Yamaha FJR 1300A 2016 – Πρώτη γεύση

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/5/2016

Ευρωπαϊκός τουρισμός Made in Japan

Ως γνωστόν, η FJR 1300 είναι η πρόταση της Yamaha στην κατηγορία των μεγάλων μοτοσυκλετών τουρισμού. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της μοτοσυκλέτας όταν παρουσιάστηκε πρώτη φορά στις εκθέσεις το 2006, ήταν ότι είχε σχεδιαστεί έχοντας στο μυαλό τους ευρωπαϊκούς δρόμους και τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε αυτές και φυσικά τις αντίστοιχα ξεχωριστές ανάγκες των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών. Με την γερμανική αγορά να έχει τις μεγαλύτερες πωλήσεις σε αυτή την κατηγορία, οι επιδόσεις και η υψηλές ταχύτητες ταξιδιού ήταν από τα βασικά ζητούμενα. Ο τετρακύλινδρος κινητήρας των 1300 κυβικών με τους 150 ίππους, φρόντιζε με επιτυχία να δώσει στην FJR τις απαραίτητες επιδόσεις για να αισθάνεται άνετα ο αναβάτης της στις ευθείες των Autobahn χωρίς τα όρια ταχύτητας. Σε αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, το ζητούμενο δεν είναι η μέγιστη τελική ταχύτητα, αλλά η ευκολία να ταξιδεύουν για πολλές ώρες με πάνω από 200km/h φροντίζοντας ο αναβάτης και ο συνεπιβάτης να νοιώθουν άνετα και ασφαλείς. Χάρη στο φαρδύ φαίρινγκ και την ρυθμιζόμενη σε ύψος ηλεκτρική ζελατίνα, ο αναβάτης μπορούσε με το πάτημα ενός κουμπιού να βρει την ιδανική προστασία από τον αέρα και τα καιρικά φαινόμενα. Όμως εκεί που η FJR 1300 ξεχώριζε από όλους τους ανταγωνιστές της ήταν όταν τελείωναν οι ευθείες. Η ευελιξία και η ευκολία οδήγησης στους επαρχιακούς δρόμους ήταν πρωτόγνωρες ικανότητες για μια τόσο μεγάλη τουριστική μοτοσυκλέτα. Ακόμα και σήμερα βρίσκεται στην κορυφή της κατηγορίας σε αυτόν τον τομέα και η σπορ πλευρά της προσωπικότητάς της έχει δημιουργήσει πιστούς οπαδούς. Βγάζοντας τις βαλίτσες, η FJR 1300 μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καθημερινή βάση, ακόμα κι αν αυτό απαιτεί πολλές ώρες μέσα στο κέντρο της πόλης. Ο συνολικός όγκος της (χωρίς τις βαλίτσες) δεν ξεπερνά εκείνον ενός μεγάλου on-off, ενώ το επαρκές κόψιμο του τιμονιού και η χαμηλή σέλα (ρυθμίζεται σε ύψος) διευκολύνουν αφάνταστα τους χειρισμούς. Με αυτά τα βασικά χαρακτηριστικά να μένουν αναλλοίωτα μέχρι σήμερα, η Yamaha προσπάθησε με μικρές επεμβάσεις στα σημεία να εκσυγχρονίσει και να βελτιώσει την μοτοσυκλέτα της στα χρόνια που ακολούθησαν. Το 2013 ήταν η χρονιά που η FJR 1300 δέχτηκε μια ολοκληρωμένη αναβάθμιση που περιελάμβανε από ηλεκτρικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά συστήματα ενεργητικής ασφάλειας, μέχρι και αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Όμως αυτό που για πολλά χρόνια οι δημοσιογράφοι ζητούσαν, όπως και αρκετοί από τους ιδιοκτήτες, δεν έγινε. Μιλάμε φυσικά για το κιβώτιο ταχυτήτων που μέχρι σήμερα είχε μόνο πέντε σχέσεις αντί για έξι, κάτι που στοίχιζε σε επιδόσεις εν κινήσει και σε κατανάλωση καυσίμου. Το σκεπτικό της Yamaha όλα αυτά τα χρόνια που είχε πεντάρι κιβώτιο, ήταν ότι οι σχετικά κοντές τέσσερις πρώτες σχέσεις χάριζαν δυνατές επιταχύνσεις μέχρι τα 200km/h και η μακριά πέμπτη σχέση είχε ρόλο overdrive. Στην πραγματικότητα όμως οι περισσότεροι αναβάτες δεν οδηγούν με αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον όχι οι αναβάτες που επέλεγαν την FJR. Βασικά το παράπονό τους ήταν ότι οι επιταχύνσεις μετά τα 200km/h δεν ήταν ακριβώς αυτές που ήθελαν. Λόγω ροπής και των κοντών πρώτων τεσσάρων σχέσεων, ήταν φυσιολογικό με την FJR 1300 να έχεις βάλει την πέμπτη ήδη από τα 120km/h, οπότε ανοίγοντας απότομα το γκάζι για να προσπεράσεις (ειδικά