Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP: Πιθανή η επιστροφή του Fermin Aldeguer στη Βραζιλία

Ο Ισπανός αναβάτης της Gresini ετοιμάζεται να επιστρέψει – Απείχε από τις επίσημες δοκιμές και τον πρώτο αγώνα της σεζόν
Fermin Returns
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/3/2026

Ο Fermin Aldeguer βρίσκεται ένα βήμα πριν την επιστροφή στη δράση του MotoGP, καθώς όλα δείχνουν ότι θα μπορέσει να αγωνιστεί στο επόμενο Grand Prix της Βραζιλίας, έπειτα από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης από την αρχή της χρονιάς.

Ο νεαρός Ισπανός της Gresini Ducati απουσίασε τόσο από τις χειμερινές δοκιμές όσο και από τον εναρκτήριο γύρο του πρωταθλήματος στην Ταϊλάνδη, μετά από κάταγμα στο μηριαίο οστό που υπέστη σε ατύχημα κατά τη διάρκεια προπόνησης στις 8 Ιανουαρίου.

Στη θέση του στο Buriram αγωνίστηκε ο δοκιμαστής της Ducati, Michele Pirro, πλαισιώνοντας τον Alex Marquez στη Gresini. Ο Ιταλός ολοκλήρωσε και τους δύο αγώνες στην τελευταία θέση, σε ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο για την ομάδα.

Ωστόσο, οι εξελίξεις δείχνουν θετικές για την επιστροφή του Aldeguer. Ο Ισπανός ήταν αρκετά καλά στην υγεία του ώστε να πραγματοποιήσει προπόνηση σε πίστα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στην Ισπανία νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες όλα δείχνουν ότι θα μπορέσει να αγωνιστεί στη Βραζιλία.

Ο ίδιος σχεδιάζει ακόμη μία ημέρα προπόνησης σε πίστα την Παρασκευή, προκειμένου να διαπιστωθεί αν μπορεί να πιέσει περισσότερο το τραυματισμένο πόδι του. Εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά και περάσει επιτυχώς τον ιατρικό έλεγχο πριν από το Grand Prix, θα επιστρέψει στη σέλα της Desmosedici για πρώτη φορά μετά τις δοκιμές της Valencia τον περασμένο Νοέμβριο.

Μικρότερο μειονέκτημα λόγω νέας πίστας

Παρότι έχει χάσει συνολικά οκτώ ημέρες δράσης στο MotoGP, τρεις στο τεστ της Sepang, δύο στο Buriram και φυσικά ολόκληρο το αγωνιστικό τριήμερο της Ταϊλάνδης, η επιστροφή του ίσως αποδειχθεί λιγότερο δύσκολη από ό,τι θα περίμενε κανείς.

Ο λόγος είναι ότι η πίστα της Goiania στη Βραζιλία είναι άγνωστη για όλους τους αναβάτες του MotoGP, κάτι που μειώνει το πλεονέκτημα όσων έχουν ήδη βρεθεί σε αγωνιστικό ρυθμό από τον πρώτο γύρο της χρονιάς.

Δύσκολη αρχή για τη Gresini

Την ίδια στιγμή, ο ομόσταυλος Alex Marquez φτάνει στη Βραζιλία χωρίς βαθμούς. Στο Sprint της Ταϊλάνδης τερμάτισε μόλις 11ος, ενώ στον κυρίως αγώνα ενεπλάκη σε σύγκρουση στον πρώτο γύρο με τον Fabio Di Giannantonio και αργότερα είχε πτώση ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

Alex Marquez

Ο περσινός δευτεραθλητής αγωνίζεται φέτος με την εργοστασιακών προδιαγραφών Ducati GP26, ενώ ο Aldeguer χρησιμοποιεί παλαιότερη έκδοση της Desmosedici, κάτι που ισχύει και για τον Franco Morbidelli της VR46.

Ο Morbidelli ήταν όγδοος στο Grand Prix της Ταϊλάνδης, έναν αγώνα στον οποίο η Ducati δυσκολεύτηκε να εκμεταλλευτεί πλήρως το πιο σκληρό πίσω ελαστικό σε σχέση με την Aprilia, η οποία κατέλαβε τέσσερις από τις πέντε πρώτες θέσεις.

Ελαστικά που ταιριάζουν στο στυλ του

Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισαν αρκετοί αναβάτες της Ducati με το συγκεκριμένο ελαστικό, υπάρχει ένας λόγος που ο Aldeguer μπορεί να αισιοδοξεί. Πέρσι στη Mandalika, με παρόμοιας κατασκευής πίσω ελαστικό το στυλ οδήγησής του λειτούργησε ιδανικά, κάτι που τον βοήθησε να πετύχει την πιο δυνατή εμφάνιση της σεζόν του κατακτώντας τη νίκη ως rookie στο MotoGP.

Εφόσον λοιπόν πάρει το “πράσινο φως” από τους γιατρούς, το Grand Prix της Βραζιλίας αναμένεται να σηματοδοτήσει την επιστροφή του Ισπανού στη δράση  σε μία πίστα όπου όλοι θα ξεκινήσουν χωρίς πρότερη εμπειρία.