Yamaha FJR 1300A 2016 – Πρώτη γεύση

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/5/2016

Ευρωπαϊκός τουρισμός Made in Japan

Ως γνωστόν, η FJR 1300 είναι η πρόταση της Yamaha στην κατηγορία των μεγάλων μοτοσυκλετών τουρισμού. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της μοτοσυκλέτας όταν παρουσιάστηκε πρώτη φορά στις εκθέσεις το 2006, ήταν ότι είχε σχεδιαστεί έχοντας στο μυαλό τους ευρωπαϊκούς δρόμους και τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε αυτές και φυσικά τις αντίστοιχα ξεχωριστές ανάγκες των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών. Με την γερμανική αγορά να έχει τις μεγαλύτερες πωλήσεις σε αυτή την κατηγορία, οι επιδόσεις και η υψηλές ταχύτητες ταξιδιού ήταν από τα βασικά ζητούμενα. Ο τετρακύλινδρος κινητήρας των 1300 κυβικών με τους 150 ίππους, φρόντιζε με επιτυχία να δώσει στην FJR τις απαραίτητες επιδόσεις για να αισθάνεται άνετα ο αναβάτης της στις ευθείες των Autobahn χωρίς τα όρια ταχύτητας. Σε αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, το ζητούμενο δεν είναι η μέγιστη τελική ταχύτητα, αλλά η ευκολία να ταξιδεύουν για πολλές ώρες με πάνω από 200km/h φροντίζοντας ο αναβάτης και ο συνεπιβάτης να νοιώθουν άνετα και ασφαλείς. Χάρη στο φαρδύ φαίρινγκ και την ρυθμιζόμενη σε ύψος ηλεκτρική ζελατίνα, ο αναβάτης μπορούσε με το πάτημα ενός κουμπιού να βρει την ιδανική προστασία από τον αέρα και τα καιρικά φαινόμενα. Όμως εκεί που η FJR 1300 ξεχώριζε από όλους τους ανταγωνιστές της ήταν όταν τελείωναν οι ευθείες. Η ευελιξία και η ευκολία οδήγησης στους επαρχιακούς δρόμους ήταν πρωτόγνωρες ικανότητες για μια τόσο μεγάλη τουριστική μοτοσυκλέτα. Ακόμα και σήμερα βρίσκεται στην κορυφή της κατηγορίας σε αυτόν τον τομέα και η σπορ πλευρά της προσωπικότητάς της έχει δημιουργήσει πιστούς οπαδούς. Βγάζοντας τις βαλίτσες, η FJR 1300 μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καθημερινή βάση, ακόμα κι αν αυτό απαιτεί πολλές ώρες μέσα στο κέντρο της πόλης. Ο συνολικός όγκος της (χωρίς τις βαλίτσες) δεν ξεπερνά εκείνον ενός μεγάλου on-off, ενώ το επαρκές κόψιμο του τιμονιού και η χαμηλή σέλα (ρυθμίζεται σε ύψος) διευκολύνουν αφάνταστα τους χειρισμούς. Με αυτά τα βασικά χαρακτηριστικά να μένουν αναλλοίωτα μέχρι σήμερα, η Yamaha προσπάθησε με μικρές επεμβάσεις στα σημεία να εκσυγχρονίσει και να βελτιώσει την μοτοσυκλέτα της στα χρόνια που ακολούθησαν. Το 2013 ήταν η χρονιά που η FJR 1300 δέχτηκε μια ολοκληρωμένη αναβάθμιση που περιελάμβανε από ηλεκτρικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά συστήματα ενεργητικής ασφάλειας, μέχρι και αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Όμως αυτό που για πολλά χρόνια οι δημοσιογράφοι ζητούσαν, όπως και αρκετοί από τους ιδιοκτήτες, δεν έγινε. Μιλάμε φυσικά για το κιβώτιο ταχυτήτων που μέχρι σήμερα είχε μόνο πέντε σχέσεις αντί για έξι, κάτι που στοίχιζε σε επιδόσεις εν κινήσει και σε κατανάλωση καυσίμου. Το σκεπτικό της Yamaha όλα αυτά τα χρόνια που είχε πεντάρι κιβώτιο, ήταν ότι οι σχετικά κοντές τέσσερις πρώτες σχέσεις χάριζαν δυνατές επιταχύνσεις μέχρι τα 200km/h και η μακριά πέμπτη σχέση είχε ρόλο overdrive. Στην πραγματικότητα όμως οι περισσότεροι αναβάτες δεν οδηγούν με αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον όχι οι αναβάτες που επέλεγαν την FJR. Βασικά το παράπονό τους ήταν ότι οι επιταχύνσεις μετά τα 200km/h δεν ήταν ακριβώς αυτές που ήθελαν. Λόγω ροπής και των κοντών πρώτων τεσσάρων σχέσεων, ήταν φυσιολογικό με την FJR 1300 να έχεις βάλει την πέμπτη ήδη από τα 120km/h, οπότε ανοίγοντας απότομα το γκάζι για να προσπεράσεις (ειδικά