150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Από τον
Κώστα Γκαζή
1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση.
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας.
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας.
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
Εργοτάξιο το Sachsenring: Αναβαθμίσεις ενόψει του Γερμανικού Grand Prix
Στα πλαίσια ανανέωσης της συμφωνίας με τα MotoGP έως το 2031
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/4/2026
Παρά την γενική εικόνα της ως μια ασφαλής πίστα, το Sachsenring δέχτηκε επικρίσεις μετά το Grand Prix του 2025. Τώρα, οι εργασίες ανακατασκευής βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη για να παραδοθεί η πίστα σε άψογη κατάσταση για τον αγώνα του Ιουλίου.
Από τα τέλη Φεβρουαρίου, η πίστα του Hohenstein-Ernstthal έχει μετατραπεί σε εργοτάξιο. Σε ένα πρόγραμμα ανακαίνισης επτά εβδομάδων, οι διαχειριστές της πίστας έχουν μπει στη διαδικασία αναβάθμισης των υποδομών της, συμμορφώνoντάς τη με τις τελευταίες απαιτήσεις της FIM (Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετισμού), προκειμένου να θωρακιστεί περαιτέρω η ασφάλεια αναβατών και θεατών.
Όπως επιβεβαίωσε ο Dr. Lutz Oeser, Διευθύνων Σύμβουλος της γερμανικής πίστας, “ευτυχώς, μόνο λίγα σημεία χρειάζονται βελτίωση. Για παράδειγμα, το γρασίδι στις άκρες της πίστας πρέπει να αντικατασταθεί με άσφαλτο σε ορισμένα σημεία. Όταν οι αναβάτες βγαίνουν εκτός γραμμής, γλιστρούν στο γρασίδι. Δημιουργούμε μια ασφαλέστερη διαδρομή ώστε να μπορούν να επιστρέφουν στην πίστα με πιο ελεγχόμενο τρόπο”.
Τα επίμαχα σημεία: Omega και Sachsenkurve
Η κύρια αφορμή για αυτές τις αλλαγές ήταν το ατύχημα στην κατηγορία Moto2 το 2025, όταν οι Diogo Moreira και David Alonso συγκρούστηκαν στην έξοδο της στροφής Omega. Το περιστατικό έστειλε και τους δύο αναβάτες στο ιατρικό κέντρο και προκάλεσε κριτική για τη στενότητα του συγκεκριμένου τμήματος πέρα από το γρασίδι.
Άλλωστε, θυμίζουμε πως στον απόηχο του περσινού γερμανικού Grand Prix τόσο οι αδερφοί Marquez είχαν σχολιάσει τα περιθώρια βελτίωσης των προτύπων ασφαλείας της πίστας, αναφερόμενοι στους τοίχους και τους αεροφράχτες, αλλά και ο Francesco Bagnaia είχε αναφέρει πως κάποιες πιο παραδοσιακές πίστες θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την απομάκρυνση των μπαριερών από το οδόστρωμα, όπως συμβαίνει στη Jerez.
Εκτός από την Omega, οι εργασίες εστιάζουν και στη Sachsenkurve, τη γρήγορη αριστερή στροφή που ακολουθεί μετά το περίφημο "Waterfall" (τη θεαματική κατηφορική δεξιά στροφή).
Αποστράγγιση και κόστος
Ένα άλλο κρίσιμο κομμάτι των έργων αφορά το σύστημα αποστράγγισης. Η ανάγκη για βελτίωση έγινε παραπάνω από εμφανής κατά τη διάρκεια του πρόσφατου Grand Prix της Βραζιλίας, όπου τα προβλήματα με τα λιμνάζοντα νερά επηρέασαν τη ροή του αγώνα. Παράλληλα, διευρύνονται αρκετά σημεία πρόσβασης για τους κριτές, ώστε να είναι ταχύτερη η επέμβασή τους σε περίπτωση πτώσης.
H πίστα της Goiania, παραμονές του Grand Prix της Βραζιλίας, τον Μάρτιο του 2026
Το συνολικό κόστος των εργασιών αναμένεται να ανέλθει στα €300.000 με χρηματοδότηση περίπου του 50% του ποσού από επιχορήγηση της πολιτειακής κυβέρνησης της Σαξονίας και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα των εργασιών, αναμένεται η ολοκλήρωση μετά το Πάσχα.
Ραντεβού τον Ιούλιο
Τα νέα είναι εξαιρετικά για τους Γερμανούς φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού και ειδικά των δύο τροχών, καθώς ήδη από πέρυσι έχει ανακοινωθεί η επέκταση του συμβολαίου συνεργασίας με την MotoGP Sport Entertainment SL, (πρώην Dorna) μέχρι το τέλος του 2031, με το φετινό ραντεβού στο Sachsenring να είναι προγραμματισμένο για το τριήμερο 10-12 Ιουλίου, όπου αναμένεται να γεμίσει και πάλι τις κερκίδες το κοινό της Γερμανίας.