Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Aragon Sprint: Απόλυτη επικράτηση Marc Marquez

Και ολοκληρωτική καταπόντιση Bagnaia
MotoGP Aragon Sprint: Απόλυτη επικράτηση Marc Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/6/2025

Μία δυνατή μάχη εξελίχθηκε στο τέλος του Sprint μεταξύ VR46 και KTM από την οποία απρόσμενος νικητής βγήκε ο Aldeguer που ανέβηκε στο βάθρο λίγο πιο εύκολα.

Όταν γράφαμε πριν από λίγη ώρα πως ο Bagnaia δεν θα μπορέσει να παλέψει παρά μόνο για την τελευταία θέση του βάθρου και πιο κάτω, δεν περιμέναμε πως το ποιο κάτω θα είναι στην 12η θέση, σε έναν αγώνα που έδειξε από τον πρώτο γύρο πως με δυσκολία θα μείνει εντός δεκάδας.

Καμία από τις δύο εργοστασιακές Ducati δεν ξεκίνησε ομαλά ωστόσο, με τον Marquez να σπινάρει και να ακουμπά με την μοτοσυκλέτα του Acosta που εξαιτίας της κακής εκκίνησης είχε προφτάσει να μπει εμπρός.

Ο Alex Marquez αντιθέτως έφυγε πολύ καλά ανοίγοντας την διαφορά από τον Alex Marquez έχοντας τον Morbidelli πίσω του.

Οι πρώτοι γύροι είχαν αρκετές μάχες για τις πίσω θέσεις, από τις οποίες ο Bagnaia έβγαινε χαμένος με Quartararo και Vinalles να φτάνουν να έχουν μία κόντρα με επαφές.

Πιο μπροστά ο Aldeguer ανέβαινε την μία πίσω από την άλλη θέση, περνώντας από τον Acosta και λίγο πιο δύσκολα από τον Morbidelli.

Στο μεταξύ την αρχή είχε κάνει ο Marc Marquez, προσπερνώντας την πρώτη της VR46 με μικρή μεταξύ τους μάχη, ξεκινώντας με φρένα και κρατώντας την καλύτερη γραμμή, για να αλλάξουν αμέσως μετά ξανά θέση και να το επαναλάβουν.

Έληξε πολύ σύντομα με οριστική νίκη του Marc Marquez που γρήγορα πλησίασε τον αδερφό του. Το μαλακό ελαστικό δεν βοήθησε όσο θα έπρεπε παρόλο που ήταν μία σωστή επιλογή για το μικρό μήκος του αγώνα. Σύντομα όμως ο Marc Marquez το ξεπέρασε και πλησιάζοντας τον Alex, τον ξεπέρασε και αυτόν.

Δεν νίκησε απλά, είχε τον ταχύτερο ρυθμό με διαφορά σήμερα από νωρίς και μέχρι στιγμής έχει επικρατήσει απόλυτα στο Aragon, ενώ δεν φαίνεται και κανείς άλλος να μπορεί να τον κοντράρει!

Θέση

Ν#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

1

93

Marc Marquez

Ducati

19:43.026

2

73

Alex Marquez

Ducati

2.080

3

54

Fermin Aldeguer

Ducati

4.630

4

21

Franco Morbidelli

Ducati

5.944

5

37

Pedro Acosta

KTM

6.095

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

6.379

7

12

Maverick Viñales

KTM

7.213

8

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

8.343

9

33

Brad Binder

KTM

9.982

10

25

Raul Fernandez

Aprilia

11.427

11

20

Fabio Quartararo

Yamaha

13.331

12

63

Francesco Bagnaia

Ducati

14.017

13

43

Jack Miller

Yamaha

16.494

14

42

Alex Rins

Yamaha

17.202

15

88

Miguel Oliveira

Yamaha

18.287

16

5

Johann Zarco

Honda

19.284

17

23

Enea Bastianini

KTM

19.841

18

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

23.763

19

35

Somkiat Chantra

Honda

31.069

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

 

7

Augusto Fernandez

Yamaha

14:34.888

 

36

Joan Mir

Honda

05:00.265

 

Ετικέτες