αν είσαι φορτωμένος) η επιτάχυνση ήταν "μουδιασμένη". Φέτος το κιβώτιο άλλαξε αποκτώντας την πολυπόθητη έκτη σχέση και ως συνεπακόλουθο ήταν η διάταξη των σχέσεων να γίνει πιο ομοιογενής και να μην υπάρχουν διακριτές αποστάσεις μεταξύ τους. Το νέο κιβώτιο σαφώς ταιριάζει πολύ καλύτερα με τον σπορ χαρακτήρα της FJR 1300, κυρίως όμως ταιριάζει με τον τρόπο που θέλουν να την οδηγούν οι ιδιοκτήτες της. Μαζί άλλαξε ολόκληρος ο μηχανισμός του συμπλέκτη, όπου πλέον διαθέτει σύστημα που αυξάνει την πίεση στους δίσκους κατά την επιτάχυνση και τους αποφορτίζει κατά την επιβράδυνση. Έτσι μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν μαλακότερα ελατήρια και η μανέτα του συμπλέκτη να έχει ελαφρύτερη αίσθηση από πριν. Σε επίπεδο εξοπλισμού, η FJR 1300 του 2016 απέκτησε φώτα τεχνολογίας Led με λειτουργία cornering, όπου με την βοήθεια του αισθητήρα κλίσης ανάβει αυτόματα τον αντίστοιχο δεξή ή αριστερό προβολέα για να φωτίσει το εσωτερικό της στροφής.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία για μια πολύ σύντομη γνωριμία με την νέα FJR 1300, στο πλαίσιο ενός διήμερου test ride που διοργάνωσε η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ στην μαρίνα της Βουλιαγμένης. Οι μοτοσυκλέτες άνηκαν στην Yamaha Europe και βρέθηκαν στην Ελλάδα για μόλις μερικές μέρες, οπότε ο χαρακτήρας της εκδήλωσης που διοργάνωσε η ελληνική αντιπροσωπεία δεν μπορούσε να είναι διαφορετικός από μια σύντομη βόλτα στην γύρο περιοχή. Γι΄αυτό τον λόγω, επιλέξαμε να οδηγήσουμε την έκδοση με το αυτόματο κιβώτιο για να δούμε πως δουλεύει το σύστημα της Yamaha, αφού ήταν αδύνατον να σχηματίσουμε εικόνα για οτιδήποτε άλλο μέσα σε αυτά τα είκοσι χιλιόμετρα διαδρομής στην παραλιακή. Αυτό που εντυπωσιάζει στο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων της Yamaha είναι η αθόρυβη λειτουργία του σε σύγκριση με το DCT της Honda. Παρά το γεγονός ότι της Yamaha δεν είναι διπλού συμπλέκτη, αλλά πρόκειται για ένα συμβατικό σειριακό κιβώτιο με ηλεκτροκινητήρα που αλλάζει τις σχέσεις και η FJR έχει άξονα για τελική μετάδοση, εν τούτοις δεν ακούγονται καθόλου μεταλλικοί ήχοι κατά την διαδικασία των αλλαγών. Μόνο όταν είσαι σταματημένος και βάλεις από νεκρά σε πρώτη ακούς τον κλασσικό ήχο εμπλοκής του γραναζιού. Όμως κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας οι αλλαγές πραγματοποιούνται εντελώς αθόρυβα, θυμίζοντας αυτόματο κιβώτιο λιμουζίνας τελευταίας τεχνολογίας. Αντίστοιχου επιπέδου είναι και η ποιότητα λειτουργίας του αυτόματου συμπλέκτη κατά το πατινάρισμα στις εκκινήσεις. Βασικά σου δίνει την εντύπωση ότι οι δίσκοι του συμπλέκτη δεν πατινάρουν καθόλου και η αίσθηση της αρχικής επιτάχυνσης ξεκινώντας από το φανάρι θυμίζει περισσότερο ηλεκτρικό όχημα! Επιλέγοντας την manual λειτουργία σου επιτρέπει να αλλάζεις μόνος σου ταχύτητες με το αριστερό χέρι με δύο διακόπτες +/- στο τιμόνι ή με το πόδι από τον κλασσικό λεβιέ. Στα ανεβάσματα υπάρχει μια αισθητή καθυστέρηση ανάμεσα στις αλλαγές, ειδικά αν αυτές γίνονται με τέρμα γκάζι όπου η βίαιη επιτάχυνση κόβεται απότομα. Αντίθετα στα κατεβάσματα οι αλλαγές γίνονται εντυπωσιακά γραμμικά και αντίστοιχα εντυπωσιακά άμεσα, σε σημείο που να μπορούμε να πούμε ότι για οδήγηση στο δρόμο είναι πολύ καλύτερο κι από τα συστήματα quickshifter up/down που έχουν οι καινούριες superbike. Δυστυχώς ο χρόνος που είχαμε στη διάθεσή μας την μοτοσυκλέτα δεν επαρκούσε για να εμβαθύνουμε περισσότερο. Άλλωστε κάθε λεπτό που περνούσαμε πάνω στην σέλα της το στερούσαμε από τους υπόλοιπους αναβάτες που περίμεναν υπομονετικά να έρθει η σειρά τους να την οδηγήσουν.

Σαν γενικό συμπέρασμα μπορούμε να πούμε ότι η Yamaha, έστω και καθυστερημένα, έκανε όλες τις αλλαγές που χρειαζόταν η FJR 1300 και είχαμε επισημάνει ήδη από την παρουσίαση του πρώτου μοντέλου. Ταυτόχρονα εκσυγχρόνισε την εμφάνιση και τον εξοπλισμό άνεσης και ασφάλειας. Το αυτόματο κιβώτιο έχει ορισμένα πολύ δυνατά σημεία, που ταιριάζουν με τον σπορ χαρακτήρα αυτής της τουριστικής μοτοσυκλέτας. Το μόνο που συνεχίζει να μας δίνει λαβή για κριτική είναι το… κλειδί της μοτοσυκλέτας! Όταν χρησιμοποιείς το κλειδί του κεντρικού διακόπτη για να ανοίγεις και για να αποσυνδέεις τις βαλίτσες, αυτό το κλειδί πρέπει να είναι αρκετά χοντρό και κοντό σε μήκος. Στην FJR 1300 η Yamaha εξακολουθεί να έχει ένα λεπτό και μακρύ κλειδί, που ειδικά το καλοκαίρι που μαλακώνει από την ζέστη, είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα στραβώσει ή θα κοπεί. Πάντως το γεγονός ότι κατεβαίνοντας από την σέλα της FJR 1300 μας είχε δημιουργηθεί η όρεξη να κάνουμε ένα μακρινό ταξίδι, δείχνει την ικανότητα αυτής της μοτοσυκλέτας να δημιουργεί ευχάριστες συνθήκες για να απολαύσεις την πολύωρη οδήγηση. Αυτή άλλωστε δεν είναι η αποστολή των τουριστικών μοτοσυκλετών;      

 

Royal Enfield Himalayan 440: Η αερόψυκτη γενιά επιστρέφει! Εξατάχυτο κιβώτιο και αναβαθμισμένος εξοπλισμός

Ο αντικαταστάτης του πρώτου Himalayan 411 ξαναχτυπά την πόρτα της ευρωπαϊκής αγοράς
royal enfield himalayan 440
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/9/2026

Συμπληρώνεται φέτος μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση μιας πολύ σημαντικής μοτοσυκλέτας για τη Royal Enfield. Το Himalayan 411 έφερε τον πρώτο νέο κινητήρα της Royal Enfield μετά από πολλές δεκαετίες βασισμένες στο ίδιο δίδυμο των “αρχαίων” μονοκύλινδρων των Bullet 350 και 500. Η κίνηση αυτή σηματοδότησε μια απότομη και τεράστιας σημασίας στροφή στη στρατηγική ανάπτυξης της εταιρείας, η οποία έκτοτε έχει παρουσιάσει πληθώρα νέων κινητήρων.

Ένας εξ αυτών ήταν ο αερόψυκτος μονοκύλινδρος LS410 που με τα 411 κυβικά του τροφοδότησε την πρώτη γενιά Himalayan 411, μοντέλο που έμεινε στην παραγωγή ως το 2024, πριν η Royal Enfield σταματήσει να το κατασκευάζει όταν κατέφτασε η νέα υγρόψυκτη γενιά του Himalayan 450.

Στο μεταξύ όμως είχε ήδη δείξει την επόμενη μέρα του αερόψυκτου κινητήρα όταν λάνσαρε τον LS440, υπερκυβισμένο στα 443 κυβικά εκατοστά και ντεμπουτάροντας στο Scram 440. Με αυτόν ακριβώς τον κινητήρα οι Ινδοί επαναφέρουν στη γκάμα τους το αερόψυκτο Himalayan ως 440 πλέον.

Royal Enfield Himalayan 440

Από τις εικόνες γίνεται άμεσα σαφές πως το νέο μοντέλο δεν έχει καμιά σχεδόν εμφανισιακή διαφορά από το παλιότερο Himalayan 411 που γνωρίζαμε και στην ελληνική αγορά: Ίδια σχεδίαση, ίδιες αναρτήσεις και φρένα, ίδιες διαστάσεις.

Αλλάζει προφανώς ο κινητήρας, μεγαλώνοντας τη χωρητικότητά του μέσω διεύρυνσης του πιστονιού. Ο αρχικός κινητήρας LS410 των 411 cc είχε διαστάσεις 78 x 86 mm, με τον νέο να ανεβαίνει στα 443 cc με διαστάσεις 81 x 86 mm, παραμένοντας δηλαδή σε εμφανώς υποτετράγωγη γεωμετρία.

Από πλευράς απόδοσης η διαφορά είναι ελάχιστη: 24,3 hp στις 6.500 rpm δήλωνε στα 411 κυβικά, 25,4 στις 6.250 δηλώνει τώρα με 443 cc, ενώ και η ροπή δεν έχει αλλάξει δραστικά με 3,5 kgm στις 4.000 rpm, από 3,3 στις ίδιες στροφές πριν.

Royal Enfield Himalayan 440

Η μεγάλη διαφορά είναι στο σύστημα μετάδοσης, όπου η Royal Enfield αναβάθμισε το κιβώτιο σε εξατάχυτο από πεντατάχυτο, βελτιώνοντας την ικανότητα της μοτοσυκλέτας στον αυτοκινητόδρομο.

Μια ακόμη αναβάθμιση βρίσκουμε στο μπροστινό φρένο, το οποίο παραμένει με διπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 300 mm, αλλά η Royal Enfield μας λέει πως έχει χρησιμοποιήσει μεγαλύτερα έμβολα στη δαγκάνα ώστε να παρέχει περισσότερη δύναμη.

Επιπλέον, νέα προσθήκη στο Himalayan 440 είναι το δικάναλο ABS με δυνατότητα απενεργοποίησης στον πίσω τροχό.

Royal Enfield Himalayan 440

Μια ακόμη διαφορά του 440 ως προς το 411 είναι αόρατη στο μάτι αλλά έχει ουσία, καθώς το υποπλαίσιο δηλώνει ενισχυμένο για αυξημένη αντοχή στο βαρύ φόρτωμα.

Τέλος, νέος είναι ο LED προβολέας με (θεωρητικά) ισχυρότερη δέσμη, ενώ νέα είναι και τα όργανα με ένα μεγάλο στρογγυλό κεντρικό ρολόι που φιλοξενεί το ταχύμετρο με μια ψηφιακή οθόνη LCD μέσα του, ενώ δίπλα ένα μικρότερο στεγάζει το σύστημα πλοήγησης Tripper.

Royal Enfield Himalayan 440

Κατά τα λοιπά, το νέο Himalayan 440 ακολουθεί πιστά τα γεωμετρικά στοιχεία του προκατόχου του, με τροχούς 21 και 17 ιντσών μπρος-πίσω, τις ίδιες αναρτήσεις με διαδρομές 200 και 180 mm, ρεζερβουάρ 15 λίτρων, ελάχιστη απόσταση από το έδαφος 200 mm και ύψος σέλας στα 800 mm.

Μια τελευταία διαφορά εντοπίζουμε στο ζύγι, καθώς το νέο 440 δηλώνει 199 υγρά κιλά, δηλαδή 8 περισσότερα από αυτά που δήλωνε το 411.

Στην Ινδία το Himalayan 440 παρουσιάστηκε σε τρία χρώματα – λευκό, καφέ και μαύρο – και το περιμένουμε να έρθει και στην Ευρώπη ως απλούστερη και οικονομικότερη εναλλακτική στο υγρόψυκτο Himalayan 450.

Ετικέτες