie Control, Engine Brake Control και Cornering ABS, ενώ υπάρχουν έξι Riding Modes (Sport, Touring, Urban, Wet, Enduro, Rally). Η οθόνη είναι νέα TFT 5 ιντσών ανάλυσης 800x480, με δύο θύρες USB και νέο joystick χειρισμού. Διαθέτει cruise control και είναι έτοιμη για Ducati Multimedia System και πλοήγηση turn-by-turn.
Περιμένουμε να δούμε αν η Ducati παρουσιάσει αργότερα κάποια ακόμα πιο “πολεμική” έκδοση της μοτοσυκλέτας σε Rally ύφος.
