Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP-Jorge Martin: "Βλέπει" πρωτάθλημα με Aprilia αλλά όχι άμεσα

Αισιόδοξος για τη δυναμική της μοτοσυκλέτας του ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής
Jorge Martin με Aprilia για το παγκόσμιο πρωτάθλημα
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/1/2025

Στην πρώτη του χρονιά ως εργοστασιακός αναβάτης της Aprilia ο Παγκόσμιος Πρωταλθητής Jorge Martin δεν αισθάνεται και πολύ σίγουρος αναφορικά με τις πιθανότητες που έχει να υπερασπιστεί με επιτυχία τον τίτλο του.

Μεταγραφή σοκ ήταν αυτή του Jorge Martin στην εργοστασιακή ομάδα της Aprilia το περασμένο καλοκαίρι με το Ισπανό να εγκαταλείπει την Ducati πριν ακόμη καταφέρει να κατακτήσει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς το Borgo Panigale που έριξε το μεταγραφικό βάρος στον Marc Marquez για μια θέση στην εργοστασιακή ομάδα κλείνοντας παράλληλα την πόρτα στον άνθρωπο που τελικά κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Τα μηνύματα για τον Martin από την μοτοσυκλέτα με την οποία θα αγωνιστεί τη νέα σεζόν ήταν θετικά από τις πρώτες κιόλας δοκιμές που είχε μαζί της λίγο μετά τα μέσα Νοεμβρίου, με τον Ισπανό να νιώθει άνετα στη σέλα της από την πρώτη στιγμή. 

Ωστόσο ο Martin πιστεύει ότι έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει μέχρι να φτάσει στο σημείο να διεκδικεί σταθερά την πρώτη θέση στο βάθρο και να έχει έτσι τις πιθανότητες που χρειάζεται για να κατακτήσει τον δεύτερο τίτλο στην καριέρα του.

Jorge Martin με Aprilia για το παγκόσμιο πρωτάθλημα

Σε σχετικές του δηλώσεις ο Ισπανός δεν απέκλεισε την πιθανότητα να είναι σε θέση να ανεβαίνει στο βάθρο από φέτος. Όμως ένα τέτοιο αποτέλεσμα και ακόμη περισσότερο μια νίκη σε έναν αγώνα θα είναι μια πραγματική πρόκληση και κάτι που θα έκανε τον Μαδριλένο "πολύ περήφανο", όπως δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο Martin εστίασε στη συνεχή πρόοδο που πρέπει να λαμβάνει μέρος αναφορικά με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του ώστε να είναι σε θέση να διεκδικήσει εκ νέου το πρωτάθλημα, κάτι που βλέπει ότι μπορεί να είναι εφικτό από το 2026. "...για τώρα, εγώ απλά πρέπει να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ", συμπλήρωσε ο Martin, ο οποίος βέβαια μπορεί απλά να ρίχνει στάχτη στα μάτια των αντιπάλων του με αυτές τις δηλώσεις. 

Η Aprilia έδειξε πέρσι ότι μπορούσε να ανταγωνιστικεί τις Ducati μόνο στις αρχές της σεζόν. Έπειτα "ξεφούσκωσε" με τον Vinales να τερματίζει τελικά έβδομος στο MotoGP, ως ο καλύτερος αναβάτης των Ιταλών με 190 βαθμούς και πίσω και από τις ΚΤΜ και GASGAS.