Έρχεται στην Ελλάδα το νέο μικρό σκούτερ της Yamaha, το D'elight, με την κομψή και μοντέρνα εμφάνιση, και τις ικανοποιητικές επιδόσεις. Η εκλεπτυσμένη εμφάνισή του, είναι το πρώτο που το διαχωρίζει από τα υπόλοιπα σκούτερ της κατηγορίας του, και αν πάρουμε τις μετρητοίς τα λόγια της Yamaha, τότε οι επιδόσεις θα είναι το δεύτερο. Αρκετά κομψό και αντικειμενικά όμορφο, το D'elight είναι από εκείνα τα σκούτερ που όσοι δεν γνωρίζουν τον κόσμο των δύο τροχών, τα αποκαλούν "βεσπάκια", και άλλα τέτοια υποκοριστικά, ξεχωρίζοντάς τα από τα υπόλοιπα σκούτερ. Για τη Yamaha αυτό αποτελεί σκοπό, να ξεχωρίζει δηλαδή από το γενικό σύνολο, ώστε ο ιδιοκτήτης του D'elight να απολαμβάνει μια προσιτή μοναδικότητα. Με τιμή μάλιστα στα 1.990 Ευρώ, το προσιτό είναι δεδομένο!
Το D'elight κινείται από έναν μονοκύλινδρο τετράχρονο κινητήρα, 114 κυβικών και έχει ιδιαίτερα μικρές διαστάσεις. Κάτω από τη σέλα έχει χώρο για ένα jet κράνος, και επίπεδη ποδιά, οπότε σε συνδυασμό με το μικρό του μέγεθος θα είναι ιδιαίτερα πρακτικό στις καθημερινές μετακινήσεις.
Ως καθημερινό μέσο λοιπόν, το D'elight προτείνεται από τη ΥΑΜΑΗΑ για την οικονομία καυσίμου, την πρακτικότητά του, και την ξεχωριστή, μοντέρνα εμφάνιση. Η διάθεσή του ξεκινά τον Αύγουστο σε όλη την Ελλάδα, μέσα από το δίκτυο συνεργατών της εταιρίας. Μια νέα, πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση στα μικρά σκούτερ, για να... βρει το φώς του όποιος έψαχνε κάποιο με κλασσική εμφάνιση και μοντέρνα χαρακτηριστικά!
Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
26/6/2026
Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.
Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.
Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.
Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.
Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;
Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.
Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.
Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.
