Yamaha: Με αγωνιστικό κιβώτιο Seamless το επόμενο R1

Νέα σχέδια με λεπτομέρειες από την πατέντα της Yamaha

Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/6/2022

Το Σεπτέμβρη του 2018 ήρθαν στο φως της δημοσιότητας οι πρώτες πληροφορίες για την πατέντα που είχε καταθέσει η Yamaha, η οποία αφορούσε ένα κιβώτιο ταχυτήτων seamless σε κινητήρα R1. Στα τέλη του 2020 μια αντίστοιχη πατέντα για κιβώτιο seamless σε μοτοσυκλέτα παραγωγής είχε καταθέσει και η Ducati, δείχνοντας πως τα επόμενα χρόνια στην κατηγορία των superbike θα αντικατασταθούν τα συστήματα quick-shifter Up/Down με κιβώτια seamless, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις κορυφαίες εκδόσεις τους που έχουν “homologation” για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul-SBK, δηλαδή τα Yamaha R1-M και Ducati Panigale V4R.

Ο λόγος που –στην αρχή τουλάχιστον – τα κιβώτια seamless θα τα δούμε μόνο σε συγκεκριμένα μοντέλα παραγωγής, δεν είναι μόνο το υψηλό κόστος κατασκευής και εξέλιξής τους, αλλά και ο εξαιρετικά περίπλοκος σχεδιασμός τους που αποτελείται από πολλά μικρού μεγέθους εξαρτήματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αντοχή τους στο χρόνο και το κόστος συντήρησης από τα δίκτυα των συνεργείων της κάθε χώρας και όχι από εξειδικευμένους μηχανικούς των εργοστασιακών ομάδων, όπως συμβαίνει έως τώρα. Θυμίζουμε πως τα seamless κιβώτια ταχυτήτων έκαναν πρώτη φορά την εμφάνισή τους στα MotoGP από την Honda και έκτοτε χρησιμοποιούνται απ’ όλες τις εταιρείες, όμως τα πρώτα χρόνια μόνο της Honda δούλευε ως seamless και στα κατεβάσματα ταχυτήτων. Οι πατέντες για τα seamless κιβώτια παραγωγής της Yamaha και της Ducati ακολουθούν την ίδια φιλοσοφία με τα αγωνιστικά, όμως έχουν διαφορετικό σχεδιασμό και λιγότερα μηχανικά μέρη. Αναλυτικά για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των seamless κιβωτίων, αλλά και τις διαφορές που έχουν με τα συμβατικά και DCT κιβώτια, μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Το βέβαιο είναι, πως οι νέοι αυστηρότεροι κανονισμοί του WSBK που περιορίζουν τη δυνατότητα μεγάλης κλίμακας αλλαγών σε σχέση με τα μοντέλα παραγωγής, έχουν κάνει πράξη την φράση: “Οι αγώνες βελτιώνουν το είδος”.

Χάρη σε αυτούς τους αυστηρότερους κανονισμούς η Kawasaki στο ZX10-RR, η BMW στο M1000RR και η Yamaha στα νέα R1 χρησιμοποιούν πολύ υψηλής ποιότητας και τεχνολογίας συστήματα κίνησης των βαλβίδων (σκλήρυνση μετάλλων DLC (diamond like coating) σε εκκεντροφόρους και ενδιάμεσα κοκοράκια για , κούφιες βαλβίδες τιτανίου, προηγμένα συστήματα λίπανσης κ.τ.λ. ώστε σε αγωνιστική χρήση να δουλεύουν αξιόπιστα σε πολύ υψηλότερες στροφές.

Οπότε αν θέλουν οι μοτοσυκλέτες τους στο Motul-WSBK να έχουν seamless κιβώτιο, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να έχει seamless και έκδοση παραγωγής που θα βασίζεται η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

https://bit.ly/MOTO_682

Νέα Μοντέλα

Kawasaki Ninja H2: Επιστρέφει με πολλές αλλαγές και 207 ίππους

Η υπερτροφοδοτούμενη supersport εντάσσεται ξανά στη γκάμα της Kawasaki μετά από εξαετή απουσία

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/9/2026

Πριν λίγες μέρες η Kawasaki είχε προαναγγείλει την επιστροφή του Ninja H2 στη γκάμα του 2027, μοντέλο που είχε εξαφανιστεί το 2021 με την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro 5. Η επανεμφάνισή του έγινε εφικτή χάρη σε σωρεία αλλαγών που έκαναν οι Ιάπωνες στον κινητήρα, κατεβάζοντας την απόδοσή του στα ίδια περίπου επίπεδα με το sport touring Ninja H2 SX.

