Yamaha Tricity 250/300/400

Ετοιμάζεται πλήρης γκάμα τρίτροχων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

31/5/2018

Πέρσι τέτοια εποχή, η Yamaha μας είχε καλέσει στη Ρώμη για την παρουσίαση όλων των μικρού κυβισμού scooter και μοτοσυκλετών που έχει στη γκάμα της και έχουν σχεδιαστεί για χρήση μέσα στην πόλη. Η παρουσίαση εκείνη είχε τον γενικό τίτλο Urban Mobility και φαινομενικά δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, αφού όλα σχεδόν τα scooter που οδηγήσαμε, τα είχαμε κάνει ήδη τεστ στην Ελλάδα. Όμως η μεγάλη είδηση προέκυψε όταν ρωτήσαμε γιατί δεν έχει κάποιο νέο μοντέλο στην κατηγορία των scooter με τους μεγάλους τροχούς των 16 ιντσών.

Η απάντηση ήταν ότι η Yamaha δεν πρόκειται να ασχοληθεί με αυτή την κατηγορία απευθείας, αλλά θα δώσει την δική της πρόταση μέσω μιας ολοκληρωμένης σειράς μοντέλων με τρεις τροχούς, όπως τα Tricity 125/155. Μάλιστα μιλώντας off the record με την υπεύθυνη στρατηγικού σχεδιασμού των scooter της Yamaha (ναι είναι γυναίκα), μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν αποφασίσει αν το γενικό marketing των τρίροδων θα έδινε βάρος προς τον τομέα της ασφάλειας ή προς τον τομέα του premium sport οχήματος. Μετά την παρουσίαση του Niken είναι πλέον σαφές ότι η Yamaha θέλει να τονίσει τον σπορ χαρακτήρα. Όμως ανάμεσα στα μονοκύλινδρα Tricity 125/155 και το τρικύλινδρο Niken, υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα στις επιδόσεις, αλλά και στην τιμή που πρέπει να καλυφθεί. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Αρχικά οι φήμες ήθελαν το TΜΑΧ να αποκτά πλαίσιο με δύο εμπρός τροχούς, όμως υπάρχουν δύο προβλήματα σε αυτή την περίπτωση. Το βασικότερο όλων είναι ότι λόγω κυβισμού, το TΜΑΧ δεν πωλείται στις περισσότερες χώρες της Ασίας. Αυτομάτως δηλαδή, ένα τρίροδο TΜΑΧ δεν θα μπορεί να πωληθεί στις μεγαλύτερες αγορές scooter του κόσμου. Το δεύτερο έχει να κάνει με την τιμή. Το Niken θα κοστίζει στην Ελλάδα €15.900, δηλαδή έχει σχετικά μικρή διαφορά τιμής από το TΜΑΧ DX των €13.900. Οπότε θα είναι δύσκολο ένα τρίροδο TΜΑΧ με σαφώς πιο μεγάλο κόστος κατασκευής να μην πλησιάσει κοντά στην τιμή του Niken.

Ποια είναι η λύση; Μα φυσικά η χρήση της πλατφόρμας του νέου XΜΑΧ. Το XMAX έχει στην Ευρώπη δύο εκδόσεις κυβισμού σε 300cc και 400cc, όμως στο ίδιο πλαίσιο μπαίνει και ο κινητήρας των 250 κυβικών για τις χώρες της Ασίας. Έτσι, αρκεί στη Yamaha να προσαρμόσει το εμπρός τμήμα του πλαισίου του XΜΑΧ για τοποθετηθεί το σύστημα αρθρώσεων και να δημιουργήσει μια πλήρη γκάμα τρίροδων scooter από τα 250 έως τα 400 κυβικά. Το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine έφτιαξε μια ψηφιακά επεξεργασμένη φωτογραφία για να απεικονίσει το πάντρεμα των αρθρώσεων με το πίσω τμήμα ενός XΜΑΧ. Πιθανότατα η Yamaha να κάνει ριζικές αλλαγές στον σχεδιασμό όλων των πλαστικών και η τελική εμφάνιση να μην έχει κανένα κοινό στοιχείο με τα XΜΑΧ, όμως είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσει να κρατήσει κοινά όσα περισσότερα μηχανικά μέρη μπορεί, για να μην εκτοξευτεί το κόστος παραγωγής. Θυμίζουμε ότι στόχος της είναι να βρεθεί απέναντι στα scooter με τροχούς μεγάλης διαμέτρου όπως το Honda SH 300i.

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi