Flatrock Motorsports Park - Νέα ασφάλτινη πίστα στις Η.Π.Α. με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Τμήμα της θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ακόμα σταθμό για τα MotoGP στα επόμενα χρόνια

motomagFlatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/1/2024

Μία νέα -τεραστίων διαστάσεων- πίστα έχει αρχίσει να ετοιμάζεται στο Nashville του Tennessee των Η.Π.Α., η οποία θα έχει συνολικό μήκος 9,493 χιλιομέτρων, με την διαδρομή να αποτελείται από 34 στροφές (!), ενώ μία εξ αυτών θα έχει θετική κλίση… 30 μοιρών!

Οι Η.Π.Α. είναι μία αχανής έκταση, όπου μεγάλο τμήμα της έχει μείνει είτε μερικώς είτε ολικώς ανεκμετάλλευτο. Παρέχει έτσι τον χώρο για την δημιουργία μίας μεγάλης πίστας, η οποία δεν θα αποτελεί μόνο αυτό, αλλά θα λειτουργεί και σαν πολυχώρος, με εστιατόρια, ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα, χώρο για συναυλίες κ.α.

Αυτό σκέφτηκε να κάνει και ο Γερμανός μηχανολόγος-μηχανικός Hermann Tilke, μαζί με άλλους μετόχους στο Nashville του Tennessee. Μιλάμε για έναν άνθρωπο με αρκετή εμπειρία στη σχεδίαση και την κατασκευή πιστών, έχοντας υπάρξει υπεύθυνος για την δημιουργία ή αναδιάρθρωση για πάνω από 50 σε όλο τον κόσμο. Μερικές εξ αυτών είναι η πίστα της Καταλονίας, η Buddh International Circuit της Ινδίας, αλλά και η Circuit of the Americas στο Όστιν του Τέξας και πολλές ακόμα. Μάλιστα, ο Γερμανός είναι ένας από τους τέσσερις σχεδιαστές που έχουν αναγνωριστεί από την FIA, ενώ είναι ο μόνος που έχει πάρει άδεια να σχεδιάζει πίστες για την F1. Στο Nashville εδρεύει και η εταιρεία Trackhouse Entertainment του Justin Marks, η οποία αποτελεί τον βασικό χορηγό της δορυφορικής ομάδας της Aprilia στα MotoGP.

Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Μπορεί η περιοχή γύρω από τον ποταμό Μισισιπή, όπου βρίσκεται και το Tennessee να είναι κατά κύριο λόγο επίπεδη, ωστόσο η Flatrock αναμένεται να έχει αρκετές υψομετρικές διαφορές, χωρίς όμως να διευκρινίζεται πόσο έντονες θα είναι. Η πίστα εντοπίζεται στην περιοχή Rockwood του Tennessee, κοντά στον αυτοκινητόδρομο I-40 και 112 χιλιόμετρα μακριά από το Knoxville και 211 από το Nashville.

Πέραν της υψομετρικής διαφοράς, που αναμφίβολα κάνει μία πίστα πιο ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική, αλλά ταυτόχρονα και πιο τεχνική -ειδικά όσον αφορά τις μοτοσυκλέτες η συνολική διαδρομή περιλαμβάνει 34 στροφές (!), ενώ μία εξ αυτών έχει κλίση 30°. Για να σας δώσουμε μία εικόνα, η συγκεκριμένη κλίση είναι μόλις μία μοίρα μικρότερη από την οβάλ πίστα της Daytona, όπου τρέχουν και με μοτοσυκλέτες, ενώ είναι 9 μεγαλύτερη από τις δύο στροφές που είχε η οβάλ πίστα της Monza στην Ιταλία, από τις πρώτες στροφές με κλίση που είδε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός σε πίστα. Το MOTO έχει εμπειρία από τέτοιου είδους στροφές, καθώς έχουμε βρεθεί σε αντίστοιχη πίστα για την παρουσίαση ελαστικών της Continental, όπου στο τελευταίο κομμάτι η κεκλιμένη στροφή ήταν τόσο απότομη που είχε συγκεκριμένο εύρος ταχύτητας στο οποίο έπρεπε να παραμείνεις (πάνω από 120 και κάτω από 250 χ.α.ω.) για να μην πέσεις ή να μην απογειωθείς, αντίστοιχα!

