John Dodds - Έφυγε από την ζωή ο πρώην αγωνιζόμενος των GP
Ο Αυστραλός ήταν 80 ετών
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
1/2/2024
Μετά τον πρόωρο θάνατο του Anthony Gobert, η μηχανοκίνητη σκηνή της Αυστραλίας θρηνεί τον χαμό ενός ακόμα αναβάτη, ο οποίος είχε αγωνιστεί στα GP τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, τον John Dodds.
O John Dodds γεννήθηκε τα τέλη του 1943, με το ντεμπούτο του στους αγώνες να έρχεται το 1966, σε ηλικία 23 ετών. Ο πρώτος αγώνας στον οποίο έλαβε μέρος ήταν στην πίστα της τότε Δυτικής Γερμανίας, το Hockenheimring, στην κατηγορία των 500 κυβικών.
Έκτοτε θα συνέχιζε μέχρι και το 1978, όταν και αποσύρθηκε από τους αγώνες. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να κερδίσει τέσσερα Grand Prix. Το πρώτο του βάθρο ήρθε το 1968, πάνω σε μία Norton 500. Δύο χρόνια αργότερα, στις αρχές του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1970, ήρθε η πρώτη του νίκη πάνω σε μία Aermacchi 125 κυβικών, την οποία οδήγησε στο βρεγμένο Nordschleife στο Nurburgring. Συνολικά ο Αυστραλός είχε δει το βάθρο 21 φορές, με τον καλύτερο τερματισμό του σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα να έρχεται το 1973, όταν βρέθηκε στην τρίτη θέση πίσω από τους Dieter Braun και Teuvo Länsivuori στην κατηγορία των 250 κυβικών.
Ο Dodds βρέθηκε επίσης τρεις φορές στην τέταρτη θέση γενικής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος το 1971 στα 250 κυβικά και τις σεζόν 1973 και 1974 στα 350 κυβικά. Η τελευταία GP νίκη του ήταν στην ισπανική πίστα Montjuic το 1974. Μετά από 12 χρόνια, το γερμανικό GP των 250 κυβικών στο Nurbrurgring ήταν και το τελευταίο του, προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 1978.
O John Dodds ασχολούνταν επίσης ερασιτεχνικά με την μηχανολογία και του άρεσαν οι προκλήσεις. Γι’ αυτό και βοήθησε τον Kim Newcombe να εξελίξει τον δίχρονο κινητήρα του Diete Konig, με τον οποίο μάλιστα αγωνίστηκε στα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών του 1971 απέναντι στις κυρίαρχες τότε τετράχρονες MV Agusta, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Πέρα από τα GP, ο Αυστραλός ήταν επίσης από τους πρώτους αναβάτες που πήραν μέρος στο αρχικό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Formula 750, το 1973. Εκείνη την χρονιά θα ερχόταν δεύτερος, πίσω από τον θρύλο των GP, Barry Sheene, ο οποίος βρισκόταν ακόμα στις αρχές της αγωνιστικής του καριέρας. Την επόμενη χρονιά, το 1974, ο Dodds κατάφερε τελικά να κατακτήσει τον τίτλο της Formula 750, πάνω σε μία Yamaha ΤΖ 350 δίχρονων κυβικών.
MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν
Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
22/7/2026
Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.
Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.
Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.
Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.
Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.
Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.
Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.
Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.
Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.
Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.
Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.
Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.
Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.
Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.