αν είσαι φορτωμένος) η επιτάχυνση ήταν "μουδιασμένη". Φέτος το κιβώτιο άλλαξε αποκτώντας την πολυπόθητη έκτη σχέση και ως συνεπακόλουθο ήταν η διάταξη των σχέσεων να γίνει πιο ομοιογενής και να μην υπάρχουν διακριτές αποστάσεις μεταξύ τους. Το νέο κιβώτιο σαφώς ταιριάζει πολύ καλύτερα με τον σπορ χαρακτήρα της FJR 1300, κυρίως όμως ταιριάζει με τον τρόπο που θέλουν να την οδηγούν οι ιδιοκτήτες της. Μαζί άλλαξε ολόκληρος ο μηχανισμός του συμπλέκτη, όπου πλέον διαθέτει σύστημα που αυξάνει την πίεση στους δίσκους κατά την επιτάχυνση και τους αποφορτίζει κατά την επιβράδυνση. Έτσι μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν μαλακότερα ελατήρια και η μανέτα του συμπλέκτη να έχει ελαφρύτερη αίσθηση από πριν. Σε επίπεδο εξοπλισμού, η FJR 1300 του 2016 απέκτησε φώτα τεχνολογίας Led με λειτουργία cornering, όπου με την βοήθεια του αισθητήρα κλίσης ανάβει αυτόματα τον αντίστοιχο δεξή ή αριστερό προβολέα για να φωτίσει το εσωτερικό της στροφής.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία για μια πολύ σύντομη γνωριμία με την νέα FJR 1300, στο πλαίσιο ενός διήμερου test ride που διοργάνωσε η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ στην μαρίνα της Βουλιαγμένης. Οι μοτοσυκλέτες άνηκαν στην Yamaha Europe και βρέθηκαν στην Ελλάδα για μόλις μερικές μέρες, οπότε ο χαρακτήρας της εκδήλωσης που διοργάνωσε η ελληνική αντιπροσωπεία δεν μπορούσε να είναι διαφορετικός από μια σύντομη βόλτα στην γύρο περιοχή. Γι΄αυτό τον λόγω, επιλέξαμε να οδηγήσουμε την έκδοση με το αυτόματο κιβώτιο για να δούμε πως δουλεύει το σύστημα της Yamaha, αφού ήταν αδύνατον να σχηματίσουμε εικόνα για οτιδήποτε άλλο μέσα σε αυτά τα είκοσι χιλιόμετρα διαδρομής στην παραλιακή. Αυτό που εντυπωσιάζει στο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων της Yamaha είναι η αθόρυβη λειτουργία του σε σύγκριση με το DCT της Honda. Παρά το γεγονός ότι της Yamaha δεν είναι διπλού συμπλέκτη, αλλά πρόκειται για ένα συμβατικό σειριακό κιβώτιο με ηλεκτροκινητήρα που αλλάζει τις σχέσεις και η FJR έχει άξονα για τελική μετάδοση, εν τούτοις δεν ακούγονται καθόλου μεταλλικοί ήχοι κατά την διαδικασία των αλλαγών. Μόνο όταν είσαι σταματημένος και βάλεις από νεκρά σε πρώτη ακούς τον κλασσικό ήχο εμπλοκής του γραναζιού. Όμως κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας οι αλλαγές πραγματοποιούνται εντελώς αθόρυβα, θυμίζοντας αυτόματο κιβώτιο λιμουζίνας τελευταίας τεχνολογίας. Αντίστοιχου επιπέδου είναι και η ποιότητα λειτουργίας του αυτόματου συμπλέκτη κατά το πατινάρισμα στις εκκινήσεις. Βασικά σου δίνει την εντύπωση ότι οι δίσκοι του συμπλέκτη δεν πατινάρουν καθόλου και η αίσθηση της αρχικής επιτάχυνσης ξεκινώντας από το φανάρι θυμίζει περισσότερο ηλεκτρικό όχημα! Επιλέγοντας την manual λειτουργία σου επιτρέπει να αλλάζεις μόνος σου ταχύτητες με το αριστερό χέρι με δύο διακόπτες +/- στο τιμόνι ή με το πόδι από τον κλασσικό λεβιέ. Στα ανεβάσματα υπάρχει μια αισθητή καθυστέρηση ανάμεσα στις αλλαγές, ειδικά αν αυτές γίνονται με τέρμα γκάζι όπου η βίαιη επιτάχυνση κόβεται απότομα. Αντίθετα στα κατεβάσματα οι αλλαγές γίνονται εντυπωσιακά γραμμικά και αντίστοιχα εντυπωσιακά άμεσα, σε σημείο που να μπορούμε να πούμε ότι για οδήγηση στο δρόμο είναι πολύ καλύτερο κι από τα συστήματα quickshifter up/down που έχουν οι καινούριες superbike. Δυστυχώς ο χρόνος που είχαμε στη διάθεσή μας την μοτοσυκλέτα δεν επαρκούσε για να εμβαθύνουμε περισσότερο. Άλλωστε κάθε λεπτό που περνούσαμε πάνω στην σέλα της το στερούσαμε από τους υπόλοιπους αναβάτες που περίμεναν υπομονετικά να έρθει η σειρά τους να την οδηγήσουν.

