Buon compleanno Valentino Rossi! - Ο γιατρός κλείνει τα 45

Την επόμενη χρονιά θα γίνει το μεγάλο πάρτι καθώς θα γιορτάσει τον αγαπημένο του αριθμό
motomag O Valentino Rossi γίνεται 45 - Buon compleanno!
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

16/2/2024

Ο θρύλος του MotoGP, Valentino Rossi κλείνει σήμερα 16/2/2024 τα 45 του χρόνια, με τον Ιταλό να συνεχίζει να αποτελεί μεγάλο αστέρι το οποίο ξεπέρασε τα στενά όρια του μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Πριν από 45 έτη και συγκεκριμένα στις 16 Φεβρουαρίου του 1979 στο Urbino της Ιταλίας γεννιέται ο Valentino Rossi. Ο γιος του Graziano Rossi και της Stefania Palma ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του ο οποίος αγωνιζόταν στα 250 και 500 κυβικά. Ο Rossi το 1996 έκανε την εμφάνιση του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών στην κατηγορία των 125 κυβικών, με την ομάδα της Aprilia κερδίζοντας το GP του Brno της Τσεχίας.

O Valentino Rossi γίνεται 45 - Buon compleanno!

Το 1997 ο Valentino Rossi με την ομάδα της Nasttro Azzurro Aprilia σημειώνει 11 νίκες κατακτώντας το πρώτο του πρωτάθλημα και κάπου εκεί ο “Γιατρός” συστήνεται για τα καλά στο ευρύ κοινό του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Τα ιδιαίτερα σκετσάκια πανηγυρισμών που σκαρφίζεται η ομάδα του Rossi σε συνεργασία με τον ίδιο μετά τις νίκες του, κάνουν τον νεαρό Ιταλό ακόμη πιο δημοφιλή στο κοινό της μοτοσυκλέτας -και όχι μόνο.

Έναν χρόνο αργότερα, το 1998, ο Rossi ανεβαίνει στα 250 κυβικά, με τον Ιταλό να κερδίζει πέντε φορές τη συγκεκριμένη χρονιά. Το 1999 με την ομάδα της Nasttro Azzurro Aprilia κατακτά 9 νίκες κερδίζοντας τον δεύτερο Παγκόσμιο Τίτλο του αυτή τη φορά σε διαφορετική κατηγορία.

O Valentino Rossi γίνεται 45 - Buon compleanno!

Το 2000 έρχεται η πολυπόθητη προαγωγή, με τον Rossi να ανεβαίνει στα GP500, με την ομάδα Nastro Azzurro Honda. Ο Ιταλός εκείνη τη χρονιά οδηγούσε την Honda NSR500, πετυχαίνοντας μάλιστα και δύο νίκες. Το 2001 ήταν το κύκνειο άσμα των δίχρονων 500αριων με τον Valentino Rossi να αναδεικνύεται Παγκόσμιος Πρωταθλητής για τρίτη φορά στην καριέρα του, κερδίζοντας τους 11 από τους 16 αγώνες της χρονιάς.

Στην νέα τετράχρονη εποχή του MotoGP ο Valentino Rossi συνέχισε να κυριαρχεί με την ομάδα της Honda. O Ιταλός κατάφερε να πάρει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2002 και 2003 με την τελευταία χρονιά του στη Honda να είναι επεισοδιακή. Ο χωρισμός Rossi – Honda ήταν δραματικός με τον Ιταλό να μετακομίζει στη Yamaha το 2004.

Πηγαίνοντας στην ομάδα Gauloises Fortuna Yamaha ο Rossi το 2004 είχε να αποδείξει πολλά κυρίως στην προηγούμενη του ομάδα, τη Repsol Honda. Ο Ιταλός με 9 νίκες σε 16 αγώνες κατακτά τον έκτο του Παγκόσμιο Τίτλο με τη νέα του ομάδα. Το 2005 ο “Γιατρός” συνεχίζει αυτό που ξεκίνησε την προηγούμενη χρονιά. Με 11 νίκες με την M1 κατακτά για έβδομη φορά στην καριέρα του Παγκόσμιο Τίτλο.

O Valentino Rossi γίνεται 45 - Buon compleanno!

Φρένο στην κυριαρχία Rossi – Yamaha βάζουν τις δύο επόμενες χρονιές οι Nicky Hayden με Honda και Casey Stoner με Ducati. To 2008 o Rossi επανέρχεται στον θρόνο του με την Yamaha κατακτώντας τον όγδοο του Παγκόσμιο Τίτλο. To 2009 έμελλε να είναι η χρονιά η οποία ο Valentino Rossi θα κέρδιζε τον ένατο και τελευταίο Παγκόσμιο Τίτλο του στο MotoGP.

Το 2011 ο Rossi κάνει το όνειρο των Ιταλών πραγματικότητα καθώς ο “Γιατρός” μετακομίζει στην Ducati ωστόσο τα πράγματα δεν κυλούν όπως θα ήθελαν και οι δύο πλευρές. Πτώσεις, γκρίνια και τσακωμοί ήταν αυτό που χαρακτήρισε την εποχή Rossi - Ducati. Και κάπως έτσι ο Valentino Rossi επιστρέφει στην αγαπημένη της καρδιάς του την M1. To 2019 στο Assen ο Rossi κερδίζει για τελευταία φορά στην καριέρα του, με το τελευταίο του βάθρο να επιτυγχάνεται το 2020 στο GP της Jerez.

O Valentino Rossi γίνεται 45 - Buon compleanno!

Στα τέλη του 2021 ο Ιταλός άσσος αποφάσισε να πει το στερνό αντίο στο MotoGP, αφήνοντας πίσω του μια λαμπρή καριέρα, γεμάτη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, νίκες, βάθρα, σπουδαίες στιγμές και πολλά-πολλά ρεκόρ που είναι δύσκολο να αποτυπωθούν σε μερικές γραμμές. Ο Rossi ταυτόχρονα άφησε μια κληρονομιά η οποία θα μείνει για πάντα γραμμένη με χρυσά γράμματα καθώς αποτέλεσε μια περσόνα η οποία ξεπέρασε τα στενά όρια των αγώνων μοτοσυκλέτας, χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως ο Rossi λατρεύεται στην Ιταλία περισσότερο και από τον Πάπα.

Ο εορτάζοντας Rossi μπορεί να μην αγωνίζεται πλέον στις μοτοσυκλέτες ωστόσο ο ίδιος συνεχίζει να βρίσκεται στις πίστες και συγκεκριμένα στους αγώνες αυτοκινήτου, με τον Ιταλό να έχει βάλει ως στόχο τα επόμενα χρόνια να βρεθεί στον 24ωρο αγώνα αντοχής του Le Mans στην κορυφαία κατηγορία LMP1. Επιπρόσθετα ο Rossi μέσω της ακαδημίας του VR46 Academy και της ομάδας του στο MotoGP συνεχίζει να κάνει το όνειρο πολλών αναβατών πραγματικότητα καθώς προσφέρει πολύτιμες συμβουλές και οικονομική υποστήριξη σε πολλούς από αυτούς.

O Valentino Rossi γίνεται 45 - Buon compleanno!

Του ευχόμαστε να συνεχίζει να αποτελεί πηγή έμπνευσης για όλους τους φαν του μηχανοκίνητου αθλητισμού και της μοτοσυκλέτας στην υφήλιο.

O Valentino Rossi γίνεται 45 - Buon compleanno!
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.