Η μοτοσυκλέτα που πρώτη φόρεσε το νέο έμβλημα της Kawasaki, το “River Mark”, έχει υποστεί κάμποσες αλλαγές στον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα της, στοχεύοντας σε ενισχυμένη απόδοση εκεί που μετρά περισσότερο, στις χαμηλομεσαίες στροφές:

Επανασχεδιασμένη φτερωτή στον υπερσυμπιεστή
Νέα πιστόνια
Νέος κύλινδρος
Νέοι εκκεντροφόροι
Νέα σώματα ψεκασμού
Νέα εξάτμιση με λαιμούς διαφορετικής διαμέτρου και μικρότερο βάρος
Νέα κλιμάκωση στο κιβώτιο ταχυτήτων.

Το τελικό αποτέλεσμα δηλώνει 197,3 ίππους (147,1 kW) στις 11.000 σ.α.λ. και 13,8 χιλιογραμμόμετρα στις 8.500 σ.α.λ., ενώ συνυπολογίζοντας και την επίδραση του συστήματος RAM Air η μέγιστη ισχύς ανέρχεται σε 207 ίππους (154 kW), έχοντας να κινήσουν 238 κιλά υγρού βάρους. Πρόκειται για νούμερα που προσεγγίζουν σχεδόν απόλυτα την ονομαστική απόδοση της sport touring έκδοσης Ninja H2 SX, που δηλώνει 0,1 ίππους και 0,2 χιλιογραμμόμετρα παραπάνω στις ίδιες στροφές.

Το ατσάλινο πλαίσιο-χωροδικτύωμα που μοιράζεται με την κορυφαία έκδοση H2R των 306 ίππων – η οποία δεν βγάζει πινακίδα, έτσι παρέμεινε στη γκάμα της Kawasaki εν τη απουσία του Η2. Στις αναρτήσεις βρίσκουμε το ανεστραμμένο πιρούνι KYB AOS-II και πίσω ένα αμορτισέρ Öhlins TTX36, ενώ οι νέες δαγκάνες Brembo Hypure έρχονται να αναβαθμίσουν το σύστημα πέδησης του μοντέλου.

Η Kawasaki εμπλούτισε το Η2 με νέα όργανα που προσφέρουν δύο επιλογές εμφάνισης, μέσω της οποίας διευκολύνεται η πρόσβαση σε όλες τις ρυθμίσεις των ηλεκτρονικών συστημάτων της μοτοσυκλέτας. Στη νέα Euro5+ γενιά οι Ιάπωνες επαναπρογραμμάτισαν τα συστήματα KTRC (traction control) και KLCM (launch control), ενώ προσθέτουν συνδεσιμότητα μέσω τηλεφώνου με την εφαρμογή Kawasaki Rideology App.

Παράλληλα, δίπλα στο βασικό μοντέλο προσφέρεται και η έκδοση Ninja H2 Carbon, ξεχωρίζοντας από το μπροστινό ανθρακονημάτινο φέρινγκ που είναι κατασκευασμένο από το ελαφρύ υλικό CFRP, ή Carbon-Fibre Reinforced Plastic.

Το πακέτο ηλεκτρονικών βοηθημάτων των Ninja H2 and H2 Carbon περιλαμβάνουν:

Kawasaki Cornering Management Function (KCMF)
Kawasaki TRaction Control (KTRC)
Kawasaki Launch Control Mode (KLCM)
Kawasaki Intelligent anti-lock Brake System (KIBS)
Kawasaki Quick Shifter (KQS)
Kawasaki Engine Brake Control (KEBC)
Öhlins σταμπιλιζατέρ τιμονιού
Cruise Control.

Το μοναδικό διαθέσιμο χρώμα και για τις δύο εκδόσεις, Ninja H2 και Ninja H2 Carbon, είναι το μαύρο με φινίρισμα που θυμίζει καθρέπτη, επισήμως ονομαζόμενο Mirror Coated Spark Black.