Σαν γενικό συμπέρασμα μπορούμε να πούμε ότι η Yamaha, έστω και καθυστερημένα, έκανε όλες τις αλλαγές που χρειαζόταν η FJR 1300 και είχαμε επισημάνει ήδη από την παρουσίαση του πρώτου μοντέλου. Ταυτόχρονα εκσυγχρόνισε την εμφάνιση και τον εξοπλισμό άνεσης και ασφάλειας. Το αυτόματο κιβώτιο έχει ορισμένα πολύ δυνατά σημεία, που ταιριάζουν με τον σπορ χαρακτήρα αυτής της τουριστικής μοτοσυκλέτας. Το μόνο που συνεχίζει να μας δίνει λαβή για κριτική είναι το… κλειδί της μοτοσυκλέτας! Όταν χρησιμοποιείς το κλειδί του κεντρικού διακόπτη για να ανοίγεις και για να αποσυνδέεις τις βαλίτσες, αυτό το κλειδί πρέπει να είναι αρκετά χοντρό και κοντό σε μήκος. Στην FJR 1300 η Yamaha εξακολουθεί να έχει ένα λεπτό και μακρύ κλειδί, που ειδικά το καλοκαίρι που μαλακώνει από την ζέστη, είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα στραβώσει ή θα κοπεί. Πάντως το γεγονός ότι κατεβαίνοντας από την σέλα της FJR 1300 μας είχε δημιουργηθεί η όρεξη να κάνουμε ένα μακρινό ταξίδι, δείχνει την ικανότητα αυτής της μοτοσυκλέτας να δημιουργεί ευχάριστες συνθήκες για να απολαύσεις την πολύωρη οδήγηση. Αυτή άλλωστε δεν είναι η αποστολή των τουριστικών μοτοσυκλετών;      

 

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.