Η τόσο μεγάλη έκταση της πίστας δίνει την δυνατότητα δημιουργίας διαφορετικών τμημάτων, για ποικίλες χρήσεις. Έτσι, από τα 9.493 μέτρα, τα 5.631 χαρακτηρίζονται ως “Club Circuit” για χρήση από ιδιώτες, trackday και διάφορες άλλες διοργανώσεις. Από την άλλη, υπάρχει μία μικρότερη εκδοχή 4.296 μέτρων, η οποία έχει ήδη λάβει έγκριση τύπου Grade 2 από την FIA, ενώ αναμένεται και έγκριση από την FIM για αγώνες MotoGP, Motul WSBK κ.α. Το Grade 2 της FIA σημαίνει ότι η Flatrock μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες αυτοκινήτων -όχι όμως και Formula 1, τουλάχιστον προς το παρόν.

Εντός του χώρου της πίστας, εκτός από την διαδρομή των 9.493 μέτρων, θα υπάρχουν επίσης ένα club και ένα εστιατόριο, ενώ στόχος είναι να κατασκευαστούν ακόμα ξενοδοχείο, ζυθοποιείο, εμπορικό κέντρο, αλλά και ένας αμφιθεατρικός χώρος ικανός να φιλοξενήσει συναυλίες και άλλες διοργανώσεις. Ακόμη, υπάρχουν σχέδια και για την κατασκευή πίστας καρτ. Στον ευρύτερο χώρο έχουν κατασκευαστεί επίσης βίλες και χώροι στάθμευσης για τους λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού -και όσους μπορούν να υποστηρίξουν την αγορά τους- με στόχο να έχουν εύκολη πρόσβαση στην πίστα. Οι μισές έχουν ήδη πουληθεί και το ίδιο ισχύει για τις 23 από τις 40 συνολικά ιδιόκτητες θέσεις στάθμευσης.

Το πρώτο από τα τρία σκέλη της πίστας έχει ήδη ασφαλτοστρωθεί, ενώ τα υπόλοιπα δύο υπολογίζεται να ολοκληρωθούν μέχρι την άνοιξη του 2024. Οι έντονες βροχοπτώσεις και η έντονη ζέστη είναι μερικά από τα εμπόδια που έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν τα συνεργεία κατά την διάρκεια των εργασιών, που μαζί με άλλα ζητήματα που έχουν ανακύψει έχουν εμποδίσει την γρήγορη ολοκλήρωσή τους. Μέχρι το τέλος της χρονιάς που διανύουμε, ωστόσο, αναμένεται να έχει ανοίξει και τις πύλες της.

Τον τελευταίο καιρό οι Αμερικανοί φαίνεται ότι προσπαθούν να επανέλθουν στην πρότερη δόξα τους στο παγκόσμιο στερέωμα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η δημιουργία της Flatrock Motorsports Park αποτελεί ένα ακόμα σκαλοπάτι για εκεί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Αμερικανοί αποτελούσαν την υπερδύναμη την δίχρονη εποχή των GP μέχρι και τη δεκαετία του 1990 (βλ. Kenny Roberts Jr., Waine Rainey, Eddie Lawson, Freddie Spencer κ.α.). Έκτοτε, άρχισαν να χάνονται από το προσκήνιο, διατηρώντας την παρουσία τους σε MX και Supercross. Στα GP, ωστόσο, την θέση τους ήρθαν να καλύψουν αρχικά οι Ιταλοί και πολύ σύντομα ακολούθησαν και οι Ισπανοί. Τώρα, φαίνεται ότι θέλουν να ανακάμψουν, παίρνοντας έναν πιο ενεργό ρόλο στον χώρο, θέτοντας το πλαίσιο για να έρθουν, στο μέλλον, και οι αναβάτες που θα ξεχωρίσουν στο χώρο.

Ετικέτες

motogp

trackhouse

νέα πίστα

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.